بزن تو گوشم، با نوک پا بزن تو ساقم، فندک بگیر زیر اَبروم، مشت بزن تو صورتم؛ از ماهیچه‌های پام گاز بگیر، تو سرما گوشم رو بکش؛ کفش سفیدم رو لگد کن، شکلات بریز روی لباس زرشکی‌م، مسواک نزن و هفت صبح باهام صحبت کن؛ خلاصه هر کار اَذیت کننده‌ای دوست داری باهام بکن ولی هیچ‌وقت بابت کارِ خوبی که کردم خودم رو جلوی خودم شرمنده نکن.

اِمروز تقریباً سه ساعت به این فکر کردم که دوست دارم در زندگی جای کی باشم و هیشکی به ذهنم نرسید جز خودم ده سال بعد. از ندونستن آینده می‌ترسم‌. هر روز مسیری که دارم و ممکنه داشته باشم رو ترسیم و مرور می‌کنم ولی باز هم می‌ترسم. چقدر آینده ترسناکه.

فقط با خوندن به نتیجه نمی‌رسی. باید در کنار خوندن، خوب نگاه کنی.

«به رقص مرگ میان تنت ادامه بده. نفس بگیر و به جان کندنت ادامه بده. نومید نگرد؛ نزدیک است رسیدنت، ادامه بده.»
-حامد ابراهیم‌پور

آدمها بهت از قصد آسیب میزنن و بهونه و توجیه‌شون اینه که "ببین من زندگی سختی داشتم😞"

آدم بی‌نوا کسیه که از خونه دوره، حالا خونه می تونه یه مکان، آدم یا هر چیز دیگه ای باشه، آدم بی‌نوا از خونه دوره.

یعنی اصلا یجوری می‌شه که می‌مونی و با خودت می‌گی این واقعا همون آدمه که فلان حرفارو زده؟

رنج تو را غمگین می‌کند، اما نگذار رنج درمانده‌ات کند.

قبول دارید آدم‌هایی که بستنی زمستونی دوست ندارند نرمال نیستند و نیاز به تراپیست دارند؟!

بالاخره برنده میشم، توی جنگی که هیچکس راجبش نمیدونه.

نوشته بود؛ کامل بودن مسئله‌ی مهمی نیست. در واقع، اگر وسواس به خرج بدی، نه تنها چیزی کامل نمی‌شه که ممکنه خراب بشه.

اِمروز تقریباً نود درصد ویژگی های یک‌ روز خوب رو داره؛ اون ده درصد هم بقیه روزها نود درصد از ویژگی‌های یک روز بد هستند. متوجه شدید؟!

اعتماد به نفس خیلی چیز عجیبیه، انگار به هیچی ربط نداره، نه به زیبایی، نه به جایگاه اجتماعی، نه به وضعیت مالی؛ خودش یه واحد مستقله.
:behnam

یکی از قشنگ ترین حرفا رو دوستم همین الان گفت که به نظر من یکی از مهم ترین نکات در زندگی مشترک داشتن «کسخلی مشترک» بین دو نفره؛ اینو حتما در نظر بگیرید خیلی مهمه.
:موموسیژن

اِمروز؟! صبحِ شبی که شیش بار از خواب پریدم و هر بار چهار دقیقه به دیوار خیره شدم و فکر کردم. صبح هم تو مسیر خونه تا نانوایی متوجه شدم یادم رفته یکی دو تا کار رو انجام بدم و سه چهار تا چیز رو از خودم با خونه بیارم بیرون‌.

صبح وقتی داشتم صورتم رو می‌شُستم به خودم گفتم اُه اُه، آنقدر حالت خرابه که می‌تونی کل هفته رو خراب کنی. یهو یادم اُفتاد پنجشنبه‌است؛ نفس عمیقی کشیدم؛ لبخندی زدم و شمشیرم رو درآوردم.

جنگ شده؛ جنگ هم نشده باشه آخوند هست.
با آخوند تنها نگذارید همدیگه رو.

وقتی بچه بودم و با خودم در تنهایی صحبت می‌کردم تعجب می‌کردم و فکر می‌کردم مریض هستم. الان که بزرگ شدم وقتی با خودم بلند بلند صحبت نمی‌کنم تعجب می‌کنم و فکر می‌کنم مریض شدم.

قاصدک رو دیدی؟! همونطوری بود.
هم حرفاش هم خودش هم من جلوش.

فکر کنم هیچ‌وقت بیشتر از یک روز که نه، یک ساعت هم که نه، ده دقیقه از خودم راضی باشم. تا می‌آم به خودم دست دوستی و صُلح بدم یهو یک مُشکلی پیش می‌آد.

مشکل همینه دیگه، تو فکر می‌کنی فقط خودت پیشرفت می‌کنی ولی نه، بقیه هم پیشرفت می‌کنند و دور از انتظار نیست که سرعتشون از تو بیشتر باشه. فرقی هم نداره پیشرفت در چه چیزی. هم خوب بودن هم بد بودن؛ هم زدن یک ساز و هم نادان بودن.