بزرگ شدن رو دوست دارم با وجود اینکه برام سخته، خسته ام میکنه،
اما بزرگ شدن،
یعنی از آدما گذشتن..
یعنی دیگه الکی گریه نکردن..
یعنی کمتر اهمیت دادن..
یعنی حال خودتو تنهایی خوب نگه داری...
یعنی بدونی خودت کافی واسه دنیای خودت..
یعنی از احساسات اشتباهی فاصله بگیری...
یعنی اولویت اول و آخرت خودت باشی..
آره..
خیلی بزرگ شدم و عاشق این بزرگ شدنم!

زندگی ام شده بود پر از راه های نامعلوم
هر کدام مقصدی را پیش داشت
با خود گفتیم بگذار چشم بسته راهی را انتخاب کنیم
ولی باز هم نشد
پا نگذاشته درون راه، نا امید بازگشتیم
هرچه فکر کردم دیدم عقل میگوید راه درست را بروم و موفق شوم
گویی انگار فلج شدم و نتوانستم حرکت کنم
دیدم اینگونه نمیشود گفتم بگذار از قلبم کمک بگیرم
به سمت راهی که انتخاب کرد رفتم
همین که پا گذاشتم سمتش هرچه درد و بلا بود به سرم امد
ولی نمیدانم چرا نا امید نشدم
همین است قلبِ بی درکم
میگویند دلش به کار نمیرود همین است
خواسته ی قلب مهم است
هرچه بروی ولی قلبت نخواهد نمیشود
چه کار سود داشته باشد ،چه خوبی در پیش باشد
قلبِ نفهم باید راضی باشد
چه عشق باشد ،چه نفرت
قلب ،بی فکر تر از این حرف هاست
-مقصدِ قلب

اگه ذوق یه دخترو کور کنی
دیگه عمرا مثل قبل باهات رفتار کنه.

-اون لحظه ای که با خودت میگی
مگه چقدر آدما میتونن بدجنس باشن..
-اون لحظه تازه شروعشه :)

★

زندگی یعنی بستن لب‌های پر از خنده!

𝐇𝐢 𝐧𝐨𝐰 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐥𝐞🫦

چرا‌نگفتی‌گم‌شدی؟
من‌ گشتن‌ بلد‌ بودم.

دیدم که از دستت عصبانی نیستم،
دلشکسته نیستم،
قهر نیستم،
خلاصه اینکه من با تو دیگر “هیچ چیز” نیستم...

چرا هیچ رفیقی ندارم این تایما بهم تکس بده بگه بیداری