حدیث گراف

بسم الله الرّحمن الرّحیم

امام علی علیه السلام:

(در مورد شگفتى‏هاى آفرينش طاووس‏)

از شگفت انگيزترين پرندگان در آفرينش، طاووس است، كه(خداوند) آن را در استوارترين شكل موزون بيافريد، و رنگ‏هاى پر و بالش را به نيكوترين رنگ‏ها بياراست، با بال‏هاى زيبا كه پرهاى آن به روى يكديگر انباشته و دم كشيده‏اش كه چون به سوى مادّه پيش مى‏رود آن را چونان چترى گشوده و بر سر خود سايبان مى‏سازد، گويا بادبان كشتى است كه نا خدا آن را بر افراشته است.
طاووس به رنگهاى زيباى خود مى‏نازد، و خوشحال و خرامان دم زيبايش را به اين سو و آن سو مى‏چرخاند، و سوى مادّه مى‏تازد...
گويا نى‏هاى پر طاووس چونان شانه‏هايى است كه از نقره ساخته، و گردى‏هاى شگفت انگيز آفتاب گونه كه به پرهاى اوست از زر ناب و پاره‏هاى زبرجد بافته شده است. اگر رنگ‏هاى پرهاى طاووس را به روييدنى‏هاى زمين تشبيه كنى، خواهى گفت: دسته گلى است كه از شكوفه‏هاى رنگارنگ گلهاى بهارى فراهم آمده است، و اگر آن را با پارچه‏هاى پوشيدنى همانند سازى، پس چون پارچه‏هاى زيباى پر نقش و نگار يا پرده‏هاى رنگارنگ يمن است، و اگر آن را با زيور آلات مقايسه كنى چون نگين‏هاى رنگارنگى است كه در نوارى از نقره با جواهرات زينت شده است.

(روانشناسى حيوانى طاووس‏)

طاووس، چون به خود بالنده مغرور راه مى‏رود، دم و بال‏هاى زيبايش را بر انداز مى‏كند، پس با توجه به زيبايى جامه و رنگ‏هاى گوناگون پرو بالش قهقهه سر مى‏دهد، امّا چون نگاهش به‏ پاهاى او مى‏افتد، بانگى برآورد كه گويا گريان است، فرياد مى‏زند گويا كه دادخواه است، و گواه صادق دردى است كه در درون دارد، زيرا پاهاى طاووس چونان ساق خروس دو رگه باريك و تیره و در يك سو ساق پايش ناخنكى مخفى روييده است.

(شگفتى رنگ آميزى پرهاى طاووس‏)

...كمتر رنگى مى‏توان يافت كه طاووس از آن در اندامش نداشته باشد، يا با شفّافيّت و صيقل فراوان و زرق و برق جامه‏اش آن را جلاى برترى نداده باشد. طاووس چونان شكوفه‏هاى پراكنده‏اى است كه باران بهار و گرماى آفتاب را در پرورش آن نقش چندانى نيست، و شگفت‏آور آن كه هر چند گاهى از پوشش پرهاى زيبا بيرون مى‏آيد، و تن عريان مى‏كند، پرهاى او پياپى فرو مى‏ريزد و از نو مى‏رويند، پرهاى طاووس چونان برگ خزان رسيده مى‏ريزند و دوباره رشد مى‏كنند و به هم مى‏پيوندند، تا ديگر بار شكل و رنگ زيباى گذشته خود را باز مى‏يابد، بى آن كه ميان پرهاى نو و ريخته شده تفاوتى وجود داشته باشد يا رنگى جابجا برويد، اگر در تماشاى يكى از پرهاى طاووس دقت كنى، لحظه‏اى به سرخى گل، و لحظه‏اى ديگر به سبزى زبرجد، و گاه به زردى زرناب جلوه مى‏كند.

(عجز انسان از درك حقائق موجود در پديده‏ها)

راستى، هوشهاى ژرف انديش و عقل‏هاى پر تلاش چگونه اين همه از حقائق موجود در پديده‏ها را مى‏توانند درك كنند؟ و چگونه گفتار توصيف گران، به نظم كشيدن اين همه زيبايى را بيان توانند كرد؟ و در درك كمترين اندام طاووس، گمانها از شناخت درمانده و زبان‏ها از ستودن آن در كام مانده‏اند؟ پس ستايش خداوندى را سزاست كه عقل‏ها را از توصيف پديده‏اى كه برابر ديدگان جلوه‏گرند ناتوان ساخت، پديده محدودى كه او را با تركيب پيكرى پر نقش و نگار، با رنگ‏ها و مرزهاى مشخص مى‏شناسد، باز هم از تعريف فشرده‏اش زبان‏ها عاجز و از وصف واقعى آن در مانده‏اند!

📚 نهج البلاغه، خطبه165

🆔 @hadisgraph

24.1K views17:13