اگر بپرسی آدم های اینجا چه جوری اند، می گویم مثل همه جای دیگر! نسل و نژاد آدمی راستی که از یک قالب و قماش است. بیشتر آن ها، بیشتر وقتشان را صرف گذران زندگی شان می کنند و آن اندک فرصتی که برایشان به جا می ماند، چنان به وحشتشان می اندازد که با هر وسیله و ابزاری از پی دفع و کشتنش بر می آیند. آه از این سرشت آدم ها!

رنج های ورتر جوان
گوته

@grayart

‌ گریه مکن. برای غم دیگران گریه مکن! اشک را برای روزگار سیاه خودت نگاهدار! اشک را برای روزگاری که  تنها میمانی و بدبختی گریبانگیرت میشود و کسی هم نیست که غمخوارت باشد، نگاهدار.


خانم صاحبخانه
داستایوسکی

@grayart

عشق به یک نفر وحشیگری است
زیرا بهای این عشق، زیان دیگران است؛ حتی عشق به خدا...


فراسوی نیک و بد
فردریش نیچه

@grayart

من تنها در کشاکشِ هجومِ چیزی به خود می‌لرزم، خود را تا سر حدِ جنون شکنجه می‌دهم اما اینکه این چیست و در نهایت از من چه می‌خواهد از حدِ درکِ من خارج است. تنها آنچه در این لحظه می‌خواهد این است: خاموشی، تاریکی، خزیدن به یک نهانگاه.


نامه به میلنا
فرانتس کافکا

@grayart

هر لحظه دیدن قیافه‌های تازه‌ مردمی که انسان دیگر هرگز نخواهد دید و محال است که با آنها طرح دوستی بریزد!

مسخ
فرانتس کافکا

@grayart

من ممنون کسانی‌ام که دوستم می‌دارند، اما نمی‌توانم دوست بدارم، زیاده دورم؛ کنار گذاشته شده‌ام.
آن‌هایی که دوستم می‌دارند دوستم دارند، زیرا رها شده‌ام.

یادداشت‌ها
کافکا

@grayart

خسته، تهی، ملول، ضربه‌پذیر
و خالی از شوق.


نامه به میلنا
فرانتس کافکا

@grayart

برای روزی نقشه بریز که تمام نقشه‌هایت شکست بخورند، وقتی که کسانی که بهشان اعتماد داری به تو خیانت کنند، وقتی که یقین تو مثل تخم مرغی گندیده تَرَک بخورد و در طوفان تنها هستی.


رابرت فریگنو

@grayart

همواره آرزو داشتم به آسانی بمیرم. هر کس که تمام عمر خود را در تنهایی سپری کرده باشد، در مورد این امر منحصر به فرد نسبت به دیگران قاضی بهتری خواهد بود. به جای معاشرت با نابخردان و دلقکانی که برای ظرفیت‌های حقارت‌آمیز موجودات دوپا [ انسان‌ها ] طراحی شده‌اند، من با آگاهی شادمانه به جایی که زندگی را از آن‌جا آغاز کرده‌ام، باز خواهم گشت در حالی که رسالت خود را به انجام رسانده‌ام.


آرتور شوپنهاور

@grayart

همانطور نشسته بود و آرنج هایش را روی زانوهایش گذاشته بود و چانه اش را با دستش گرفته بود و فکر می کرد. به نظرش می آمد که زندگی، در بهترین حالت اش، فقط زحمت و گرفتاری است. جداً دلش می خواست جای جیمی هاجز بود که در همان روزها راحت شده بود! تام فکر می کرد دراز کشیدن و تا ابد خوابیدن و خواب دیدن، درحالیکه باد از وسط درخت ها می وزد و علف ها و گل ها را روی قبر نوازش می کند و آدمی که آنجا خوابیده، دیگر هیچ غصه ای ندارد، حال خیلی خوبی دارد. آخ، اگر می شد موقتاً بمیرد!

مارک تواین

@grayart

با هر شوکی در زندگی ام، سرانجام چیزی به دست آوردم، این را نمی توان انکار کرد، آزادتر، معنوی تر، عمیق تر شدم، اما همچنین تنها تر، غیرقابل درک تر، سردتر شدم.


هرمان هسه

@grayart

آری. تمام زمستان با غم و اضطراب، سکوتی را تجربه کردم که انگار ما را از هم جدا می‌کرد. خودم مسبب‌اش بودم. اما بیش از من، شاید سکوتی سببِ آن است که مرا از خودم هم جدا می‌کرد، و نیز انتظاری دشوار. رضایت دادن به زمانی بی‌آینده. هنوز هم از انجامِ کارها و برنامه‌هایم عاجزم. زندگی می‌کنم بی‌هیچ غمِ فردایی و به سختی!

موریس بلانشو

@grayart

میدانستم که قوی هستم،
یا آنگونه که دیگران میگویند، دیوانه ام.
اما حس می‌کردم
که چیزی واقعی در درونم است.


چارلز بوکفسکی

@grayart

نداشتن گناه نیست و این حقیقتی است مسلم.
همچنین می‌دانم که مستی هم کار خوبی نیست، بله خوب هم می‌دانم. اما بیچارگی آقا جان، بیچارگی عیب است..
بیچاره را حتی با چوب بیرون نمی‌کنند، با جارو از اجتماع انسان‌ها می‌روبند.

جنایت و مکافات
داستایوسکی

@grayart

غریزه‌هایی که اجازه نمی‌یابند آزادانه در بیرون خالی شوند، رو به درون می‌آورند.


فردریش نیچه

@grayart

من می‌دانم که در وجودم بدی‌ها و زشتی‌های بسیاری بود، و شایسته‌ی هیچ ستایش و ترحمی نیستم. آنکه مرا سرزنش کند باید بداند که من خود، پیوسته مشغول ملامت خویش بوده‌ام...


نیکالای لسکوف

@grayart

با ما در اینستاگرام هم همراه باشید:
https://instagram.com/_u/ketab.iism

به افکار تحمل ناپذیری که هنگام خوابیدن به مغزم خطور می‌کند،
به راه رفتن در خواب،
به سکندری خوردن و بی‌حوصله قدم زدن در خیابان‌ها،
به قلبم که دیگر نمی‌تپد و فقط عضله‌ای است که زور می‌زند.

نامه به فلیسه
فرانتس کافکا

@grayart

من هنوز زنده‌ام و زندگی را اخلاقیات پی نمی‌افکند، زندگی‌نیازمند فریب است و خوراکش حیله و تزویر...


انسانی بسیار انسانی
فردریش نیچه

@grayart

درست است که ما عاشقِ زندگی هستیم، امّا نه از آن رو که بدان خو کرده‌ایم، بل از آن رو که خو کرده‌ی عشقیم.عشق هیچ‌گاه بی‌بهره از جنون نیست، اما جنون نیز هیچ‌گاه بی‌بهره از خِرَد نیست.


چنین گفت زرتشت
نیچه

@grayart

آغاز زندگی چه بسیار با پایان آن تفاوت دارد! یکی مملو از آرزوهای دروغین و سرشار از لذت جسمانی، و دیگری، میوه‌ی فرسایش و فساد کالبد و بوی مرگ...
زندگیِ ما گوهری است بسیار کوچک، نقطه‌ای بخش ناپذیر، که زیر ذره بین قدرتمند زمان و مکان اینچنین درشت می نماید.


در باب عبث بودن وجود
آرتور شوپنهاور

@grayart