تو بزرگسالي یکسری از کنش های احساسی که انجام دادنش قبل از این سن واست مساوی بود با مرگ، تبدیل می‌شه به راحت‌ترین کارها. مثلاً قطع ارتباط با آدم ها، عملِ بیشتر جای فکر کردن؛ تأثیر بیشتر گرفتن از آدم های مثبت ( فکر کنم واسه همین باشه دائم مادر و پدرها پیج آدم های خیلی موفق رو فالو می‌کنند.)

قبلاً تلگرام رو با اپلیکیشن ها مقایسه می‌کرديم؛ جدیداً باید به آدم ها بگیم از تلگرام یاد بگیر. ببین چقدر متواضع و مشتی‌ داره پیشرفت می‌کنه! استوری واسه همه‌ی کاربر ها داره باز می‌شه!

مسیری که دارم میرم رو دوست دارم.
توش کُلی اشتباه می‌کنم؛ دائم به عقب برمی‌گردم و یهو پرت می‌شم به جلو، دائم زمین می‌خورم و با زانو های خونی و پوستِ ساعد خراشیده شده به آسمون نگاه می‌کنم.

کاش آخوند نبود و ما تو دنیای پینترست و پادکست و ویدئو های یوتیوبی زندگی می‌کردیم. خسته شدیم از فرض کردن و رویا پردازی.

عشق حموم روح هستش؛ تمیزت می‌کنه.

دوست بودن با من خیلی جالبه؛ یک بار ساعت دو و نیم نصف شب از خواب پریدم زنگ زدم به یکی از دوستام گفتم پادکستی که بهت معرفی کردم رو گوش دادی؟! حالا پادکست در رابطه با چی بود؟! تحلیل یک فیلم. گفت آره و خوابیدم.

همین الان این موزیک رو گوش بده؛
اگر بد بود هرچی خواستی بهم بگو.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
اگه یک یا چند نفر الکی از تو متنفر باشن و بخوان بهت بی احترامی کنن، چه جوابی بهشون میدی؟

تام هالند یه جا حرف قشنگی می‌زنه.
میگه اگه با من مشکلی داری به خودم زنگ بزن و بهم بگو. اگه شماره‌مو نداری یعنی اونقدری منو نمی‌شناسی که بخوای مشکلی باهام داشته باشی.

شاید شبی که می برد افسانه مرا
روزی برایم از تو نشانی بیاورد
شاید همین ترانه که بر دوش باد رفت
در جان خسته تاب و توانی بیاورد.

اگر اِمسال کنسرت علیرضا قربانی نرم تبدیل به آدم خیلی ناراحت تری نسبت به گذشته می‌شم.

اورثینک شتریه که شب روی سینه هرکسی می‌شینه؛ ناراحت نباش.

انگار تفاوت فاحشی وجود داره بین آستانه‌ی صبر و تحملم در برابر کسایی که دوستشون دارم و کسایی که نه.

داشتم در رابطه با رژیم و این ها مطالعه می‌کردم که به یک چیز جالب و عجیب برخوردم. نکته جالبی بود و وقتی یکم فکر کردم تقریباً درست بود؛ به شما میگم شما هم بدونید بد نیست. اِنگار چند سال پیش یک آزمایشی انجام می‌شه و آزمایش به این صورت بوده که به دو گروه غذا میدن و میگن غذا بخورید. تفاوت دو گروه تو این بوده که یک گروه تو روشنایی غذا رو باید می‌خوردن و اون یکی گروه تو تاریکی! نتیجه آزمایش عجیبه! اَفرادی که تو تاریکی غذا خوردن؛ 36 درصد غذای بیشتری رو مصرف کردن و حس سیری خیلی کمتری نسبت به اون یکی گروه داشتن.

می‌دونم یکسری ها تا وقتی چالشی ندارم دوستم دارن. و اگر چالشی ایجاد بشه فرار رو به موندن ترجیح می‌دن؛ ولی نمی‌دونم اون چالش چیه. هرچی هم چالش به‌وجود میارم باعث نزدیکی بیشتر می‌شه.

میدونستید عشق می‌تونه چهل برابر بیشتر از شیشه و بیست برابر بیشتر از ماری‌جوانا
توهم ایجاد کنه؟!
[ منبع خاصی ندارم؛ خودم حس کردم. ]

8

نشستن روی دو پا و برداشتن یک شیئی از روی زمین = پولداری. به‌بالاترین حد ممکن رساندن باسن؛ و بعد خم شدن و بدون خم کردن زانو ها برداشتن یک شیئی از روی زمین = ناپولداری.

یک بسته اسمارتیز برداشت؛ یکم بهش نگاه و گفت این آبی‌های کمی داره؛ گفتم خب چیکار کنیم؟! کف مغازه نشست و باکس اسمارتیز رو ریخت روی زمین و دونه دونه آبی های هر بسته رو شمرد تا اونی که آبی های بیشتری داره رو ببره.

اینکه کودکان دهه هشتاد و نودی بلدن از " به تو ربطی نداره. " استفاده کنند خیلی عالیه، اما اینکه نمی‌دونن کجا باید استفاده کنند خیلی بد؛ ناراحت هستم.