به «درخت خفته» فکر کن. چه خوب که چنین تعبیری به ذهنم رسید. به همه‌ی تصاویر کوچک و آنچه بر لوح جانت حک کرده‌اند فکر کن؛ به این‌که در ایمان معصومانه‌ی کودکی‌ات همیشه می‌دانستی و می‌پذیرفتی جهان دو رو دارد: خواب و بیداری، روشنایی و تاریکی، صدا و سکوت... حضور و غیاب؛ همه‌ی چیزهایی که متضادشان می‌دانیم اما در نقطه‌ای به هم می‌رسند و سرود یگانگی سرمی‌دهند؛ و این نقطه، در حالِ حاضر، همین قلب ماست.


راینر ماریا ریلکه

@grayart

جنگل رادوست دارم ،
زندگی در شهر بَد است،
آنجا شهوت پرستان بسیارند،
گرفتار آمدن در چنگ یک جنایتکار آیا بهتر نیست از گرفتار شدن در رویا های زنی شهوت پرست؟ و اما این مردان ، چشمانشان می گوید که بر روی زمین چیزی به از همخوابگی با زن نمی شناسند، بُنِ روان هایشان پلید است،و وای اگر در پلیدی شان چیزی از جان نیز باشد،کاش دست کم به کمال جانوران می بودید،زیرا جانوران راست کردارند و بی گناه، شما را به کشتن حس هایتان اندرز می گویم ؟
نه،اندرز من به شما این است که حس ها بیگناهند..

فردریش نیچه

@grayart

در تاریخ عدالتی وجود ندارد. وقتی‌که مصیبتی به‌بار می‌آید، همیشه‌ی خدا، فقرا بیش از ثروتمندان گرفتار مصائبش میشوند، حتی اگر در ابتدا ثروتمندان مسبب فاجعه باشند!


انسان خداگونه
یووال نوح هراری

@grayart

‌خاطرات خوش، اگر با غم عجین باشند طعمِ بهتری دارند. اینست که من در واقع غمگین نیستم، بلکه جویای لذتم...


فرانتس کافکا

@grayart

وجود داشتن، کاری کاملا غیر عملی بود، اگر از اهمیت دادن به آنچه بی‌اهمیت است، دست می‌کشیدیم.


قطعات تفکر
امیل سیوران

@grayart

سقوطی که من ازش حرف می‌زنم و گمونم تو دنبالشی، سقوط خاصیه یه سقوط وحشتناک. مردی که سقوط می‌کنه حق نداره به قهقرا رسیدنشو حس کنه یا صداشو بشنوه . . . همه‌چیز آمادست واسه سقوط کسی که لحظه‌ای توی عمرش دنبال چیزی می‌گرده که محیط نمیتونه بهش بده واسه همینم از جست‌وجو دست می‌کشه، حتی قبل از اینکه بتونه شروع کنه از جست‌وجو دست می‌کشه!


سلینجر

@grayart

مرگِ ما درست از روزی آغاز می شود
که در برابر آنچه مهم است؛
سکوت مى كنیم...


مارتین لوتر

@grayart

هیلدا    توهین های او را ببخش تا خدا توهین های تو را ببخشد.

هاینریش     ولی من اصلا نمی خواهم که مرا ببخشد! لعنت خداوند محاسنی هم دارد. مهم فقط این است که به آن عادت بکنی. و من دیگر عادت کرده ام. من هنوز به جهنم نرفته ام، ولی آداب و عادات جهنم را به دست آورده ام.

شیطان و خدا
ژان پل سارتر

@grayart

مسخره ترین چیز دنیا اتفاق افتاده بود؛ شما نمرده بودید، اما زندگی هم نمی کردید، فقط زنده بودید. آدمی که فقط می شنود، بسختی حرف می زند، می خندد، می گرید، اما اصلا نمیتواند سرپا بایستد، نمی تواند قلم بدست بگیرد. فقط هست که بگوید من هنوز نمرده ام.
متاسفم.

پیکر فرهاد
عباس معروفی

@grayart

شاید این یکی از آن هدایایی است که نمی‌توانند به‌دستش بیاورند؛ سکوت.
یک کلمه در سکوت.
صحبت کردن از سکوت بدتر است.


ساموئل بکت
نام ناپذیر

@grayart

اگر قرار بود که انسان نسبت به همه‌ی موجودات پست و رقت انگیزی که می‌بیند اظهار تنفر کند، دیگر توان انجام کار دیگری در وی نمی‌ماند؛ در صورتی که وی می‌تواند یک بار و برای همیشه و با آسودگیِ خیال آنها را حقیر بشمارد و خلاص.


جهان و تأملات فیلسوف
آرتور شوپنهاور

@grayart

این دنبال کردن، که خاستگاهش عمقِ آدم‌هاست، آدم را در مسیری به دور از آنها می‌برد. این تنهایی که در بیشترِ اوقات به من تحمیل شده و تا حدی خودم داوطلبانه در پی‌اش بودم - اما این هم اگر اجبار نبود چه می‌توانست باشد؟ - اکنون همه‌ی ابهامش را دارد از دست می‌دهد و به مرحله‌ی گره‌گشایی می‌رسد. به کجا دارد می‌رود؟
بیشترین احتمال این است که به جنون برسد؛
بیش از این چیزی نمی‌توان گفت، این تعقیب درست در من جریان دارد و مرا تکه‌پاره می‌کند.


یادداشت‌ها
فرانتس کافکا

@grayart

زندگی خودش، ملال‌انگیز و احمقانه و مزخرف است...
این زندگی آدم را در خودش غرق می‌کند. مردمی که دوروبر آدم هستند همه عجیب و غریب‌اند، همه‌شان.‌ وقتی آدم چند سالی میان آن‌ها زندگی کند، بدون اینکه متوجه شود، خودش هم عجیب و غریب می‌شود. گریزی نیست...
دایه، من موجود عجیب و مضحکی شده‌ام. شعورم درست کار می‌کند ولی احساساتم، چطور بگویم؟ کند شده. نه آرزویی دارم و نه به چیزی دلبسته‌ام و نه به کسی علاقه‌مندم.

دایی وانیا
آنتوان چخوف

@grayart

درست است که زندگی بسیار غم‌انگیز و بیهوده است اما تنها چیزی است که ما داریم...


‏عباس کیارستمی

@grayart

«من تپش‌هایِ ژرفِ دلم را دنبال می‌کنم. من مخلوقی هستم ضعیف، بی‌ثبات، و ساخته‌شده از گل و رؤیا. با این وجود، احساس می‌کنم که تمامیِ نیروهایِ جهان درونِ من در چرخش‌اند.»


نیکوس کازانتزاکیس

@grayart

روزها سپری می‌شد و من رفته‌ رفته به این زندگی که صحنه‌های آن اینقدر مرا رنجانیده بود، خو می‌گرفتم. حوادث، محیط و افراد دیگر نسبت به من بی‌اعتنا شده بود. اگرچه به نظرم غیرممکن می‌آمد که بتوانم اینگونه زندگی کنم، اما چیزی نگذشت که آن را قبول کردم. زیرا خود را در مقابل امری اجتناب‌ ناپذیر می‌دیدم. نگرانی های خود را در اعماق وجودم نهفتم و نمی‌گذاشتم غم و اندوه مرا متوجه شوند.


داستایوسکی

@grayart

صدایش خبر از وجود روحی می‌داد که خیلی زود خسته می‌شد و هیچ‌چیز به پایان نمی‌رساند،
روحی که مثل بقیه‌ی ارواح حال‌به‌هم‌زن نبود!


عشق اول
سا‌موئل بکت

@grayart

نظام آموزشی
آموختمان
كه همه برنده‌ايم.

از شكست‌ها
و خودكشی نگفت.
يا از وحشت رنج‌آور يك انسان،
كه كسی لمسش نكرده،
يا با او سخن نرانده است
و در تنهايی،
مشغول آب دادن گياهان است.


چارلز بوکفسکی

@grayart

انسان باش و از من پیروی نکن...
تو باید از خودت پیروی کنی!


گوته

@grayart

اگر می‌توانستم همه‌ی کارها را انجام می‌دادم!
دلم می‌خواست آرزو می‌کردم، اگر می‌توانستم!
نه، نیازی به آرزو کردن نیست. این تمام خواهد شد: گریه‌های سوزناک، زمزمه‌های نامفهوم و ناله‌های ممتد. من خواهم خندید و این می‌تواند یک انتها باشد...


نام ناپذیر
ساموئل بکت

@grayart

دو سه هزار سال پیش یک نفر آدم معمولی که به قدر بخور و نمیر و لباس خودش پول در می‌آورد؛ یک زن، یک خانه و یک مشت خرافات داشت. خوشبخت بود، در کثافت خودش می‌غلطید و شکر خدایش را می‌کرد تا بمیرد.
این زندگی تنبل و خوشگذرانی قدیم را امروزه علوم هزار مرتبه عالی تر و بهتر برای همه فراهم می‌سازد. با وجود همهٔ ترقیات بشر ولی مردم بیش از پیش ناراضی هستند و درد می‌کشند. این درد فلسفی، این دردی که خیام هزار سال پیش به آن پی برده و گفته: ناآمدگان اگر بدانند که ما / از دهر چه می‌کشیم نآیند دگر. باید دوایی برای این درد پیدا کرد. چون باید اقرار بکنیم که از این حیث فرقی با آن زمان نکرده‌ایم و امروزه هم می‌توانیم با خیام دم بگیریم

صادق هدایت

@grayart