رابطه امن با نوجوان بر پایه انعطاف، محرمانگی، احترام، فهم، اعتماد و حق انتخاب ساخته می‌شود.

جلسه نباید فقط برای نوجوان طراحی شود؛ باید با مشارکت خود نوجوان شکل بگیرد.

از مقاله به یادگیری؛ از یادگیری به مدل؛ و از مدل به ابزار قابل اجرا

«برای اینکه بهتر بفهممت، درباره دنیایی که این اتفاق در آن افتاده چه چیزی باید بدانم؟»

«درباره مرزهای این رابطه یا چیزی که ممکن است با والدین در میان گذاشته شود، چه نگرانی‌ای داری؟»

«دوست داری امروز روی چه چیزی کار کنیم که برای خودت واقعاً ارزش داشته باشد؟»

«بین این گزینه‌ها کدام را خودت انتخاب می‌کنی؟ یا گزینه دیگری در ذهن داری؟»

«بزرگسال‌ها دارند روی من کار می‌کنند.»

«من دارم با کمک یک بزرگسال روی زندگی خودم کار می‌کنم.»

«امروز چه چیزی را درباره خودت بهتر فهمیدی؟»

«کوچک‌ترین قدمی که خودت مایل به انجامش هستی چیست؟»

«در این جلسه چه چیزی مفید نبود یا بهتر بود جور دیگری انجام شود؟»

«لازم نیست از همان ابتدا وارد سخت‌ترین موضوع شوی.»

«اینجا جواب درست و غلط نداریم.»

«دوست داری من سؤال بپرسم یا خودت شروع کنی؟»

«امروز چه چیزی برای خودت مهم‌تر است؟»

«چه موضوعی را ترجیح می‌دهی فعلاً واردش نشویم؟»

«از کجا بفهمیم این جلسه برایت مفید بوده؟»

«وقتی این اتفاق افتاد، سخت‌ترین بخشش برای تو چه بود؟»

«این موقعیت برای خودت چه معنایی داشت؟»

«الان ادامه این موضوع مناسب است یا کمی فاصله بگیریم؟»

«فکر می‌کنی بین اتفاق، فکری که از ذهنت گذشت و واکنشت چه ارتباطی وجود داشت؟»

«برداشت من این است که پشت عصبانیتت شاید احساس نادیده‌گرفته‌شدن باشد. این برداشت چقدر به تجربه تو نزدیک است؟»

«چه قدم کوچکی هم عملی است و هم واقعاً انتخاب خودت؟»

«از صفر تا ده چقدر آماده‌ای انجامش بدهی؟»

«چه تغییری لازم است تا این عدد یک درجه بیشتر شود؟»

«کدام بخش جلسه بیشتر کمک کرد؟»

«کجا احساس کردی من درست متوجه نشدم؟»

«جلسه بعد چه چیزی را متفاوت انجام دهم تا برایت مفیدتر باشد؟»

«چه چیزی باعث شد اختیار را ۴ بدهی؟ چه تغییری آن را به ۶ می‌رساند؟»

نوجوان زمانی وارد تغییر می‌شود که ابتدا در رابطه احساس امنیت کند، سپس اختیار واقعی داشته باشد، بعد فهمیده شود و در نهایت خودش در ساختن معنا و انتخاب حرکت بعدی شریک باشد.

قرار نیست فقط به مقاله دسترسی داشته باشید؛ قرار است یاد بگیرید با مقاله چه کار کنید.