People lie more to themselves than to others.

once i care, i don't leave

once i leave, i don't care

she's so pretty

marry me.

یک دکتر بودی و برای اینکه دوست صمیمی ات/همکارت از تو اجتماعی تر بود و بیشتر دیده می شد، تمام مدت دست کم گرفتنت.
و یک روزی یکی از داروهای مهم گم می شه و دوستت تورو مقصر می دونه.
ولیییی
حقیقت اینه که دوست دخترت که اونجا کار می کنه از دوستت خوشش اومده و باهم می خوان تورو از صحنه حذف کنن برای همین نقشه می کشن برات.

ولی بعدش خودت پیگیر ماجرا میشی و متوجه دزدی دوست دخترت میشی، یکم ناراحت میشی چون دلیل کارشو نمی دونی و من وارد صحنه میشم چون نیازه توی داستان باشم.
بعد از یک مدت نه چندان طولانی متوجه خیانت اون دوتا میشیم
تو تصمیم به انتقام می گیری و کل شب نقشه می کشیم

نانا هم میاد وسط چون من می دونم قاتل خوبی میشه و باید ثابت کنم الان

تو دوستتو می کشی و یک جوری صحنه سازی می کنیم که انگار دوست دخترت، دوستتو کشته و خودش با همون داروهایی که دزدیده اوردوز کرده.
(همین الان گفتم، داروی خاصی تو ذهنم نیست)

ولی می دونی بهترین بخش داستان کجاست؟

کجاست؟

اینکه کار ما تا ساعت ۱۰ شب تمام میشه و بعدش میریم خوش بگذرونیم.
و اونجا یک دختر خوشگل می بینی و با اون وقت می گذرونی، انگار که دوست دختر مرده ات هیچ وقت وجود نداشته.

این برای وقتی هست که نانا و آنا کمکم میکنن شماره اون خانم خوشگل رو بگیرم.

واقعا تبریک گفتن روز دختر تو همچین روزی خیلی مسخره و جنسیت زدست.

نمیفهمم چرا بعضی ها درک نمیکنن