امیدوارم اگر خدایی هم آن بالا هست به‌جز آمار برداری از ویسكی خوردن و گوشت خوک خوردن من، حواسش به چیزهای مهم‌تر دیگری نیز باشد...!


بادبادک باز
خالد حسینی

@grayart

‏رنج کشیدگان راستین گردهم نمی‌آیند و گردهمایی تشکیل نمی‌دهند.
هرکس رنج می‌کشد، به تنهایی رنج می‌کشد.


فرناندو پسوا

@grayart

اکنون تنها نیستم،
او اینجاست.
گاهی خیال می‌کنم رفته است،
اما باز به سویم پر می‌کشد،
صبح، ظهر یا شب.
پرنده‌ای ناخوشایند،
از آنِ من است.
پرنده من، پرنده درد!
بی‌نغمه و آواز،
بر شاخه تاب می‌خورد..


چارلز بوکوفسکی

@grayart

انسان بیش از آن که به توانایی‌های خودش تکیه کند روی کَرم و بخشش دیگران حساب می‌کند. و این یکی از پایه‌های اصلی خداپرستی است.


متعلقات و ملحقات
آرتور شوپنهاور

@grayart

برای مردم زندگی نکن!
تباه میشوی …
غمگین ترین آدم ها
کسانی هستند که
برداشتِ دیگران
برايشان زیادی مهم است.


گابریل گارسیا مارکز

@grayart

کلمه‌هایی که از ما به جا خواهند ماند
بی خوابی عجیبی خواهند کشید
بی خوابی عجیبی!


شهرام شيدایی

@grayart

The fact that no one knows where I am is my only happiness. If only I could prolong this forever! It would be far more just than death. I am empty and futile in every corner of my being, even in my happiness.”

تنها شادی‌ام این است که هیچ‌کس نمی‌داند کجا هستم. کاش می‌توانستم همین را تا ابد کِش بدهم! خیلی دلخواه‌تر از مرگ است. در کنه‌ی وجودم خالـی و بی‌حاصلم، حتی در احساسِ شادمانی‌ام.


فرانتس کافکا

@grayart

زندگی عادلانه نیست!
و بهتر است که تو هم
به این موضوع عادت کنی...


آلیس مونرو

@grayart

و من بی ‌یار و یاوری در میان تختخواب و پنجره. سرگردان و حیران بالا و پائین می‌کنم و به هیچکس نیز اعتمادی ندارم. نه به پزشک و نه به درمان و هیچ نمی‌دانم چه کنم. و به آسمان تیره و غم‌آلود خیره می‌شوم.


نامه به میلنا
فرانتس کافکا

@grayart

از جنگل ابری گذشتم
از کوهی کبود تا دریای آبی
با این همه همچنان غمگینم...


عباس کیارستمی

@grayart

قلب من، هزار ساله است.
من مانند بقیه مردم نیستم.
من مانند بقیه مردم نیستم.
من در جهنمی میسوزم،
جهنمی از خودم.


چارلز بوکفسکی

@grayart

ایمان به مانند عشق است. هیچ تحمیلی را نسبت به خود اجازه نمی‌دهد... همانطور که اگر تلاش شود تا عشق تحت اجبار قرار گیرد، حاصلش جز نفرت نیست، آن کس هم که به زور طلب ایمان کند، محصولی که درو می‌کند، بی‌ایمانی است.


آرتور شوپنهاور

@grayart

من نه تنها نمی‌دانستم که چه‌طور باید خشونت ورزید، بلکه اصلا نمی‌توانستم بفهمم که چگونه باید باشم! چه جور بشوم؟ خوب بشوم، بد بشوم، پاکدامن بشوم، بدکردار بشوم، چه بشوم؟ نه، نمی‌دانستم. نه، پهلوان یا قهرمان نمی‌توانستم بشوم؛ حشرهٔ بی‌مقدار هم نمی‌توانستم باشم. و حالا در این زاویهٔ تنگ، در این بیغوله، زنده‌ام و دارم خودم را به مسخره می‌گیرم و می‌گویم که «بدجنس» بوده‌ام. و به وسیلهٔ این تسلی‌های بی‌مورد و بیجا می‌خواهم خودم را آرام کنم.

یادداشت‌های زیرزمینی
فئودور داستایوسکی

@grayart

عزیزم، به تنهایی عادت کرده‌ام. من وضع دیگری را نشناختم، نشناخته‌ام. انگار وضع دیگری نمی‌تواند باشد. از صبح تا شب با خودم هستم. با صدای خودم، با عکس خودم که گاهی توی آینه است. و با خیلی چیزهای خیلی نزدیک دور و برم. چیزهای معمولی، چیزهای دست‌یافتنی، نه، چیزهای دمِ دست...


بهمن فرسی

@grayart

آیا دلیل خودکشی نمی تواند این باشد که دست شستن داوطلبانه از زندگی نوعی دهن کجی به کسی است که گفت همه چیز احسن است؟! اگر چنین باشد،این هم مورد دیگری از خوشبینی اجباری ادیان است که خودکشی را محکوم می کنند تا خودکشی محکومشان نکند.


آرتور شوپنهاور

@grayart

هستی ما نتیجه‌ی حرکتی اشتباه، ثمره‌ی معصیتی است که در حال پرداخت تاوانش هستیم.


در باب آلام جهان
آرتور شوپنهاور

@grayart

نگاهشان کن، عین گله‌ی گوسفند ریخته‌اند توی خیابان‌ها.
ظاهراً سرشان را انداخته‌اند پایین. هر کس دنبال کار خودش است.
اما حالا برو توی عمق وجودشان:
هر کدامشان یک رذل جنایتکار بالفطره، بلکه بدتر، یک ابله به تمام معنا!


جنایت و مکافات
داستایوسکی

@grayart

دهانش را خشک می‌کند، حوله را جلو دهانش می‌گیرد، با دو دستش آن را می‌گیرد و فریاد می‌کشد: خوشبخت مرده‌هایی که می‌میرند!


مِرسیه و کامیه
ساموئل بکت

@grayart

"از من به تو نصیحت، ضعیف مباش. آدم که ضعیف باشد تاب تنهایی ندارد. هر چه داری به او [آدم ضعیف] بده، خودش برمی گردد و همه را در دستت می گذارد. نصف دنیا را هم که به او بدهی خیال می کنی احساس بزرگی و قدرت می کند؟ ابداً! فورا از وحشت کز می کند و به قدری خودش را در هم می کشد که توی یک لنگه کفش جا گیرد و بتواند در آن قایم شود.
به یک آدم ضعیف آزادی بده، خودش آن آزادی را دست بسته برایت پس می آورد."


بانوی میزبان
داستایوفسکی

@grayart

"سرم‌ گیج می رود و شاخه ای با صدایی ضعیف بالای سرم خش خش  می کند، که موجب بدترین ناراحتی ام می شود، چه آرام پیاده روی می کنم. من هم در خودم همان آرامش، همان اطمینانی را دارم که آدم های دیگر دارند، اما کم و بیش تا حدی برعکس."


یادداشتها
فرانتس کافکا

@grayart

‌نگرانی، تهِ دلم چنبره زده، خوابیده است. تا فکرش را بکنی دَهنش را باز می‌کند، می‌خواهد آدم را بِبلعد و الا در خواب می‌ماند. مثل موشی، ماری، خزنده‌ای است که در گوشه اطاق کنار فرش تویِ سوراخش تپیده ولی به کمترین نوری، صدائی، بیدار می‌شود و راه می‌افتد. نمی‌دانم از چیست؟ غربت، بی‌پناهی، سرگردانی! یا از پاهایی که توی خاک خودش نیست...


روزها در راه
شاهرخ مسکوب

@grayart