به شوق نور
در ظلمت قدم بردار
به این غم های جان آزار دل مسپار!

فریدون مشیری

موقعِ برگشت به خونه، یه آقایی خیلی جدی اومد جلو و گفت: «خانم، شما دقیقا چیکار کردین که این غازا انقدر حرف‌گوش‌کن شدن و دنبالتون میان؟!
آخه من پنج ساله هر روشی رو امتحان کردم، ولی دانش‌آموزام به این اندازه حرف‌گوش‌کن نشدن!»((((:😂

چه می‌کنه این لیست کردنِ کارها!
این تیک زدن جلوی هر کدوم از کار‌ها، واقعا روحم رو به پرواز درمیاره.
و نتیجه؟!
دارم عینِ فرفره تمومِ کارهای عقب‌افتادمو انجام می‌دم.(:

قرن‌ها گذشت و بالاخره تونستم پروفایل اینجارو عوض کنم!(((:

-اگر زندگی‌ات را برای خودت زندگی نمی‌کنی،
پس کیست که بخواهد آن را برای تو زندگی کند؟!

برق رفته، ولی تو نیستی که با نورِ چراغ‌قوه و دستامون دایناسور بسازیم و با هم بجنگیم...

آزادی همانا این است که برخی دوستت نداشته باشند.

نازک‌دل شده‌ام سرکار.

یازدهمِ تیرماه/
اولین تلاشم برای قالب‌گیری با شکست مواجه شد و من؟
حسی دارم بین غم و امید.
به این فکر می‌کنم که این کار، تا همین چند وقت پیش، برام یه کارِ روزمره بود؛ کاری که حتی بابتش تحسین می‌شدم. اما انقدر ازش دور شدم که دیگه محاسباتِ زمانیم دقیق نیست و تا به خودم میام، گچ سفت شده.
ولی خب...
وقتی قبلا از پسش برمی‌اومدم، یعنی الانم می‌تونم، مگه نه؟
تمومِ گچی که داشتم به هدر رفت.
بعدازظهر می‌رم دوباره گچ می‌خرم و از نو تلاش می‌کنم.🚶🏻‍♀️

هنوز باورم نمی‌شه که دیگه‌ نیستی آقاجان...

به قولِ شهید آوینی:
آری، ما از این موهبت برخوردار بودیم که انسان دیدیم.

بعد از دیدنش عمیقا دلم یه دوستِ پیرمرد و کتابخون عین کارل خواست.

این شبا متوجه شدم یه پیرزنِ درون دارم!!!
اینطوریه که هر جا می‌رسه، اولین چیزی که دنبالش می‌گرده یه جا برای نشستنه!((:

این حسِ جا موندن از مراسمِ وداع، بدجوری داره خفم می‌کنه...