هروقت به چیزی شک داشتم و حس کردم اتفاق میافته واقعا همون شده، پس همیشه اطمینان ۹۹درصدی پشت تمام چیزهایی که بهشون شک دارم هست

اگر فردا صبح با لیوان قهوه‌ام بیدار نشم همه رو میکشم

یک روز بدون قهوه کافیه، دیگه نمیتونم

من واقعا بلد نیستم کسی رو آروم کنم، هیچوقت بهم یاد داده نشده و ندیدم که چشکلیه، و هربار که دوستامو میبینم که دارن زجر میکشن هیچکاری نمیتونم بکنم، نمیتونم حرفی بزنم، رسما میتونم بشینم و نگاه کنم فقط و این موضوع عصبیم میکنه

نمیتونم الکی بشینم بهش بگم درست میشه وقتی میبینم چقدر تحت فشاره و رسما داره غرق میشه، یه دروغ مسخره رو فقط به درداش اضاف میکنم

برای همینه همش میگم ارتباط با آدما سخته، درک آدما سخته، درک احساسات سخته، پیچیدست نامفهومه

رفتم از مامانم میپرسم که چیکار کنم؟ چطور آروم کنم این آدمو، برمیگرده میگه بهش بگو نمیدونم چی بگم

مشخصه مشکل از کجاست کامل

وقت دور شدن از همه‌ست

جدی شاید اکانتمو پاک کنم درست شه

هزارتا سریال و انیمه و فیلم نصف نیمه هست که ندیدم و هربار میرم دنبال یچیز جدید میگردم.

واقعا برام سخته رو یه چیزی تمرکز کنم و تا آخر ببینمش مخصوصا اگه کرکتر یا موضوعی توش وجود نداشته باشه که جذبم کنه.

_

جدیدا به طرزعجیبی به هر صدایی جز آهنگام حساس شدم، هرصدای اضافه‌ای که میشنوم عصبی میشم و دوست دارم خفه‌ش کنم