مثل همیشه با لبخند وارد کافه شد جای همیشگی نشسته بود با خوشحالی سمتش رفت و صدایش کرد نگاهش را به او دوخت چشمکی زد و عروسک باب اسفنجی را مقابل چشم هایش گرفت و صدای بلندش کافه را پر کرد
تولدت مبارک باب اسفنجی

ماه شب درد دریا

ساحل ساکت و سرد بود. شب تازه از نیمه گذشته بود. روی سرمای شن های کنار ساحل قدم می زد بسیار آهسته.. انگار می خواست شن ها را لا به لای انگشتان پایش حس کند. به موج های ناهماهنگ دریا زل زد درست مثل اینکه خاطراتش بالا و پایین می شد. قدم هایش آرام تر شد انگار که متوقف شده باشد صحنه ها یکی پس از دیگری از میام موج ها دیده می شدند و او فقط نفس می کشید. زیادی آرام بود. به گردی ماه زل زد و تنها چیزی که چشمانش بود. روی شن های خنک زانو زد انگار یک نفر او را زمین زده باشد. نفس هایش دیگر آرام نبود. یک درد تکراری روی جمجمه اش زخم انداخته بود. چشمش به خالکوبی ماه روی مچش افتاد.. صدای فریادش در ساحل ساکت پیچید. تکرار فریادش موج های دریا را بیشتر بهم زد. هنوز شب بود و او بی جان روی شن های ساحل آنقدر فریاد زده بود افتاد..

زخمی . خسته . قوی

روی رینگ بوکس ایستاده بود و به همه چیز فکر می کرد. صدا ها، آرزوهایش و خستگی اش... صدای تشویق مردم و فریاد های مربی اش، آرزوهایی که باید با ضربه زدن به حقیقت می رساند، خستگی که باعث می شد پوستش کبود و پر خون تر شود. حالا سر و صدا داشت اذیتش می کرد. خستگی اش داشت بر او غلبه می کرد بدن پرخونش از تعادل خارج می شد روی تشک خیس عرق و خون افتاد. می توانست شمارش داور را روی سرش بشنود. آرزو هایی که حالا هیچ وقت به واقعیت نمی رسید. باید بلند می شد صدا ها کمرنگ شدند. او باید بلند می شد باید می جنگید برای تمام آرزوهایش..
در مقابل چشمان حیرت زده رقیبی که خودش را برنده می دانست به زحمت روی پاهایش بلند شد و مشت هایش را قوی تر نگه داشت برای برنده شدن، برای رسیدن به آزروهایش..

مبهم فراموشی احساسات

داشت توی خیابان مملو از آدم می دوید. به امید پیدا کردن چهره آشنایی.. بی قرار بود. نمی توانست درست نفس بکشد. با سرعت چهره ها را از نگاهش می گذارند. خیلی برای پیدا کردنش مصمم بود. در یک لحظه ایستاد نه بخاطر اینکه او را پیدا کرد بلکه بخاطر اینکه چیزی به ذهنش مثل یک آهنگ خطور کرد. او چهره را نمی شناخت. اصلا یادش نبود دنبال چه کسی می گردد بی توجه بین آدم ها رها شد.. داشت فکر می کرد چه کسی و چطور او را دوست داشت که ناگهان متوجه شد نمی داند دوست داشتن چیست به اطرافش نگاهی انداخت هیچ کس نبود خیابان تاریک و خلوت ولی او هنوز می دوید .. برای رسیدن به چیزی که نمیدانست چیست!

تامام 🚶🏻‍♀

Challengee🫧
این پیامو فور کنین یه جمله ی قشنگ کوتاه بنویسین یا یکی از تکست هاتونو ریپ بزنین من فور کنم💌