Biz Diyora Keldiyarova haqida hujjatli film tasvirga oldik

U minglab o‘zbek ayollari uchun kuchli bo‘lish bilan birga mehribon qolish va g‘alabaga insoniy yo‘l bilan yetish mumkinligini isbotladi.

Bu film sport haqida emas - hayot haqida. Ishonch, og‘riq, iroda va muhabbat haqida. Diyoraning yo‘li - o‘nlab yillar davom etgan mehnat, mashaqqat va o‘zini yengish tarixi.

Chunki haqiqiy muvaffaqiyat - bu nafaqat Abe ustidan qozonilgan g‘alaba. Bu yuzlab erta tonglar, minglab mashg‘ulotlar va ichki kurashlardan yaralgan tizimdir.

Diyora - o‘zbekistonlik ayollar uchun ilhom manbai. Uning hayoti shuni ko‘rsatadiki, ayol ham kuchli, ham mehribon, ham ona bo‘lib, shu bilan birga chempion bo‘lishi mumkin.

Uning muvaffaqiyat formulasi oddiy, ammo chuqur: o‘ziga ishonch, oilaning yelkadoshligi, uni har lahzada qo‘llab-quvvatlaydigan turmush o‘rtog‘i va ilhom manbai bo‘lgan kichkina farzandi.

Bizga qahramonlar kerak.
Va bu hikoyadagi qahramon - Ayol.

U muhabbat, matonat va kuch madaniyatini barpo etayotgan yangi avlod timsoli.

20 noyabrdan Kinopoisk’da.

https://www.kinopoisk.ru/film/10087865/?utm_referrer=organic.kinopoisk.ru

Premyeradan keyin…

Diyoraning tarixini har safar ko‘rganimda, hammasi xuddi yonimda sodir bo‘layotgandek bo‘ladi.

Ko‘z yosh emas - refleks tushadi, chunki bu hikoyada bir gramm sun’iylik yo‘q. Bu yerda muzdek haqiqat bor: ko‘krakni teshib kiradigan sovuq, hech kim tushuntirib bera olmaydigan og‘riq va nima uchundir o‘zi kichkina bo‘lsa ham kattalar ham ko‘tara olmaydigan yukni ko‘tarib yurgan Ayol bor.

Shu qadar mitti qizning ichida po‘latdek iroda yashashi - bu hali ham aqlimga sig‘maydi. U shunchaki kuchli emas. U sinmaydi.

Premyera boshidagi uning so‘zlari - qishni nima uchun yomon ko‘rishini aytgan payti - odamni qoqib yuboradi.

Bu bir gap emas, bu tarsaki. Chunki bu ortida butun bir tarix turibdi: hayot hech kimni ayamagan, imkon bermagan, tanlamagan bir tarix.

Keyin tun yetmay qoladi.
Uyqu kelmaydi.

Ko‘zlaringni yumasan ham, Diyoraning yo‘lini ichingdan bosib o‘taverasan: o‘pkangni qisib qo‘yadigan sovuqdan tortib, azob bilan tishlab-tirmab qo‘lga kiritilgan g‘alabalargacha.

Sport - bezakli plakat emas.
U xarakterlar urushi.

U yerda bahona yo‘q, yashirishning iloji yo‘q: qanday odamsan, nimalarga qodirsan, og‘riqni qay darajada yuta olasan - hammasi ochiq.

Shuning uchun biz bu yo‘lga chiqqan odamlarga jiddiy qarashimiz shart. Har kuni sovuq, qo‘rquv, og‘riq bilan mashg‘ulotga boradigan bolalarga.

Bayroqni ko‘targan sportchilarga - layklar uchun emas, shon uchun emas, balki o‘zlariga: “Men taqdirdan kuchliroqmanki”, deb ayta olish huquqi uchun.

Sportni qo‘llab-quvvatlash - xayriya emas. Bu odamlar imkoniyatlar chegarasini qayta belgilayotgan laboratoriya. U yerdagi har bir natija - sarmoya qaytimi.

Diyoraning tarixi esa eslatma: kuch baland ovoz bilan kelmaydi. Ba’zan u dunyoni yengishga qaror qilgan kichkina qizaloqning ko‘zida yashirinib turadi.

Va u rostdan ham yengadi.

Tajriba almashish

Katta biznesda bitta oddiy qonuniyat bor: mamlakatlar har xil, madaniyatlar har xil, lekin yechiladigan masalalarning mexanikasi deyarli hamma joyda bir xil. Cha­qiriqlar takrorlanadi, yechimlar bir-biriga ohangdosh, farq esa asosan miqyos va tezlikda.

Yandeksning faoliyat geografiyasi shu qadar kengki, ba’zan o‘zimizni go‘yoki hamma joydamizdek his qilamiz. Qaerda allaqachon jamoamiz bor - o‘sha yerda o‘sishimizni tezlashtiramiz. Qaerda hali yo‘q - kirib borish uchun asosli va ehtiyotkor strategiya tayyorlaymiz. Bu bizga juda kuchli ustunlik beradi: turli bozorlarda tizimlar qanday ishlashini va turli mamlakatlarda regulyatorlar qanday fikrlashini jonli ko‘rish imkoniyati.

Istanbuldagi uchrashuv aynan shu narsani juda yaqqol ko‘rsatdi. Bitta zalda qirqga yaqin mamlakatdan kelgan hamkasblar yig‘ildi - va shu payt aniq ko‘rinadi: har birimiz o‘z sharoitimizda, o‘z “realligimizda” ishlaymiz, lekin o‘rganadigan maydonimiz umumiy. Kimdir transportni tartibga solish bilan shug‘ullanadi, kimdir mehnat bozori bilan, yana boshqalar raqamli transformatsiya va shahar servislarini rivojlantirish bilan.

Eng qadrli jihat - ochiqlik. Bu yerda chiroyli slaydlar ko‘rsatishmadi, balki haqiqiy tajriba bilan o‘rtoqlashishdi: qaerda ishladi, qaerda yiqildi, qaerda yo‘l-yo‘lakay strategiyani o‘zgartirishga to‘g‘ri keldi. Shunaqa suhbatlar har qanday rasmiy ma’ruza va hisobotdan ancha qimmatli.

Meni eng ko‘p o‘ylantirgan misollardan biri Kot-d’Ivuardagi transport islohoti - Yamusukro shahri bo‘ldi.

Bu - rasmiy poytaxt, lekin mamlakatning asosiy iqtisodiy va madaniy markazi emas. Shunga qaramay, hamkasblarning yondashuvi juda kuchli taassurot qoldiradi: harakat oqimlarini boshqarish bo‘yicha aniq mantiq, shahar aholisi haqiqiy odatlari va kundalik yo‘nalishlariga tayangan yondashuv, turli transport turlarini puxta va bosqichma-bosqich integratsiya qilish. Juda yetuk, yaxshi o‘ylangan model.

Bunday safarlar shunchaki dunyoqarashni kengaytirmaydi. Ular nigohni o‘zgartiradi. Ko‘p hollarda esa aynan nigoh ertaga qanday qaror qabul qilishingizni va qaysi yo‘lni tanlashingizni hal qiladi.

O‘zbekiston iqtisodiyotni modernizatsiya qilishning ulkan dasturini amalga oshirmoqda.

Bu dastur kambag‘allikni kamaytirish, bandlikni oshirish va kuchli o‘rta sinfni shakllantirishga qaratilgan. Davlat bu imkoniyatlarni tez va samarali kengaytirishga qodir turli hamkorlarni jalb etib, rivojlanish uchun sharoit yaratmoqda.

Yandexning ushbu vazifani hal etishdagi hissasi

Platforma texnologiyani eng qiyin ahvolda bo‘lganlar uchun ijtimoiy liftga aylantiradi. Bu mavhum maqsad emas - bu ayni paytda imkoniyat topgan minglab odamlarning haqiqiy hayot hikoyalaridir.

Yirik korxonalar bo‘lmagan shahar va hududlarda haydovchilar, kuryerlar va hamkorlar uchun minglab ish o‘rinlari yaratildi. Odamlar ilgari imkoniyat bo‘lmagan joylarda daromad topa boshladi. Tanish-bilishsiz, boshlang‘ich mablag‘siz, imtiyozlarsiz. Kecha ish qidirgan inson bugun oilasini ta’minlamoqda.

O‘zini o‘zi band qilganlar yashirin iqtisodiyotdan chiqib, himoyaga ega bo‘lmoqda va iqtisodiyotning to‘laqonli ishtirokchisiga aylanib, byudjetni to‘ldirmoqda. Bu shunchaki raqamlar emas - bu qadr-qimmat va ertangi kunga ishonchdir.

Tadbirkorlarning yangi qatlami shakllanmoqda. Ular o‘z hududlarida ishlab, oilalarini oyoqqa turg‘azmoqda va jamoalarini ichkaridan o‘zgartirmoqda. Davlat esa kambag‘allikka qarshi kurashish uchun qo‘shimcha vositaga ega bo‘lmoqda - bu vosita o‘z-o‘zidan ishlaydi, iqtisodiyot bilan birga o‘sadi va to‘g‘ridan-to‘g‘ri moliyalashtirishni talab qilmaydi.

Yandex - biz qurayotgan kuchli, zamonaviy O‘zbekistonni barpo etishda davlatning hamkoridir. Bu shunday O‘zbekistonki, unda har bir inson o‘z hayotini o‘z qo‘llari bilan o‘zgartira oladi.

Bu shunchaki texnologiya emas. Bu insonlarga qo‘yilgan sarmoya. Bu mamlakatimiz kelajagiga qo‘yilgan sarmoya.

Samarqanddagi "East Cup & Olympic Stars" musobaqasi yosh gimnastikachilarning kuch-qudrati, iste’dodi va orzulari bir joyda jamlangan kunga aylandi.

Biz ushbu musobaqani qo‘llab-quvvatlaganimizdan faxrlanamiz - qizlarimizning har bir harakati mehnat, intizom va haqiqiy chidamlilikning yorqin namoyishi edi.

12 mamlakatdan kelgan gimnastikachilar, jahon chempionining mahorat darsi, halqa, to‘qmoq va lenta bilan mashqlar. Chiqishlarni kuzatish doimo hayratlanarli - har bir harakat ortida yuzlab soatlik mashg‘ulotlar yotadi.

Ammo turnirdan so‘ng bir fikr xayolimdan ketmayapti.

Biz chiroyli musobaqalar o‘tkazib, iqtidorli sportchilarni tarbiyalayapmiz. Bu juda yaxshi. Lekin tasavvur qiling-a, agar har bir mahallada sport imkoniyati bo‘lsa, yana qancha iste’dodlar yuzaga chiqishi mumkin edi.

Kichik zal, sobiq sportchilardan murabbiy, asosiy jihozlar. Bolalar yaqin masofada shug‘ullanishadi, sobiq sportchilar barqaror daromad topib, tajribalarini yosh avlodga ulashadi. Iste’dodlar doirasi kengayadi, tizim o‘z-o‘zidan ishlab ketadi.

Samarqanddagi turnir bizda qanday salohiyat borligini ko‘rsatdi. Uni mahalla darajasida barqaror tizimga aylantira olsak, ajoyib bo‘lardi.

Agar mahallalarda sportni rivojlantirish bo‘yicha g‘oyalaringiz bo‘lsa, bemalol kelavering - ularni amalda ro‘yobga chiqarishga yordam berishimiz mumkin.