From the perspective of a black cat :
ولی آدم بودنم سخته ، بهش فکر کن ، تو نمیتونی همیشه گوشت بخوری ، دغدغهت خوابیدن نیست .
ادمای بدبخت باید به این فکر کنن که چجوری خرج زندگیشونو و بچههاشونو جور کنن در صورتی که ما همیشه داریمش .
ادمای بدبخت احساساتشون آسیب میبینه ولی ما گربهها رها میکنیم .
ادمای بدبخت هیچوقت نمیتونن ارامش رو تجربه کنن چون شرط ادم بودنشون فروختن ارامششونه .
ادمای بدبخت پنجه ندارن ، به جاش دستایی دارن که باهاشون تا اخر عمر کارگری کنن ، به جاش ما گربهها میتونیم ازاد باشیم !
ادمای بدبخت ادمای بدبخت ادمای بدبخت ... هیچوقت نمیتونن گربه بودن رو تجربه کنن ...