دیشب داشتم یک فیلمی میدیدم و یک دیالوگش خیلی ذهنم رو درگیر کرد
و از دیشب دارم بهش فکرمیکنم که واقعا همینه ما هیچکس رو نمیبینیم که بدون دلیل و هدفی کاری رو انجام بده. هیچ رفتار و کاری طوری نیست که بخوایم "غیر عمد" خطابش کنیم
چند روز زیادی با افراد غریبه و خانواده در ارتباط بودم ولی الان ظرفیتم تکمیل شده و بیشتر دیدنشون عصبیم میکنه
این روزا یک مقدار بیشتر از همیشه عصبیم و یک مقدار بیشتر هم تمایل به دوری از همه دارم
وقتی ازم یه چیزی میخوای و اون لحنت به حالت چندشآوری عوض میشه، ترکوندن مغزت تنها چیزیه که میتونم بهش فکرکنم.