" آری. تمام زمستان با غم و اضطراب، سکوتی را تجربه کردم که انگار ما را از هم جدا می‌کرد. خودم مسبب‌اش بودم. اما بیش از من، شاید سکوتی سبب آن است که مرا از خودم جدا می‌کرد، و نیز انتظاری دشوار. رضایت دادن به زمانی بی‌آینده. هنوز هم از انجام کارها و برنامه‌هایم عاجزم. زندگی می‌کنم بی هیچ غمِ فردایی و به سختی. "

نامه موریس بلانشو به ژرژ باتای

@grayart

دوست دارم ریختن خونت و مغزت روی تخته‌ی خرد‌کن ببینم. دوست دارم تو دریای خونِ شما مردا غوطه بخورم...

میس جولی/ آگوست استریندبرگ

@grayart

تنها ماندن سخت محزون خواهد بود، محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری، هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است.
هیچ، یک "هیچ" احمقانه و بی معنی، همه خواب بوده است.

شب های روشن/ داستایفسکی

@grayart

آندم که درمان نیست، درد را باید پایان یافته دانست و آخرین امید را از آن برید. زاری از پس مصیبت گذشته نزدیک‌ترین راه برای جلب بدبختی‌های دیگرست. آن‌چه روزگار می‌ستاند نگهداریش محال است، اما شکیبایی لطمات سرنوشت را به بازی میگیرد. کسی که مالش را دزیده‌اند و لبخند میزند، خود چیزی از کف دزد می رباید؛ و آن کس که بیهوده افسوس میخورد از مایه‌ی خود می‌دزدد.

اتللو/ ویلیام شکسپیر

@grayart

اگر حیوانات می‌توانستند حرف بزنند چه اسمی روی دژخیم خود می گذاشتند؟!

انسان و حیوان/ صادق هدایت

@grayart

‏یکی گفت وقتی بمیریم و ما را برای سوال و جواب از گناهان‌مان ببرند، باید بگوییم ما که زندگی نکردیم که بخواهیم مرتکب گناهی هم بشویم!
ما فقط تماشاگر بودیم.

آوای کوهستان/ یاسوناری کاواباتا

@grayart

عجب سال نکبت‌باری! احساس می‌کنم گمشده‌ای در بیابانم، اما مطمئن باش سرور عزیز، که با این وجود شهامتم را حفظ کرده‌ام، و همتی عظیم به کار گرفته‌ام که آرام باشم و دم برنیاورم. اما مغز بیچاره‌ام کند و ناتوان شده است.
تنها یک چیز نیاز دارم (و از آن محرومم)، و آن اندکی شوق و شور است!

نامهٔ گوستاو فلوبر به ژرژ ساند

@grayart

«من در اندوهی سیاه غرق شده‌ام که مربوط است به همه‌چیز و هیچ‌چیز. می‌گذرد و باز آغاز می‌شود.»

از نامه‌ی گوستاو فلوبر به ژرژ ساند

@grayart

‏«انسان اندوهش را فراموش نمی‌کند بلکه خود را وادار می‌کند آن را تاب بیاورد.»

‏ژرژ ساند/ نامه به گوستاو فلوبر

@grayart

ببین چطور آرزوهای ما آب می‌روند تا در حصارِ تنگِ کنونی‌مان جا شوند. امروز دیگر حتا نمی‌خواهم حالم بهتر شود — فقط همین‌طور که هست بماند.

‏در وادیِ درد/ آلفونس دوده

@grayart

اگر در تمام وقت هیچ‌کاری نداشته باشم انجام دهم جز اینکه با تنهاییِ خود سر کنم، پس همانجا، به عاقبت تنها جایی است که می‌توانم بی‌نهایت باشم.
خدا چه خواهد کرد وقتی که من بمیرم؟
از فکر کردن بهش دیوانه می‌شوم، زیرا از یقین به آن بسیار دورم. من که محو می‌شوم، پس می‌توانم زندگی کنم، شاد باشم، و سرگرمی داشته باشم. و شوربختم از انجام این‌همه.

اینگه‌بورگ باخمن

@grayart