لحظه‌ای كه هنرمند به خواسته ديگران اعتنا می‌كند و می‌كوشد به درخواست ايشان پاسخ گويد، ديگر هنرمند نيست و بدل می‌شود به صنعت‌گری ملال‌انگيز يا سرگرم‌كننده، سوداگری امين يا متقلب.


اسکار وایلد

@grayart

اگر می‌توانستم برای خودم انگشتری با نوشته‌ای بر روی آن سفارش دهم احتمالاً این عبارت را انتخاب می‌کردم؛ "هیچ چیز نمی‌گذرد."
من معتقدم که هیچ چیز بدون این که اثری از خود به جای بگذارد، نمی‌گذرد. و هر قدم کوچکی که بر می‌داریم، بر حال و آینده ما بسیار اثر گذار است.

زندگی من
آنتون چخوف

@grayart

وقتی آدم بفهمد كه به هر چیزی هر چقدر چندش‌آور می‌تواند عادت كند‌ به این ضرورت پی می‌برد كه باید همه‌ی چیزهای عادی زندگی‌اش را وارسی كند.


جورج برنارد شاو

@grayart

من باده خورم ولیک مستی نکنم
الا به قدح دراز دستی نکنم

دانی غرضم ز می پرستی چه بود
تا همچو تو خویشتن پرستی نکنم


خیام

@grayart

مسیر زندگیِ اکثریت عظیم انسانها مادام که از بیرون نگریسته شود چه بی معنا و بی اهمیت است و هنگامی که از درون احساس شود چه تیره و بی‌محتوا است. شوق و اضطرابی خسته کننده است و تلوتلو خوردنی رؤیاگون از میان چهار دوره‌ی زندگی تا مرگ، همراه با یک سلسله دغدغه‌های کم اهمیت. مردم همچون کوکِ ساعتی هستند که بدون اینکه بداند چرا، کوک میشود و می‌چرخد! هربار که انسانی زاده و متولد میشود ساعتِ زندگیِ بشر بارِ دیگر کوک میشود، تا یک بار دیگر همان نوای کهنه‌ای را که پیش از این به دفعاتِ بی‌شُمار نواخته شده، ضرب به ضرب و میزان به میزان با واریاسیون های بی‌معنی تکرار کند. هر فرد، هر تجسم بشری و مسیر زندگی‌اش، تنها شبحی کوتاه‌تر از روح بی‌پایان طبیعت و اراده‌ی پایدار زندگی است.

آرتور شوپنهاور

@grayart

به این فکر کردم که همه یک روز می‌میرند، حالا هر چقدر که می‌خواهد طول بکشد. هر چیزی که متولد می‌شود مرگ را هم با خودش می‌آورد. انگار زندگی ما شبیه همان آسمان‌خراش است. دود فقط از بعضی جاها بالا می‌رود اما همه‌ی ساختمان در حال سوختن است و ما همه گیر افتاده‌ایم.

جاناتان سفران فوئر

@grayart

یکی از عیوب اساسی زنان این است که در آنها حس " عدالت " ابداً وجود ندارد. البته زن‌ها تحت احساسات آنی واقع شده، از روی ترحم کمک‌هایی به از پا درافتادگان می‌کنند ولی اصولاً آنها میانه‌ای با عدالت ندارند. دلیلش این است که لازمه‌ی عدالت خواهی، نداشتن حسادت است ولی متاسفانه زنان بیش از مردان حسودند.

جهان همچون اراده و تصور 
آرتور شوپنهاور

@grayart

چشم به پنجره دوختم،
افسارم را به دستِ دردهایم سپردم، به ناتوانیم...


مالون می‌میرد
ساموئل بکت

@grayart

دوست داشتید پیج اینستاگراممون رو هم فالو کنید:
https://instagram.com/_u/ketab.iism

اگر من مایل به پایان دادن زندگی خود هستم، به هیچ وجه دلیل بر آن نیست که توانایی تحمل زندگی را ندارم. اما من نمی توانم بخاطر آگاهی از ظلم و توهینی که به من شده است خود را تسلی دهم. من این تسلی را دوست ندارم. باری یک وسوسه هم در میان است: طبیعت به قدری فعالیت مرا محدود کرده است که شاید خودکشی تنها اقدامی باشد که بتوانم با اراده خود انجام دهم!

ابله
داستایفسکی

@grayart

فکر مرگ عذابت می‌دهد؟
من وحشت عجیبی از درد دارم.
نشانه بدی است.
خواستن مرگ و ترسیدن از درد نشانه خوبی نیست.
اگر این موضوع نبود می‌شد برای مرگ خطر کرد.
آدم مثل کبوتر کتاب مقدس به بیرون فرستاده شده است و چیزی نیافته است و حالا دوباره به تاریکی کشتی برمی‌گردد...

نامه‌‌ به میلنا
کافکا

@grayart

متوجه خیلی چیزها نمی‌شد و به هیچ وجه هم مایل نبود متوجه بشود.
گویی چشم بسته زندگی می‌کرد.
دیدن برایش رنج‌آور و غیرقابل تحمل بود.

جنایت و مکافات
داستایوسکی

@grayart

اگر میخواستم، میتوانستم همین امروز بمیرم، فقط با کمی تلاش، البته اگر میتوانستم بخواهم، اگر میتوانستم تلاش بکنم...


ساموئل بکت

@grayart

اکثر مردان به خود اجازه می‌دهند با چهره‌ای زیبا اغوا شوند... طبیعت زنان را وا می‌دارد تا تمام زیبایی خود را به یکباره به نمایش بگذارند و 《شور و هیجانی》ایجاد کنند. اما طبیعت بسیاری از زشتی‌های زنان، مانند هزینه‌های پایان‌ناپذیر، نگرانی برای کودکان، نافرمانی و سرکشی، لجبازی، پیری و زشتی، فریب،خیانت به همسر، هوسبازی، بداخلاقی، حمله‌ی عصبی، جار و جنجال و بدخواهی را پنهان می‌کند. بنابراین، من " ازدواج " را وامی می‌نامم که در جوانی قرارداد آن بسته می‌شود و در پیری پرداخت می‌گردد.

درمان شوپنهاور
اروین یالوم

@grayart

این‌جا پُر از گرد و غبار خفقان‌آور است؛ در این خانه همه‌چیز نفرت‌آور است، تمام اشخاصی که هنوز در شهر هستند، تمام این چهره‌هایی که، از صبح تا شب، در برابر دیدگانم می‌گذرند، بی‌حیاییِ صداقت‌آمیزشان را، خودخواهیشان را، بزدلیِ روح‌های کوچکشان را و بی‌حسی قلبشان را، بی‌اندازه آشکار و بی‌پیرایه می‌سازند.
راستی بهشت مالیخولیایی‌ها که آشکار فریاد می‌زند، همین است!

همیشه شوهر
فئودور داستایوفسکی

@grayart

خوش بينی در اين سرای درد و محنت ناشی از اراده كور زندگيست. اوست كه از درون ما به ستايش از زندگی می‌پردازد تا ما را وادار كند در اين بدبختی و نكبت و مصيبت در اجرای هدف او كه همان تنازع بقاست سر فرود آوريم و به تداوم بقای طبيعت گردن نهيم. از اين رو زاد و ولد بزرگترين توهين به خرد و فرزانگی‌يست... هر ميل فريبی ناشناخته است و هر ارضای ميل، فريبی شناخته شده. با وجود نكبت بار بودن زندگی اراده زيستن، كور و نابخردانه و ناخوداگاه آفريننده وحشت از مرگ است... زندگی مصيبت است از آنرو كه كه پاندولی پيوسته در نوسان، ميان رنج و ملال است. هستی مصيبت است زيرا بر اساس تنازع بقاست.

جهان همچون اراده و تصور
آرتور شوپنهاور

@grayart

من نه تنها نمی‌دانستم که چه‌طور باید خشونت ورزید، بلکه اصلا نمی‌توانستم بفهمم که چگونه باید باشم! چه جور بشوم؟ خوب بشوم، بد بشوم، پاکدامن بشوم، بدکردار بشوم، چه بشوم؟ نه، نمی‌دانستم. نه، پهلوان یا قهرمان نمی‌توانستم بشوم؛ حشرهٔ بی‌مقدار هم نمی‌توانستم باشم. و حالا در این زاویهٔ تنگ، در این بیغوله، زنده‌ام و دارم خودم را به مسخره می‌گیرم و می‌گویم که «بدجنس» بوده‌ام. و به وسیلهٔ این تسلی‌های بی‌مورد و بیجا می‌خواهم خودم را آرام کنم.

یادداشت‌های زیرزمینی
فئودور داستایوسکی

@grayart

فغان! که سرگذشت ِ ما
‏سرود ِ بی‌اعتقاد ِ سربازان ِ تو بود
‏که از فتح ِ قلعه‌ی روسبیان 
‏باز می‌آمدند.
‏باش تا نفرین ِ دوزخ از تو چه سازد،
‏که مادران ِ سیاه‌پوش
‏داغ‌داران ِ زیباترین فرزندان ِ آفتاب و باد
‏هنوز از سجاده‌ها 
‏سر برنگرفته‌اند!

احمد شاملو

@grayart

کسی در من با خود حرف می‌زند. کسی در من با کسی حرف می‌زند. صدای‌شان را نمی‌شنوم. اما بی من، تفکیک آن‌ها از هم و بدون این تفاوت و تفکیکی که من بین‌شان قائلم، یکدیگر را نمی‌شنوند.


انتظار فراموشی
موریس بلانشو

@grayart

روزهایم را به یاد آوردم
به اندازه‌ی پهنای یک دست
زندگی من چون هیچ انسان دیگری نیست، بخار است...


ساموئل بکت

@grayart

یک قطرهٔ آب بود و با دریا شد،
یک ذره خاک و با زمین یکتا شد،
آمد شدن تو اندرین عالم چیست؟
آمد مگسی پدید و ناپیدا شد.


ترانه های خیام
صادق هدایت

@grayart