آیا دلیل خودکشی نمی تواند این باشد که دست شستن داوطلبانه از زندگی نوعی دهن کجی به کسی است که گفت همه چیز احسن است؟! اگر چنین باشد،این هم مورد دیگری از خوشبینی اجباری ادیان است که خودکشی را محکوم می کنند تا خودکشی محکومشان نکند.


آرتور شوپنهاور

@grayart

هستی ما نتیجه‌ی حرکتی اشتباه، ثمره‌ی معصیتی است که در حال پرداخت تاوانش هستیم.


در باب آلام جهان
آرتور شوپنهاور

@grayart

نگاهشان کن، عین گله‌ی گوسفند ریخته‌اند توی خیابان‌ها.
ظاهراً سرشان را انداخته‌اند پایین. هر کس دنبال کار خودش است.
اما حالا برو توی عمق وجودشان:
هر کدامشان یک رذل جنایتکار بالفطره، بلکه بدتر، یک ابله به تمام معنا!


جنایت و مکافات
داستایوسکی

@grayart

دهانش را خشک می‌کند، حوله را جلو دهانش می‌گیرد، با دو دستش آن را می‌گیرد و فریاد می‌کشد: خوشبخت مرده‌هایی که می‌میرند!


مِرسیه و کامیه
ساموئل بکت

@grayart

"از من به تو نصیحت، ضعیف مباش. آدم که ضعیف باشد تاب تنهایی ندارد. هر چه داری به او [آدم ضعیف] بده، خودش برمی گردد و همه را در دستت می گذارد. نصف دنیا را هم که به او بدهی خیال می کنی احساس بزرگی و قدرت می کند؟ ابداً! فورا از وحشت کز می کند و به قدری خودش را در هم می کشد که توی یک لنگه کفش جا گیرد و بتواند در آن قایم شود.
به یک آدم ضعیف آزادی بده، خودش آن آزادی را دست بسته برایت پس می آورد."


بانوی میزبان
داستایوفسکی

@grayart

"سرم‌ گیج می رود و شاخه ای با صدایی ضعیف بالای سرم خش خش  می کند، که موجب بدترین ناراحتی ام می شود، چه آرام پیاده روی می کنم. من هم در خودم همان آرامش، همان اطمینانی را دارم که آدم های دیگر دارند، اما کم و بیش تا حدی برعکس."


یادداشتها
فرانتس کافکا

@grayart

‌نگرانی، تهِ دلم چنبره زده، خوابیده است. تا فکرش را بکنی دَهنش را باز می‌کند، می‌خواهد آدم را بِبلعد و الا در خواب می‌ماند. مثل موشی، ماری، خزنده‌ای است که در گوشه اطاق کنار فرش تویِ سوراخش تپیده ولی به کمترین نوری، صدائی، بیدار می‌شود و راه می‌افتد. نمی‌دانم از چیست؟ غربت، بی‌پناهی، سرگردانی! یا از پاهایی که توی خاک خودش نیست...


روزها در راه
شاهرخ مسکوب

@grayart

چرا طیور کوچک در کمال فراغت و آزادی بین پاهای اسب یا گاو گردش می کنند؟ زیرا که از روی تجربه به آن ها معلوم شده از این حیوانات صدمه نمی بینند ، اما از حضور انسان فرار می نمایند، چون که می دانند انسان بد ذات، ظالم و خطرناک است.


انسان و حیوان
صادق هدایت

@grayart

افسرده نیستم و روحیه‌ام را نباخته‌ام. زندگی در همه‌جا زندگی است، زندگی در درون ماست، و نه در بیرون. آدم‌هایی نزدیک من خواهند بود و انسانی در میان انسان‌ها بودن و همیشه انسان بودن، صرف‌نظر از هر مصیبتی که به سر آدم بیاید، افسرده نشدن و واندادن - زندگی یعنی همین، رسالت زندگی در همین است.


فئودور داستایفسکی

@grayart

اینجا چنان ناامن و ناپایدار است که اگر برای یک ساعت از کسی جدا شوی ممکن است مجبور شوی در ابدیت دنبالش بگردی.

Everything here is so uncertain that on leaving a person for one hour one may have to seek him in eternity.

Leonid Andreyev
@grayart

عطش جنسی در همه‌جا تلویحاً اجتناب ناپذیر و ضروری قلمداد شده است و بر خلاف دیگر امیال، با ذوق و حال و حوصله سر و کاری ندارد زیرا میل جنسی میلی است که خودِ جوهره‌ی بشر را می‌سازد. در نزاع با آن هیچ طرحی به اندازه‌ی خیالِ پیروزی قطعی بر آن حقیر نیست: عطش جنسی فکر و ذکر روزانه مرد جوان و گاه مرد سالخورده است، وسواسی که همه ساعات را با چیزهای وقیح و مستهجن پر می‌کند و خیالی است که پیوسته خود را بر انسان پاکدامن تحمیل می‌کند.

آرتور شوپنهاور

@grayart

حیرت‌انگیز است که من چگونه طی سالها توانسته‌ام منظماً خود را نابود کنم، مثل پهن کردن آرام شکاف یک سد، اقدامی هدفمندانه بود. آن روحی که موجبات چنین چیزی را فراهم کرد اکنون باید پیروزی‌هایش را بزرگ بدارد؛ چرا نمی‌گذارد که من هم سهمی در آنها داشته باشم؟ اما شاید هنوز به هدفش دست نیافته است و از این رو نمی‌تواند به چیز دیگری فکر کند.

یادداشتها
کافکا

@grayart

من هیچ‌وقت هیچ چیز نمی‌خواهم. همه چیز را پس می‌زنم. نه بوسه می‌خواهم، نه هیچ! فقط می‌خواهم ولم کنند! همین!
تنها چیزی که می‌خواهم، خاطرات! وضعیت‌ها! هنوز بیشتر به نفرت زنده‌‌ام تا به آب و نان! اما نفرت درست! نه نفرتِ «تقریبی»، «کم یا بیش»!


قصر به قصر
لویی فردینان سلین 

@grayart

اگر اختیار بر زادن خود میداشتم حتما با چنین شرایط مضحکی زیر بار بودن نمی رفتم.
ولی خوب، اختیار مردن را کسی از من نگرفته است، گر چه روزهایی معدود را پس میدهم.
"قدرت که زیاد نیست سرکشی نیز حقیر است!"


ابله
فئودور داستایفسکی

@grayart

عدالت با من چنین می‌گوید:
انسان‌ها برابر نیستند و برابر نیز نخواهند شد!


فردریش نیچه

@grayart

یک اثر بزرگ و فوق العاده و اصیل فقط آن گاه خلق می شود که مؤلفش افکار و روش و عقاید معاصرانش را نادیده بگیرد و به آرامی کار خود را پی گرفته و آنچه را که ایشان ستایش می کنند او خوار بشمارد. هیچ کس بدون چنین غرور و خودبینی به جایی نمی رسد.


جهان و تأملات فیلسوف
آرتور شوپنهاور

@grayart

سایه ام همراهی‌ام می‌کند
گاهی از پیش
گاهی در کنار
گاهی از پس.
چه خوب است روزهای ابری!


عباس کیارستمی

@grayart

پاول برخاست و به آرامی پرسید:
آیا فقط می‌خواهیم شکم‌هامون سیر باشه؟ و در حالی که با نگاهی تند و غضب آلود آن سه نفر را نگاه می‌کرد، به سئوال خود پاسخ داد: نه! ما باید به کسانی که دو دستی گلویمان را چسبیده‌اند و چشمانمان را بسته‌اند نشان بدهیم که همه چیز را می‌بینیم و حیوان نیستیم و هدفمان هم فقط این نیست که فقط بخوریم! بلکه می‌خواهیم به شیوه‌ای که شایسته یک انسان هست، زندگی کنیم.


ماکسیم گورکی

@grayart

ما بسیار می‌گوییم بی‌آنکه چیزی به هم گفته باشیم.


شب یک شب دو
بهمن فرسی

@grayart

وقتی که در کابوس هراسناک و چندش‌‌آوری به‌ ترسناک‌ترین لحظه می‌رسیم از خواب می‌پریم : و همه‌ی اشکال وحشت‌زای شبانگاهی از ما دور می‌شوند. زندگی یک خواب است : هنگامی که وحشتزاترین لحظه ما را وادار می‌کند که آن را متوقف نماییم همان چیزی اتفاق می‌افتد که در پریدن از خواب پر کابوس نیمه شب روی می‌دهد.


در باب خودکشی
آرتور شوپنهاور

@grayart

که می‌تواند به من بگوید
زندگانیم تا کجا می‌رود؟
آیا من وزشی در میان طوفانم
یا موجی در مردابی؟
یا شاید که خود من است
این ساقه‌ی بیرنگ و سفید
که در بهاران می‌سوزد.


راینر ماریا ریلکه

@grayart