هشت‌پایِ خدازده.😔😂

دایناسوری که دوست می‌داشت قورباغه باشد.

زرافه.(((:

این رو اول درست کرد، گفتم اینم برای من باشه؟، گفت نههه الان یکی برات درست می‌کنم.

کپی از اثرِ اصلی.

معتقده هرچی چشم‌ها بزرگ‌تر باشه، شخصیت بامزه‌تر[به‌قولِ خودش دلقک‌تر] می‌شه.
و معتقد‌تره تو دنیا هرچی بامزه‌اس، متعلق به منه.(:
برای همین زرافه‌ی من چشماش گنده‌تره.😂
البته در نهایت اون اصلی رو هم از چنگش در آوردم و مال خودم کردم.🙂‍↔️
گودرررت.

خوکِ عزیز هستن.
اشتباه نکنین، معلولیت نداره! بلکه مدلش همینه.😔😂

گفت دیگه چی درست کنم برات؟!
گفتم مگس.
و نتیجه:

با اینکه یه روز گذشت، ولی:

باشد که تا وقتی زنده‌ام،
و حتی بعد از آن‌که تبدیل به ذراتِ خاک شده‌ام،
این تاریخ بارها و بارها تکرار شود...
و تو،
روزبه‌روز بزرگ‌تر شوی،
زندگی را عمیق‌تر بخندی،
و با تمامِ وجود تجربه‌اش کنی، مرد کوچولوی من.(':
به‌وقتِ ششمین سالِ بودنت در کنارم.
چهارمِ تیرماهِ صفر پنج.

هوا هوای نشستن و سر و سامون دادن به کار‌های عقب‌مونده و یه برنامه‌ریزی مشتیه.

دیگر به عهده خودت است!

تا به اینجای کار احساس می‌کنم باید حداقل دو بارِ دیگه کتاب رو بخونم تا بفهمم چی به چیه.

ولی عجب کتابیه!
مغزم عملا آتیش گرفته از دستش.

ترکیبِ سیاهیِ شب، نسیم خنک، صدای کوکو و جیرجیرک همیشه برام لذت‌بخش بوده و هست.

آره خلاصه...

گاهی اعتراف به خود، خیلی سخت‌تر از اعتراف به دیگرانه!

چیه این انگیزه‌ای که فقط نصفِ شب میاد سراغ آدم؟
دلم می‌خواد بدونم روز‌ها دقیقا کدوم جهنم دره‌اییه؟!

گویا صحبت‌های دیشبِ منِ اول با منِ دوم جواب داد و بالاخرررره امروز نشستم و پروژه‌ی طلسم شده رو انجام دادم و فرستادم برای استاد تا ایراداتشو بگه.((((:

انگاری روحم ده کیلو سبک‌تر شده!!
پس وقتشه به خودم بگم؛
درودددد بر تو باد زنِ حسابی!((((:🙂‍↔️

به شوق نور
در ظلمت قدم بردار
به این غم های جان آزار دل مسپار!

فریدون مشیری