هیچ توضیحی واسش ندارم-

یک مدتیه بخاطر استرس و فشار عصبی باز دارم پرخوری میکنم و بعد بخاطر پرخوری فشار عصبیم بیشتر میشه

یک روز این خونه رو آتیش میزنم و خودمم وسطش می‌ایستم

منی که عصبیم و در همون لحظه آناهیتا قطعه‌ی زیبایی که تمرین کرده رو واسم میفرسته :
الان در یک دنیای دیگه هستم.

کار گروهی در بهترین حالتش

عینک جدیدم باعث میشه حس کنم شبیه sir nighteye شدم

sir nighteye who? call me kento nanami.

تمام سریال‌های ایرانی:
پدری که بچشو بدبخت میکنه، به خاک سیاه میشونه و سگ سیاه افسردگی میندازه به جونش
و بازهم بچش بهش میگه چشم و میگه خیلی دوستت دارم پدر.

late nights are the worst for me
they bring out the worst in me

امروز اینترنت ملی نشد.
ولی نصف دیگه‌ی متروپل ریخت و توی شیراز "حمله‌ی تروریستی" رخ داده.

جالب نیست؟

حس میکنم داره از دیوارا و سقف اتاقم خون میچکه.
این روزا هر جا رو نگاه میکنم خونیه.
خیابونا، کوچه‌ها، مغازه‌ها، پیاده‌روها، پارکا، کافه‌ها و هر جایی که فکرشو کنی...
و ترسناک تر از اون مردمی هستن که با خونایی که داره از همه جا سرازیر میشه، شکم خودشونو و بچه‌هاشونو سیر میکنن...
نکنه اونا واقعاً نمیتونن ببینن که این خون، خونِ جوونای ماست یا من دارم کابوس میبینم؟