چه لطفی در حقم کردند، آنان که وجودم را فراموش کردند که توانستم خودم را به یاد بیاورم، که بدانم کیستم...
‏
نشخوار رؤیاها/ آریل دورفمن

@grayart

در جهانی که موفقیت تنها فضیلت است، او تن به شکست داده بود.

جوزف هلر

@grayart

هر بار که قلم به دست می‌گیرم تا شرایطم را برایت بنویسم، ترس مرا فرا می‌گیرد. ترس از کشتن تو. ترس از منهدم کردن جسم ناتوان تو. فکرش را هم نمی‌توانی بکنی که هر آن در مرز خودکشی هستم... مطمئنم یکی از ما دیگری را خواهد کشت یا بالاخره هردویمان همدیگر را می‌کشیم.

از نامه‌ی ‎شارل بودلر به مادرش

@grayart

با چه کسی می‌توانم صحبت کنم؟ از کی نصیحت بشنوم؛ هیچ‌کس.
روان‌پزشک خدای زمانِ ماست. امّا خرج دارد و من اهلِ نصیحت خریدن نیستم.
کمترین کاری که می‌توانم بکنم تقویت این توهّم است که خوشحال و آرامم.

خاطرات روزانه/ سیلویا پلات

@grayart

تحمل زندگی، همچنان اولین وظیفه‌ی همه‌ی جانداران است.

زیگموند فروید

@grayart

الان نه از زندگی خوشم می‌آید و نه بدم می‌آید، زنده‌ام بدون اراده، بدون میل، یک نیروی فوق‌العاده‌ای مرا نگه داشته، در زندان زندگانی زیر زنجیرهای فولادین بسته شده‌ام، اگر مرده بودم مرا می‌بردند در مسجد پاریس بدست عربهای بی‌پیر می‌افتادم، دوباره میمردم، از ریخت آنها بیزارم. در هر صورت بحال من فرقی نمی‌کرد. پس از آنکه مرده بودم اگر مرا در مبال هم انداخته بودند برایم یکسان بود، آسوده شده بودم.

زنده بگور/صادق هدایت

@grayart

مسخره ترین چیز دنیا اتفاق افتاده بود؛ شما نمرده بودید، اما زندگی هم نمی کردید، فقط زنده بودید. آدمی که فقط می شنود، بسختی حرف می زند، می خندد، می گرید، اما اصلا نمیتواند سرپا بایستد، نمی تواند قلم بدست بگیرد. فقط هست که بگوید من هنوز نمرده ام.
متاسفم.

پیکر فرهاد
عباس معروفی

@grayart

نمی‌دانم چه کسی هستم، به کجا می‌روم
من همان کسی هستم که باید تصمیم بگیرد
و به این سؤال‌های هولناک جواب بدهد.

سیلویا پلات

@grayart

دیگر زندگانی برای من شرم‌آور است. مانند مطرودان با من رفتار می‌کنند.
بدبختی بزرگی است.
نابود شدم، یکباره نابود شدم.

مردم فقیر/ فئودور داستایوفسکی

@grayart

چه کسی غمگین تر است؟ کسی که تنهایی خودش را احساس می کند یا آن که تنهایی جهان را؟

امیل سیوران

@grayart

ضعف موهبتی عظیم است اما قوّت هیچ است، هیچ. آدمی‌زاد هنگامی که به دنیا می‌آید ضعیف است و نرم. هنگامی که می‌میرد سخت است و ناحساس. درخت هنگامی که دارد رشد می‌کند و قد می‌کشد نرم است و باانعطاف. ولی خشک و سخت که می‌شود می‌میرد. سخت‌بودن و قوّت‌ ملازمان رکاب مرگند. انعطاف‌داشتن و ضعف جلوه‌های طراوتِ وجودند. آخر، آنچه سخت شده است هرگز ظفر نخواهد یافت.

آندری تارکفسکی

@grayart

اندوهت را میان کلمات قراربده، سوگی که در خود نگه می‌داری، آنقدر در قلبت نجوا خواهد کرد، که روزی تو را خواهد شکست.

مکبث/ شکسپیر

@grayart