اگر زندگی رو مهمونی در نظر بگیریم خانواده من مثل همیشه رید توش.

نه مبلغش اونقدری زیاد بود که بخوام فردا برم بانک ببینم این پول از کجا آمده؛ نه اونقدری کم بود که بخوام نادیده بگیرم؛ گفتم ولش کن دیجه حدود ده دقیقه یک ربع می‌شه که دارم بهش فکر میکنم؛ اگر کسی هم اشتباه زده باشه خودش یک‌جوری پیدام میکنه و ازم میگیره دیجه. همینطوری که داشتم فکر میکردم آمد گفت عمو،‌ پولی که بابام واست زد آمد؟! گفتم عه وا آره، بعد ازش پرسیدم حالا چرا کارت نیاوردی و بابات این کار رو کرده؟! گفت چون دیشب از اون بستنی سوتی ها خریده بودم ( همونی که تو باسنش سوت داره. ) و بابام رو عصبی کردم.

سر کلاس فقه به این نتیجه رسیدم اگر اسلام رو یک کوه یخ فرض کنیم؛ قوانین انسان و مخصوصا زن ستیزانه‌ای که داره و ما عوام ازش اطلاع داریم؛ اون تیکه کوچَکی هستش که از آب بیرون زده.

اونجا که تعدادی از دوستات یک کلمه رو یاد می‌گیرن و دائم همشون باهم تکرار می‌کنند <<<<

کاملا یهویی با یک دُکتر چشم پزشک آشنا شدیم و پسر و دختر خاله و خود خاله‌ام تصمیم گرفتن چشماشون رو پیشش عمل کنند؛ بعد از عمل دکتر بهشون گفته بود باید حتی شب هم تا مدتی عینک دودی داشته باشید، هیچی آقا وقتی شب سه تایی باهم بیرون می‌رفتن خنده دار ترین سه تای دنیا می‌شدن.

چون تو دوسم نداری، به چشم نمیام.

همونطور که قبلا بهتون گفته بودم قرار بر این هستش که داداشم بره مسافرت و این ها، برای چند لحظه به عنوان داداش بزرگ تر حس مسئولیت کردم و گفتم وایستا واسش پول بزنم یکم عِش کنه؛ بعد خِر درونم گفت ازش شماره کارت نگیر و به همون شماره کارت قبلی بزن تا یهو سوپرایز بشه؛ هیچی آقا واسش پول رو زدیم و هِی بشین بشین بابت اینکه چرا زنگ نمیزنه تشکر کنه؛ زنگش زدم و گفتم مِشتی چرا تشکر نمیکنی و حس نداری؟! گفت چطور؟! قضیه رو واسش توضیح دادم و گفت اون کارتم رو گُم کردم و الان هم به شناسنامه و این داستان ها واسه گرفتن کار جدید دسترسی ندارم؛ پایان پُست‌.

برای چند دقیقه دلم خواست داداش بزرگتر داشته باشم؛ البته داداش بزرگتر عاقل و مثل خودم احمق نه، بگذریم. حالا چرا داداش بزرگتر؟! یادمه یک بار میخواستم تو کودکی برم اُردو و آن‌قدر مامان و بابام قبلش به دلیل مسائل مالی و هزینه های مسافرت دعوا کردن که ده برابر اون هزینه رو تا الان خرج تراپیست کردم؛ اصلا کاش میرفتم مسافرت جهنم.

پازل، لگو، مداد رنگی، لوازم التحریر، از اون کتاب هایی که توش نقاشی داره باید رنگ کنی و جوراب و کفش های رنگی میخوام؛ کودکی میخوام آقا جان کودکی.

<< همه چیز از یک ماجراجویی شروع شد. >>
این بیو یکی از کاربر های توییتر بود و داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر زیباست؛ چقدر زیباست که بدونی چجوری و چرا شروع شد.
اصلا میدونی چیه رئیس، ما اکثر اوقات یادمون میره چرا و بابت چی شروع کردیم به انجام دادنش؛ وسط درس خوندن یادمون میره کودک درونمون هنوز نجات دادن آدم هارو دوست داره و یهو به خودمون میایم می‌بینیم داریم حساب کتاب میکنیم بابت حل هر پرونده چند درصد میتونیم پول بگیریم؛ یا وسط ورزش یهو یادمون می‌ره قرارمون زندگی سالم و شاد بوده و الان فقط داریم به << چقدر چاق / لاغر / فُلان شدی. >> فلانی فکر می‌کنیم و فقط واسه اینکه روی اون رو کم کنیم داریم فُلان کار رو میکنیم؛ حس میکنم الان به اینکه چرا شروع کردم دوست دارم بیشتر اهمیت بدم تا اینکه قراره به چی برسه.

شاید واستون سوال شده باشه چیشده که تا این وقت شب بیدار موندم و باید بگم که داشتم فیلم میدیدم؛ حالا شاید بپرسید چه فیلمی؟! این فیلم.
اگر بخوام یکم در رابطه باهاش بگم باید بگم که ببینید بچه ها من وقتی یک فیلم میبینم؛ همش با خودم میگم اُه این پنج ثانیه از پنج ثانیه بعد قشنگ تره و دو سه تا اسکرین شات یا ویدئو ازش میگیرم؛ این فیلم آن‌قدر خوب بود که وقت واسه اسکرین شات نداشتم.
بی نقص. پیشنهاد می‌کنم حتما حتما ببینید؛ کل تایم فیلم میخ‌کوب و سرگرم میشید.

ویزیتور یکی از شرکت های آب‌میوه آمد و واسه تبلیغ جنسش گفت این آب‌میوه هام مزه اون شراب هایی رو میده که تو بهشت وعده دادن.

سیگار آن‌قدر گرون شده که دیگه واسه مغازه هم باید نخی بخرم؛ وینستون Xs بود 35 امروز شده 43.

گفت: آدم دلتنگ، خیلی بی‌پناه می‌شه.

گاهی وقتی دلتنگ و ناراحت میشید یَک جملاتی میگید که آدم بر خلاف میل باطنیش آرزو می‌کنه انشاالله همیشه دلتنگ باشید.

کاش قدر شب هایی که با تو بودم رو بیشتر می‌دونستم.

<< انقلاب زن زندگی آزادی به رسمیت شناخته شده و میشه. >> امروز یکی از اَساتیدمون که مثل اکثر اساتید دانشگاهی کمی حکومتی و مذهبی و خلاصه بگم جزو قشر خاکستري هستش؛ در رابطه با موضوعي گفت خانم های انقلاب زن زندگي آزادی.

داشتم خرید های یکی رو حساب میکردم؛ گفتم هفتاد هشتاد نود، گفت صدو بگی میرم قایم می‌شم؛ خوشم می‌آد طنازی تو رگ و ریشه‌ی ماست.

کاش کامبیز اخباری شوهر خاله‌ام بود.