من باده خورم ولیک مستی نکنم
الا به قدح دراز دستی نکنم

دانی غرضم ز می پرستی چه بود
تا همچو تو خویشتن پرستی نکنم


خیام

@grayart

شماها هنوز عذاب گذرانیدن وقت را نمی‌دانید، شکنجه‌ فکری را نمی‌توانید بدانید. هنوز نمی‌دانید که بدبختی چیست.


آفرینگان
صادق هدایت

@grayart

با ما در اینستاگرام هم همراه باشید:
https://instagram.com/_u/grayartt

مرا به جا نمی‌آوری؛
       لاشه‌ای از گوشت و رگ،
              که می‌نالد و به خود می‌پیچد.


مایاکوفسکی

@grayart

انسان مُختار است به خواسته‌هایش جامه‌ی عمل بپوشاند، امّا تقدیر است که آن خواسته‌ها را انتخاب می‌کند.


آرتور شوپنهاور

@grayart

حیرت‌انگیز است که من چگونه طی سالها توانسته‌ام منظماً خود را نابود کنم، مثل پهن کردن آرام شکاف یک سد، اقدامی هدفمندانه بود. آن روحی که موجبات چنین چیزی را فراهم کرد اکنون باید پیروزی‌هایش را بزرگ بدارد؛ چرا نمی‌گذارد که من هم سهمی در آنها داشته باشم؟ اما شاید هنوز به هدفش دست نیافته است و از این رو نمی‌تواند به چیز دیگری فکر کند.

یادداشتها
کافکا

@grayart

عدالت با من چنین می‌گوید:
انسان‌ها برابر نیستند و برابر نیز نخواهند شد!


فردریش نیچه

@grayart

در مورد هر رویداد زندگی تنها برای یک لمحه می‌توانیم گفت این هست، چرا که اندکی بعد باید بگوییم آن بود. هر شبی که فرا می‌رسد معنایش این است که روزی را از دست داده‌ایم. اگر در ژرفنای نهان وجودمان آگاهی‌ای اسرار آمیز از تعلق به اَبدیت وجود نمی‌داشت و به هستی یافتن دوباره در آن امیدوارمان نمی‌ساخت، آن گاه این حقیقت مجبورمان می‌ساخت که ناچار ببینیم و بفهمیم که سهم کوچکمان از زمان چه تندرسان و برق‌پا می‌گذرد.

در باب عبث بودن وجود
آرتور شوپنهاور

@grayart

برای روزی نقشه بریز که تمام نقشه‌هایت شکست بخورند، وقتی که کسانی که بهشان اعتماد داری به تو خیانت کنند، وقتی که یقین تو مثل تخم مرغی گندیده تَرَک بخورد و در طوفان تنها هستی.


رابرت فریگنو

@grayart

پس اوضاع ممکن است تغییر کند بی‌هیچ پاسخی پایان یابد بی‌هیچ پاسخی ممکن است خفه شوم بی‌هیچ پاسخی غرق بشوم بی‌هیچ پاسخی دیگر لجن را ملوث نمی‌کنم بی‌هیچ پاسخی تاریکی بی‌هیچ پاسخی آرامش را ديگر به هم نمی‌زنم بی‌هیچ پاسخی سکوت بی‌هیچ پاسخی می‌میرم بی‌هیچ پاسخی می‌میرم جیغ‌ها
ممکن است بمیرم خواهم مرد
جیغ‌ها خوبند.

طوری که هست
ساموئل بکت

@grayart

من هیچ‌وقت هیچ چیز نمی‌خواهم. همه چیز را پس می‌زنم. نه بوسه می‌خواهم، نه هیچ! فقط می‌خواهم ولم کنند! همین!
تنها چیزی که می‌خواهم، خاطرات! وضعیت‌ها! هنوز بیشتر به نفرت زنده‌‌ام تا به آب و نان! اما نفرت درست! نه نفرتِ «تقریبی»، «کم یا بیش»!


قصر به قصر
لویی فردینان سلین 

@grayart

من كاملا تهی هستم. می‌دانيد كاملا تهی بودن يعنی چه؟ تهی بودن مثل خانه‌ايست كه كسی در آن زندگی نكند. خانه‌ای بدون قفل بدون اينكه كسی در آن زندگی كند. هر كسی می‌تواند وارد شود هروقت كه بخواهد و اين چيزيست كه بيشتر از همه مرا می‌ترساند.

کافکا در کرانه
هاروکی موراکامی

@grayart

با هر شوکی در زندگی ام، سرانجام چیزی به دست آوردم، این را نمی توان انکار کرد، آزادتر، معنوی تر، عمیق تر شدم، اما همچنین تنها تر، غیرقابل درک تر، سردتر شدم.


هرمان هسه

@grayart

بهترینها اغلب به دست خودشان می‌میرند،
تا بگریزند،
و آنها که بازمی‌مانند
هیچگاه درک نخواهند کرد
که چرا دیگران تمایل دارند از آنها بگریزند.


چارلز بوکفسکی

@grayart

بسیاری از جنایتکارانی که بر چوبه‌ی دار می‌میرند آرام تر از بسیاری کسان اند که در آغوش خانواده جان می‌سپارند. آن یک دیده که اراده اش چیست و آن را رها کرده. این یک نتوانسته آن را رها کند، چون هرگز قادر نبوده چیستی آن را درک کند. هدف دولت ایجاد بهشت احمقان است، و این با هدف واقعی زندگی، یعنی رسیدن به شناختی از این که اراده در طبیعت هولناکش واقعا چیست، تضاد مستقیم دارد.

شوپنهاور

@grayart

ديوانگی، خود آزاری، ويرانگرى لذت گرایانه، تباهی روح های بی‌شمار. در حالی که ما فریاد می‌کشیم و جان می‌دهیم، تاریخ انگشتی تَر می‌کند و از این صفحه گذر می‌کند!


توماس لیگوتی

@grayart

ما رنج را احساس نمی‌کنیم؛ با آن زندگی می‌کنیم.


اینگمار برگمان

@grayart

تازگی، به رغمِ پُرحرفی ظاهری‌ام، بیش از پیش کم حرف، بیش از پیش غیراجتماعی شده‌ام؛ به رغم این نیاز درونی‌ام برای پُرحرف بودن و حتی میل قابل‌ قبول‌تر انتقال اطلاعات، نمی‌توانم از لاک خودم بیرون بیایم.

نامه به فلیسه
فرانتس کافکا

@grayart

آن‌قدر به قتل رسیده‌ای، آن‌قدر خودکشی کرده‌ای، که حالا می‌توانی روی پاهای خودت بایستی.

نام ناپذیر
ساموئل بکت

@grayart

خیال می‌کنی از پا درمی‌آیم؟
چه باک!
ببین
آرامم
آرام‌تر از نبض یک مرده!


ولادیمیر مایاکوفسکی

@grayart

چرا نمی‌توانیم در خود فرو بسته بمانیم؟ چرا در تلاش برای ابراز مضمون‌ها و معناهای ارزشمند درونمان، شکل‌ها و بیان‌ها را زیر و رو می‌کنیم؟
تلاشی بیهوده برای به‌سامان کردن آنچه ناگزیر جریانی آشفته و سرکش است.


بر قله‌های ناامیدی
امیل چوران

@grayart