من در زمان زیستم. من به آغاز و انجام فکر کردم. من به خود فکر کردم. من به دیگران فکر کردم. من از طبیعت‌ بیرون شدم. من شدم. من غیرطبیعی شدم. من صاحب سرگذشت شدم. من فهمیدم که تو نیستم. من توانستم سرگذشت خود را بیان کنم. من توانستم سرگذشت خود را سکوت کنم..

پیتر هانتکه

@grayart

«شب بر دو بخش است:
‏بخش بیداری و بخش بی‌خوابی.»

‏از میان نامه‌ی فرانتس کافکا به فلیسه

@grayart

من نمی‌توانم به تو بفهمانم؛
نمی‌توانم به کسی بفهمانم که در من چه می‌گذرد، من حتّی نمی‌توانم آن را برای خودم توضیح دهم.

مسخ/ فرانتس کافکا

@grayart

آدمیان موجوداتی نجيب و مهربان نیستند که فقط اگر مورد حمله قرار گرفتند از خود دفاع کنند. مقدار زیادی پرخاشگری و تمایل به تجاوز در غرایزشان به ودیعه رفته است که باید به حساب گرفته شود. در نتیجه، هم نوع خویش را کسی می دانند که نه تنها ممکن است از او یاری بخواهند یا لذت جنسی ببرند بلکه ممکن است وسوسه شوند که با پرخاش به او حس تجاوزگری خویش را تسکین دهند و نیروی کار وی را بدون اجر و مزد استثمار کنند و بدون رضایتش وسیله ی اطفاء شهوت قرارش دهند و داراییش را بگیرند و به خواری و سرشکستگی اش بیندازند و به رنج و درد دچارش کنند و شکنجه اش دهند و به قتلش برسانند.

زیگموند فروید

@grayart

در توجیهات اخلاقیِ انتخابات، بحث انتخاب میان بد و بدتر نقشی برجسته دارد. بنابر این استدلال شما با دو شر مواجهید که وظیفه‌ی شماست که آن‌را که کمتر بد است انتخاب کنید و اگر از انتخاب کردن سرباز زنید، این نشانه‌ی عدم مسئولیت پذیری شماست.
از نظر سیاسی این استدلال همیشه با این ضعف رو‌به‌روست که کسانی که بد را در مقابل بدتر انتخاب می‌کنند به سرعت فراموش می‌کنند که "بد" را انتخاب کرده‌اند. از انتخاب بد به‌جای بدتر آن‌قدر استفاده می‌شود تا کارکنان دولت و همه‌ی مردم برای شر به معنای واقعیِ کلمه آماده شوند و آنقدر پیش می‌رود که بدتر از آن ممکن نباشد.

مسئولیت شخصی در زمان دیکتاتور
هانا آرنت

@grayart

رواست از دست دنیا خشمگین شوی؟
انگار که دنیا اعتنایی می‌کند.

ائوریپیدس

@grayart

خندان یا گریان، جز خودتان به که می‌توانید پناه ببرید، بعد از آن‌که شاهد فرو ریختن تمام جهان بودید؟

برقله‌های ناامیدی/امیل سیوران

@grayart

آن ها پير و خسته، بر خلاف ميل خود فقط زندگی را ادامه می‌ دادند، چون ضعيف تر از آن بودند كه بميرند، چون مرگ فقط از بيرون می توانست به سراغشان بيايد.

تهوع/ ژان پل سارتر

@grayart

فقط پس‌فردا از آنِ من است، زیرا بعضی‌ها تازه پس از مرگ به دنیا می‌آیند.

دجال/ فریدریش نیچه

@grayart

«هیچ انسان زنده‌ای بی هدف و امید نمی‌تواند زندگی کند. انسانی که امید و هدفش را در زندگی از دست می‌دهد غالباً به هیولایی بدل می‌شود..»

‏یادداشت‌هایی از خانۀ مردگان/ فئودور داستایفسکی

@grayart

ما در زمینی قابل اشتعال زندگی میکنیم. همیشه آتش هست. همیشه خانه ها از دست می روند و زندگی ها گم می شوند.
ولی هیچ کس چمدانش را نمی بندد و به چراگاهی امن تر نمی رود. فقط اشکشان را پاک می کنند، مردگانشان را دفن میکنند و بچه های بیشتری می آورند و پایشان را در زمین محکم تر میکنند.

جز از کل/ استیو تولتز

@grayart

من چون عاشقی چَنگ به دست نيامدم
تا در دل مردم رخنه کنم
شعر من صدای پایِ  يک جذامی است
به شنيدن صدای آن ناله خواهی‌کرد
و نفرين
هرگز نه شهرتی خواستم نه ستايشی
سی سال تمام
در زير بال نابودی
زيستم.

آنا آخماتووا

@grayart

”به نظر می‌رسد تنها بودن من را پریشان می‌کند. دقیقا مانند بودن با دیگران!“

کرگدن/ اوژن یونسکو

@grayart

انسانی که در اجتماع به سر می‌برد، بنده زندگی می‌کند و بنده می‌میرد!

فلسفه درد/ آرنه یوهان وتلسن

@grayart

هیچکس متوجه نمی‌شود که بعضی از افراد چه عذابی را تحمل می‌کنند تا آرام و خونسرد به نظر بیایند!

آلدوس هاکسلی

@grayart