"تو هرچقدرم برای یکی احترام بزاری
اون اندازه فهمش باهات رفتار می‌کنه"

- جمله دوسِت دارم
زيبا ترين، مخرب ترين، اميدوار كننده ترين،
آرامش بخش ترين و دلگرم كننده ترين
دروغ آدم هاست!

..

فک کنم دیگه هیچ اتفاقی
نتونه ناراحتم کنه چون تقریبا همه اتفاقا افتادن .

آدمی است دیگر ؛
تمام داشته‌ها و نداشته‌هایش بند حوصله‌اش است حوصله که نداشته باشد ، حتی ممکن است از آدم بودن استعفا دهد.

یه دوست داشتنِ ساده نیست،
من تو رو زندگی می‌کنم‌.

به یه جا میرسی که دستاوردهات هم دیگه خوشحالت نمیکنن. کوچیک و بزرگ‌شون فرق نداره. دنبال یه چیزی میگردی که حالت رو عوض کنه، اون حس خوشحالی از ته دلت رو بتونی دوباره حس کنی، حتی واسه چند دقیقه. ولی نمیشه؛ انگار یه جا جاش گذاشتی. هرچی درون خودت و حتی بیرون دنبالش میگردی دیگه نیست..

زندگی چیست؟
اکثرن میگوند:خوشی هایمان،آن احوال و روزهای خوبمان،آن پیشرفت ها و ترقی هایمان
ولی باز هستند افرادی که بگویند:ما که فقط درد و رنجی دیدیم و بس
اینبار زندگی را از دیده ی من ببین
این را که زندگی درد و رنج و خوشی دارد را همه قبول داریم
آن چیزی که همه نمیبینند این است:
زندگی تنها لحظات ما هستند،لحظاتی که در آن به سر میبریم،تصمیماتی که میگیریم و کارهایی که انجام میدهیم
سرنوشت را کاری ندارم ،زندگی آن جوری میچرخد که تو تصمیم بگیری،درست تر بخواهم بگویم
ما نتایج اعمال خود را میبینیم
درد و حسرت و اندوه را همه دارند
خنده و گریه را هم همه کرده اند
مهم این است از درد ها درس بگیری و تجربه ای شود برایت
از حسرت هم قوتی بسازی که باعث ترقیت شود
از لحظاتت لذت ببری و خنده هایت را به بغض تبدیل نکنی،که مبادا بغضت بشکند و به گریه تبدیل شود
زندگی مانندِ قطره ای است که به رود تبدیل میشود و اخر عمرمش ،خشک شدنش است.
و آیا ان جوری زندگی میکنی که آخر عمرت ترسی از خشک شدن نداشته باشی؟
-رودخانه ی زندگی.

عاشقتونم:)🙂

عصرای جمعه خیلی بده..
آدم دلش تنگ نیست، خسته است از همه چیزایی که هیچ وقت نداشته کلا دلت یه چیزی میخواد که خودت هم نمیدونی چیه..
یه حس خلا توی وجودت مثل یه سیاهچاله فرو می برتت که انگار هیچ وقت تموم نمیشه،ته نداره..

با رفتنت فهمیدم میشه از یه آدم متنفر بود و هم دوستش داشت!

میدونی حالم این روزا عجیب شده
نمیشه توصیفش کرد،
ولی حسش اینطوریه که
تا کمر برف بیاد ولی دانشگاها تعطیل نشه.
آخرین تیکه پیتزا از دستم بیفته.
ته دیگِ سیب زمینی بسوزه.
بستنیم از گرما آب بشه.
یه گوشی هندزفری قطع بشه.
همه دوستام برن اردو جز من.
یادم بره ازش خداحافظی کنم و نبینمش.
بارون بباره ولی نتونم برم بیرون.
دلم بغل بخواد و کسی نباشه بغلم کنه.
بفض گلومو بگیره ولی نتونم گریه کنم.
انگار میشم یه بچه سه‌ساله که زورش به هیچی نمیرسه.
توی بازی کسی شدم که انتخابش نکردن و تک افتاده.
تنها و بغض آلود با یه لبخند که ترجیح بده، بزنه به در بی خیالی از همه چیزایی که زندگیشو تاریک کرده....

آخه من بلد نبودم بگم دوستت دارم
تو با خودت نگفتی مگه من سیو مسیجم این همه آهنگ برام میفرسته 🚶🏻‍♀🕳

‏واسه یک ساعت خواب بیش‌تر، تمام زندگی و شغل و تحصیلم رو به خطر می‌ندازم..

این همه راه رفتی تا غریبه شیم دوباره؟