داشتم به مامانم میگفتم چقدر خوشحالم بعد از چندماه دیگه یک‌سری از آدمای فعلی زندگیم رو نمیبینم و خسته‌م کردن

و بهم گفت اگه مادرت نبودم منم خیلی راحت از زندگیت حذف میکردی، شایدم هرلحظه آماده‌ای بکنی

تورو نمیدونم مادر ولی برای حذف کردن شوهرت از زندگیم لحظه شماری میکنم.

_

بوی هندوانهٔ تازه‌‌قاچ‌خورده مرا به زندگانی برمی‌گرداند

can you bare to see the planet suffer cloud?

کاش سریعتر شنبه بشه و مامانم برگرده، توان تحمل شوهرش و پسراش رو از دست دادم.

چیزی که شما در گذشته/حال/آینده باهاش مواجه شدید به هیچ عنوان بهتون این حق رو نمیده که از دیگران طلب داشته باشید طبق میل شما رفتار کنن

اینکه درموردش با آدمهای نزدیکتون حرف بزنید یک چیزه و اینکه انتظار داشته باشید هرکی از راه رسید طبق اون باهاتون رفتار کنه یک چیز جدا و بی منطق دیگست

مسئولیت زندگی خودت و کوچک بودنت توی این دنیا رو قبول کن و به دایره‌ی آدمهای نزدیکت قانع باش، بهرحال همه چیز دور تو نمیچرخه از الانت استفاده کن

چند روز یا شاید هم هفته‌ست چندتا پیام رو توی چنلای مختلف میبینم که اولش با ″تو منو نمیشناسی نمیدونی چه چیزایی گذروندم نباید باهام اینطوری رفتار کنی″ میبینم و خب؟

that's the whole point, I don't know you then why the fuck should i act the way you want me to?