در همه‌ی جهان‌های ممکن و قابل تصور، ناکامی آن‌چیزی‌ است که در انتظار ماست.

اسلاوی ژیژک

@grayart

‏اوّل رنج بکش بعد حق داری از رنج‌کشیدن حرف بزنی. امّا رنج، خواه به کوچکی جنازه‌ای تصادفی جلوی در خانه‌ات باشد یا به بزرگی سرطانی توی دل و روده‌ات، تا نشناختیش، ازش حرف نزن.

پوست انداختن/کارلوس فوئنتس

@grayart

جهان سراسر تحت سلطه‌ی نیرویی است که الهی نیست، بلکه شیطانی است.

جهان همچون اراده و تصور/آرتور شوپنهاور

@grayart

در سال ۱۸۸۸ «ادوارد مونک» هنگامی که در یک روستا قدم می‌زند داخل برکه‌ای یخ‌زده می‌اُفتد و تا دمِ مرگ پیش می‌رود. از آن روز به بعد آدم‌های نقاشی‌‌های او تغییر می‌کنند: انسان‌هایی مبهوت، منزوی و شکننده در برابر سرنوشت. این اوّلین فیگوری‌ست که او پس از آن واقعه می‌کشد، زنی که انگار مرگ را از نزدیک دیده است.

تابلوی عصر از ادوارد مونک ۱۸۸۸

@grayart

دانته در کمدی الهی، پیامبرِ اسلام رو در طبقه‌ی هشتمِ دوزخ قرار میده.
جایی به‌نامِ «Malebolge/خندقِ شیطانی» که مختصِ سیاست‌مداران، پیامبران و مشاوران دروغینِ جهانِ مادّی است.
تصویر شکنجه و عذاب پیامبر هم تصویری که در ادامه از اون ارائه میده، چنین هست:
فردی با شکمِ دو نیم شده با روده‌های آویزان‌شده از پا!

پ.ن:
دانته و ویرژیل محمد و پسرعمویش علی را در دوزخ ملاقات می‌کنند از ویلیام بلیک ۱۸۲۴ - ۱۸۲۷
@grayart

به گمانم که دیگر تمام است،
که عمرم سر آمد.
نیستم دیگر.
به موجودی سراپا هول‌انگیز بدل شده‌ام.
مجموع نیست وجودم دیگر.
زود بیا.
لب و دهانی‌ام نمانده، چهره‌ای نمانده.

مارگریت دوراس

@grayart

چه پست‌فطرت‌هایی اند این آدم‌های شریف!

امیل زولا

@grayart

و من دیده‌ام تو را که فرو می‌ریختی و به وَجد می‌آمدی از مُرده بودنت.

ایو بون‌فوآ

@grayart

اگر در ناامیدی زیسته باشید، آنگاه فارغ از هر چیز دیگری که به دست آورده یا از دست داده باشید، همه چیز برای شما از دست رفته است.

سورن کیرکگور

@grayart

اعتماد کردن به آدم‌ها، کمی مثل آن‌ است که خودمان را به کُشتن داده باشیم.

سفر به انتهای شب/ لویی فردینان سلین

@grayart

هرزِگان هرچه بدکارند و بدنامند، لذّتی را عرضه می‌دارند خاصِ خویش، که عوام‌النّاس آن‌را در نمی‌یابند.

شارل بودلر


@grayart

هيچ‌چيز نمى‌تواند خشمم را آرام كند.
هيچ‌چيز نمى‌تواند ايمانم را بازآورد.
اين دنيايى نيست كه آرزوى زندگى در آن را داشته باشم.

سارا كين

@grayart

شما آنگاه که آرزومند اوج گرفتن‌اید، روی به بالا دارید؛ و من روی به پایین، زیرا که اوج گرفته‌‌ام!
چه کس در میان شما هم خندیدن تواند و هم اوج‌گرفتن؟
آن که بر فراز بلندترین کوه رفته باشد، خنده می‌زند بر همه‌ی نمایش‌های غمناک و جدّی‌بودن‌های غمناک.

چنین گفت زرتشت/ فردریش نیچه

@grayart

چه لطفی در حقم کردند، آنان که وجودم را فراموش کردند که توانستم خودم را به یاد بیاورم، که بدانم کیستم...
‏
نشخوار رؤیاها/ آریل دورفمن

@grayart

در جهانی که موفقیت تنها فضیلت است، او تن به شکست داده بود.

جوزف هلر

@grayart