آدما از یه جایی به بعد دیگه اونطوری که خودشون هستن، رفتار نمی‌کنن!
بلکه اونطوری رفتار می‌کنن که باهاشون رفتار کردین!



@grayart

مدام می‌کوشم چیزی بیان ناشدنی را بیان کنم، چیزی توضیح نا‌پذیر را توضیح دهم، از چیزی بگویم که در استخوان‌ها دارم، چیزی که فقط در استخوان ها تجربه پذیر است. چه بسا در اصل چیزی بیش از همان ترسی‌ نیست که گاهی درباره‌اش حرف زده بودیم؛ اما ترس تسری یافته بر همه چیز، ترس از بزرگترین و کوچکترین، ترس؛ ترسی شدید از به زبان آوردن یک حرف. البته شاید این ترس فقط ترس نیست، شاید چیزی است فراتر از هر آن چه که موجب ترس می‌شود.

فرانتس کافکا

@grayart

چه خوب که هدر رفت، که هرگز هیچ‌چیز شروع نشد، هرگز هیچ‌چیز به جز هرگز و هیچ‌چیز، هرگز هیچ‌چیز به جز کلمات بی‌جان.


متن‌هایی برای هیچ
ساموئل بکت

@grayart

من برای دُم جُنباندن صادقانه‌ی سگان ارزش بیشتری قائلم تا برای تظاهر به دوستی.


در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

اصلاً از بس که ما میان استخوان مرده و اشیاء پوسیده دنیای قدیم زندگی کرده‌ایم، حس زندگی در ما کشته شده.


تخت ابونصر
صادق هدایت

@grayart

شناختن تاريكی های
خویش،
بهترین روش
برای تعامل با تاریکی های
ديگران است...!


كارل گوستاو يونگ

@grayart

همواره یکی در وجودِ من، با تمامِ نیرو تلاش کرده است تا هیچ‌کس نباشد.


یادداشت‌ها/ آلبر کامو

@grayart

او نگاهِ بی سن‌و سالِ زن‌هایی را دارد که پنداری پیر نمی‌شوند،
ولی هرگز جوان هم نبوده‌اند.


قصر
فرانتس کافکا

@grayart

زمین اکنون به کدام سو در حرکت است؟ ما به کدام سو در حرکتیم؟ آیا از تمام خورشیدها دور می‌شویم؟ آیا دائما در حال سقوط نیستیم؟ و به پَس، به طرفین، به پیش رو، در تمام جهات؟ آیا اصلا هنوز بالا و پایینی باقی مانده است؟ آیا در نوعی نیستیِ لایتناهی پرتاب نشده‌ایم؟ آیا این فضای تهی نیست که در ما تنفس می‌کند؟ آیا [هوا] سردتر نشده است؟ آیا آنچه بارها و بارها می‌آید، شب و شب‌تر نیست؟ آیا نباید [از این پس] صبحگاهان فانوس‌ها را برافروخت؟

حکمت شادان
فردریش نیچه

@grayart

درد اینجاست که آدمیزاد روی زمین تنهاست. پهلوانی روسی بود که عربده زد: روی این خاک یک آدم زنده پیدا می‌شود؟ من پهلوان نیستم، اما همین را می‌پرسم و هیچ جوابی نمی‌آید. می‌گویند خورشید همه‌چیز را جان دوباره می‌دهد. حالا ببینید خورشید را، انگار خودش هم مُرده، مگر نه؟ همه‌چیز مُرده، هر جا را نگاه کنی جز نعش نمی‌بینی. فقط یک مشت آدم مانده‌اند و دورشان جز خاموشی هیچ نیست؛ این است دنیا. چه کسی می‌گفت: آدم‌ها، آهای آدم‌ها، همدیگر را دوست داشته باشید؟ این حرف را چه کسی زد؟ آونگ ساعت همچنان بی‌احساس و چندش‌آور ضربه می‌زند، دوی نیمه‌شب است.

نازنین/فئودور داستایوسکی

@grayart

ناکامی‌های یک کودک ناکامی در زندگی جاری محسوب نمی‌شد، ولیکن مستقیما قلب کودک را هدف می‌گرفت. اگر تو مخالف بودی یا خشمگین به نظر می‌رسیدی، شجاعت، روحیه‌ی تصمیم‌گیری، اطمینان و شادیِ انجام دادن این یا آن چیز نمی‌توانست هیچ‌گاه به سرانجام برسد و کم‌و‌بیش در همه‌ی کارهایی که به انجام‌شان مبادرت می‌کردم، تو دچار این احساس می‌شدی یعنی خشم...

نامه به پدر
کافکا

@grayart

مرگ بزرگترین خسران زندگی نیست!
بزرگترین خسران زندگی، آن چیزی است که در شما می‌میرد هنگامی که شما زنده اید...!


نورمن کونینز

@grayart

دموفلیس: شما نمی‌دانید مردم چقدر ابله‌اند. اگر حقایق دگرگون شده و ساده شده‌ی دین موجود نبود آن‌ها به هیچ وجه قادر نبودند نظری رضایت بخش درباره‌ی زندگی به وجود آورند.


آرتور شوپنهاور

@grayart

« مسئله ی عذاب آورِ » متافیزیک صرفاً این نیست که جهان وجود دارد، بلکه بیشتر این است که این جهان چنین جهان پردرد و پریشانی است، و این مسئله موجب ناراحتی ای در بشر می شود که نه با شکاکیت آرام می گیرد و نه با نقادی.


آرتور شوپنهاور

@grayart

نمی‌دانم چرا باید این‌قدر افسرده باشم،
همان حس شرم‌آور و دلگیرِ" کسی دوستم ندارد" به سراغم آمده..


سیلویا پلات

@grayart

در برابر دوستی که نمی توانی چشمداشت هایش را برآورده سازی، آرزو می کنی که کاش دشمن‌ اش بودی.

سپیده دم/ نیچه

@grayart

فهمیدم که تا ممکن است باید خاموش شد، تا ممکن است باید افکار خودم را برای خودم نگه‌دارم و اگر حالا تصمیم گرفتم که بنویسم، فقط برای این است که خودم را در سایه‌ام معرفی بکنم؛ سایه‌ای که روی دیوار خمیده و مثل این است که می‌نویسم، با اشتهای هرچه تمام‌تر می‌بلعد.

بوف کور/ صادق هدایت

@grayart