نظر نامحبوب:
از دیدن این همه مهاجرت، تلاش برای مهاجرت و شنیدن «برنامه‌ت چیه؟ اپلای نمی‌کنی؟» و... حالم بد شده. انگار که مسیر موفقیت فقط همینه.

: ممد با ح

عشق تقریباً قشنگ و مهم‌ترین چیزی هستش که تا الان تو زندگی دیدم. عشق به کار، به درس، به ورزش و به آدم‌ها. آدم‌ها وقتی عاشق می‌شن جوری تغییر می‌کنند و چشم روی تقریباً هر چیزی می‌بندن و فقط به سمت یک هدف حرکت می‌کنند و این وسط هرکاری رو می‌کنند که ترسناک می‌شن؛ خیلی ترسناک. همونقدر که می‌تونه این حس خوب و زیبا و قشنگ باشه؛ می‌تونه مخرب، نابود کننده، سیاه کننده و ناراحت کننده باشه. آدمی که تا دیروز به فُلان و فُلان فکر می‌کرد؛ الان، در یک روز 180درجه تغییر می‌کنه و علاقه پیدا می‌کنه به یک هدف و مسیر دیگه. ترسناک نیست؟!

گاهی اوقات آنقدر خسته و عصبی و آشفته و ناراحت میشم که دوست دارم دیگه آدم نباشم. دوست دارم در یک لحظه تبدیل بشم به بُخاری، درخت، شیشه‌ شور، شیرکاکائو، کارتن، اَبر، رعد و برق و آسفالت.

تصمیم گرفتن سخته.
اینکه باید یک چیزی رو انتخاب کنی برای دوست داشتن؛ وابسته شدن؛ رفتن به سمتش و اعتماد کردن سخته؛ خیلی سخت. سعی کنید روی
" قدرت تصمیم گرفتن. " بیشتر از قبل کار کنید. به‌نظر من با گوش دادن به زندگی‌نامه آدم‌های تأثیرگذار و بزرگ می‌تونید بهتر نسبت به قبل تصمیم بگیرید. اگر هم پول دارید؛ می‌تونید با کمک تراپیست ذهنتون رو آماده کنید برای گرفتن تصمیمات درست.

لطفاً تو دوستم داشته باش.
این‌ها هم دوستم دارند ها ولی اَذیتم می‌کنند.

گفت عمو می‌شه بهم یک دونه چیپس بدی من تا یک ساعت دیگه پولش رو واست بیارم؟! گفتم خیر، اَخم کرد گفت چرا؟! گفتم چون نمی‌شناسمت خب، گفت این تالارِ کنار عروسیِ فامیل ماست؛ من تا یک ساعت دیگه شاباش جمع می‌کنم میام پولش رو میدم دیگه. گفتم وا، خب وقتی جمع کردی بیا بگیر؛ گفت نه، اگر بخورم مجبورم جمع کنم. اونطوری وسطش خسته می‌شم. :))))

آنقدر از آدم‌ها توضیح نخواهید. توضیح هم می‌خواهید " دلیل و توضیح قانع کننده. " نخواهید؛ خیلی اوقات واقعیتِ یکسری از آدم‌ها برای شما قابل درک نیست و جدای از اون دلیل خیلی از رفتار‌ها، نه گفتن‌ها، گریه کردن و لبخند زدن‌ها برای خود شخص هم واضح و شفاف نیست.

هرگز دلخوشی‌های کوچک انسانی را به دیده تحقیر ننگر؛ شاید آن تنها راه گریز او از رنج‌هایی باشد که هیچ از آن‌ها خبر نداری.

:colonel

یکسری از حس‌ و رفتارها باید باشن تا یادت بیاد زنده‌ای؛ چون وقتی یادت بیاد زنده‌ای زندگی می‌کنی.

اکثر اوقات ما پسرها در روز زن به این فکر می‌کنیم کاش پسرمون مثل خودمون نباشه؛ دلیلش هم به خودمون مربوطه.

سلام رئیس، تولدت مبارک. ما تاحالا به اَندازه انگشتان یک دست هم باهم تو فضای خصوصی صحبت نکردیم ولی من همیشه اَزت یاد گرفتم؛ به چیز‌هایی که گفتی گوش دادم و گذاشتمت جای داداش بزرگتری که ندارم. شاد و پولدار و رو به بالا بمونی واسمون. مشتی هستی و دوست داشتنی؛ پُرطرفدار و زیبا. 🫡❤️

پاکت پول.

ببخشید دیر جوابتو داد؛ داشتم به حرف سه‌سال پیشِ یکی که اِسمش رو یادم نمی‌آد فکر می‌کردم.

حرفو یادت می‌ره؛ آدمو یادت نمی‌ره؛ آدمو یادت می‌ره؛ حرفو یادت نمی‌ره. آدم و حرفو یادت می‌ره حس‌هارو یادت نمی‌ره. حس‌ها رو یادت می‌ره آدم یادت می‌آد. خیلی طفلکی‌ای آدم.

آدم وقتی تو جایی نفس بکشه که آدماش دوسش دارن، هر لحظه‌شو‌ رشد می‌کنه و زیبا‌تر می‌شه.

از یه جا به بعد آدم‌ها و کارهاشون برات تکراری می‌شن، اگه از اون به بعد بازم دلت می‌خواست کنارشون بمونی‌و دوسشون داشتی، اونجاست که می‌گن آدم درستی رو انتخاب کردی.

چرا آنقدر خودتون رو از سوپرایز شدن و یهویی تغییر کردن فراری می‌دید؟! خیلی حال می‌ده اِتفاقات یهویی ولی تاثیرگذار.

اگه آدم توجه‌کردن نیستی، حداقل متوجه باش که آدم زندگی من نیستی.

تو خواب رفتم یک باشگاه خیلی خفن و جالب و بزرگ، خیلی دستگاه‌های عجیب و غریب و غیرمعمولی‌ای داشت بچه‌ها! رنگی که اِستفاده کرده بودن واسه در و دیوار و زمین سفید بود؛ کل باشگاه سفید بود! همه‌ی آدم‌ها پولدار و ساکت بودن. کاش دوستم زنگ نمی‌زد و دو سه ساعت دیجه تو اون باشگاه راه می‌رفتم.