آدم‌های تنها بیشتر خودشان دلشان می‌خواهد تنها باشند. چون نمی‌خواهند بهای روحی و عاطفی با دیگران بودن را بپردازند. آن‌ها به آدم‌ها آلرژی دارند و ازشان زیاد متاثر می‌شوند.

دیوید فاستر والاس

@grayart

کسانی که به واسطه‌ی تقوا و اعمالِ صالحِ خود، انتظارِ پاداش از خدا را دارند، از درکِ درستِ فضیلت بسی به دورند، گویی که انتظار دارند بخاطرِ تحمّلِ دهشناک‌ترین بردگی، جایزه بگیرند!

اسپینوزا

@grayart

احساس مبهم ناتوانی در تغییر کوچک‌ترین چیز در زندگی‌ام، بیش‌تر مرا به خنده می‌انداخت. ولی بهتر بود با دیگران بخندم تا تنها، در اتاقی که در تمام طول زمستان گرم نمی‌شد، زیر پتوی نازک راه‌راهی سر را در بالشی سفت فرو ببرم و بگریم. چنین بود، و چنین است هنوز، زندگی من.

نینا بربروا

@grayart

«آه پدرجان! فامیلی من را می‌خواهید بدانید، فکر کنم فامیلی من پِژِویکین باشد، اما این فامیلی برای من چه سودی داشته؟ الان نهمین سال است که خانه و کاشانه‌ای ندارم. همین‌طوری برای خودم روزگار می‌گذرانم، طبق قوانین طبیعت کلی هم بچه دارم، خانوادۀ من درست مثل قوم تاتار است! دقیقاً مثل ضرب‌المثل معروفی که می‌گوید ثروتمندان کلی گوساله دارند، فقرا کلی بچه...»

روستای استپانچیکووا و ساکنانش/ داستایفسکی

@grayart

چقدر همه چیز دور است.
نمی‌فهمم چرا باید در این جهان کاری کنیم،
چرا باید دوستان و آرمان‌ها،
امیدها و رویاهایی داشته باشیم؟
بهتر نبود به گوشه‌ای دورافتاده از دنیا پناه می‌بردیم، جایی که در آن صدایِ هیاهو و آشفتگی‌های جهان به گوشمان نرسد؟
آن وقت می‌توانستیم از فرهنگ و جاه‌طلبی چشم بپوشیم؛
همه چیز را ببازیم بی‌آنکه چیزی به کف آریم؛
مگر این دنیا چه حاصلی برای ما دارد؟
برای برخی منفعت بی‌اهمیت است...

بر قله‌های ناامیدی/ امیل سیوران

@grayart

ارزش یک چیز، گاه در بهره‌ای نیست که از به دست آوردنش برمی‌آید، بلکه ارزشِ آن در گرو بهایی است که برای به دست آوردنش پرداخت می‌شود؛ یعنی به اندازه‌ی هزینه‌ای که کرده‌ایم.

غروب بت‌ها/ فردریش نیچه

@grayart

... خیلی هم خوشحالم. خدا را شکر: هرچه سوت‌و‌کورتر، بهتر. تحمل دیدن آدم‌ها را ندارم، این‌جا هم هیچ‌کس را به‌جز کشاورزان بیمار نخواهم دید. می‌دانم که آنها نمک بر زخمم نخواهند پاشید.

بولگاکف

@grayart

من ولی، خودم را نمی‌فهمم. گاهی خلقم تنگ است، گاهی بی‌تفاوت. خجالتی هستم، به خودم شک دارم، ترسو هستم و برایم غیرممکن است خودم را با زندگی وفق دهم و اداره‌اش کنم. یکی اهل مزخرف‌گویی است و یکی اهل کلاه‌برداری و درعین‌حال چنان زنده‌دل، من اما اگر موقعیت‌اش پیش بیاید، آگاهانه کار خیر می‌کنم و از انجامش فقط احساس آشفتگی و بی‌تفاوتی بهم دست می‌دهد. برای تمام این حالتم، گاوْریلیچ، این توضیح را دارم که من یک برده هستم، نوه‌ی یک برده. پیش از این‌که ما سگ‌های بیچاره پله‌های ترقی را بالا برویم، بسیاری از ما نابود می‌شویم!

سه سال/ چخوف

@grayart

‌اگر می‌دانستی در آن سوی سکوت چه اقتداری نهفته است برای همیشه زبان را رها می‌کردی. من استاد سخن گفتن در سکوتم در تمام زندگی ام با سکوت سخن گفتم و سرتاسر تراژدی‌های زندگی‌ام را ساکت زیسته‌ام.

نازنین/ فئودور داستایفسکی

@grayart