او نگاهِ بی سن‌و سالِ زن‌هایی را دارد که پنداری پیر نمی‌شوند،
ولی هرگز جوان هم نبوده‌اند.


قصر
فرانتس کافکا

@grayart

زمین اکنون به کدام سو در حرکت است؟ ما به کدام سو در حرکتیم؟ آیا از تمام خورشیدها دور می‌شویم؟ آیا دائما در حال سقوط نیستیم؟ و به پَس، به طرفین، به پیش رو، در تمام جهات؟ آیا اصلا هنوز بالا و پایینی باقی مانده است؟ آیا در نوعی نیستیِ لایتناهی پرتاب نشده‌ایم؟ آیا این فضای تهی نیست که در ما تنفس می‌کند؟ آیا [هوا] سردتر نشده است؟ آیا آنچه بارها و بارها می‌آید، شب و شب‌تر نیست؟ آیا نباید [از این پس] صبحگاهان فانوس‌ها را برافروخت؟

حکمت شادان
فردریش نیچه

@grayart

درد اینجاست که آدمیزاد روی زمین تنهاست. پهلوانی روسی بود که عربده زد: روی این خاک یک آدم زنده پیدا می‌شود؟ من پهلوان نیستم، اما همین را می‌پرسم و هیچ جوابی نمی‌آید. می‌گویند خورشید همه‌چیز را جان دوباره می‌دهد. حالا ببینید خورشید را، انگار خودش هم مُرده، مگر نه؟ همه‌چیز مُرده، هر جا را نگاه کنی جز نعش نمی‌بینی. فقط یک مشت آدم مانده‌اند و دورشان جز خاموشی هیچ نیست؛ این است دنیا. چه کسی می‌گفت: آدم‌ها، آهای آدم‌ها، همدیگر را دوست داشته باشید؟ این حرف را چه کسی زد؟ آونگ ساعت همچنان بی‌احساس و چندش‌آور ضربه می‌زند، دوی نیمه‌شب است.

نازنین/فئودور داستایوسکی

@grayart

ناکامی‌های یک کودک ناکامی در زندگی جاری محسوب نمی‌شد، ولیکن مستقیما قلب کودک را هدف می‌گرفت. اگر تو مخالف بودی یا خشمگین به نظر می‌رسیدی، شجاعت، روحیه‌ی تصمیم‌گیری، اطمینان و شادیِ انجام دادن این یا آن چیز نمی‌توانست هیچ‌گاه به سرانجام برسد و کم‌و‌بیش در همه‌ی کارهایی که به انجام‌شان مبادرت می‌کردم، تو دچار این احساس می‌شدی یعنی خشم...

نامه به پدر
کافکا

@grayart

مرگ بزرگترین خسران زندگی نیست!
بزرگترین خسران زندگی، آن چیزی است که در شما می‌میرد هنگامی که شما زنده اید...!


نورمن کونینز

@grayart

دموفلیس: شما نمی‌دانید مردم چقدر ابله‌اند. اگر حقایق دگرگون شده و ساده شده‌ی دین موجود نبود آن‌ها به هیچ وجه قادر نبودند نظری رضایت بخش درباره‌ی زندگی به وجود آورند.


آرتور شوپنهاور

@grayart

« مسئله ی عذاب آورِ » متافیزیک صرفاً این نیست که جهان وجود دارد، بلکه بیشتر این است که این جهان چنین جهان پردرد و پریشانی است، و این مسئله موجب ناراحتی ای در بشر می شود که نه با شکاکیت آرام می گیرد و نه با نقادی.


آرتور شوپنهاور

@grayart

نمی‌دانم چرا باید این‌قدر افسرده باشم،
همان حس شرم‌آور و دلگیرِ" کسی دوستم ندارد" به سراغم آمده..


سیلویا پلات

@grayart

در برابر دوستی که نمی توانی چشمداشت هایش را برآورده سازی، آرزو می کنی که کاش دشمن‌ اش بودی.

سپیده دم/ نیچه

@grayart

فهمیدم که تا ممکن است باید خاموش شد، تا ممکن است باید افکار خودم را برای خودم نگه‌دارم و اگر حالا تصمیم گرفتم که بنویسم، فقط برای این است که خودم را در سایه‌ام معرفی بکنم؛ سایه‌ای که روی دیوار خمیده و مثل این است که می‌نویسم، با اشتهای هرچه تمام‌تر می‌بلعد.

بوف کور/ صادق هدایت

@grayart

هر کسی تا آنجا که توان دارد شجاع است.
آدم خوب می‌داند که باید خوب بخوابد تا دوباره بشود یکی مثل بقیه، اما گاهی خسته‌تر از آن است که حتی حال خودکشی داشته باشد. همه‌چیز در خستگی خلاصه می‌شود.

جنگ/ لویی فردینان سلین

@grayart

هستی ما نتیجه‌ی حرکتی اشتباه، ثمره‌ی معصیتی است که در حال پرداخت تاوانش هستیم.


در باب آلام جهان
آرتور شوپنهاور

@grayart

من نه آدم زندگی توی دخمه هستم نه آدم زندگی مجلل. من مزارع پرت افتاده را دوست دارم؛ اتاق های خالی، خلوت درون، کار واقعی. اگر چنین زندگی کنم بهترین خواهم بود.


نامه های عاشقانه آلبر کامو و ماریا کاسارس

@grayart

ممکن است آدم یک عمر زندگی کند و نفهمد که کنار دستش یک کتاب هست که کل زندگی‌اش را به سادگی یک ترانه بیان می‌کند. وقتی آدم شروع به خواندن چنین داستانی می‌کند کم‌کم خیلی چیزها یادش می‌افتد؛ حدس می‌زند، و آنچه تا به حال برایش گنگ و مبهم بوده روشن می‌شود.

بیچارگان/داستایوفسکی

@grayart