وقتی کسی به دیگری اهانت می‌کند نشان می ‌دهد که در واقع هیچ حرف درست و واقعی ندارد که علیه او بیان کند ، وگرنه علت آن را بیان می ‌کرد و با خیال آسوده نتیجه ‌گیری را به شنوندگان وا می ‌داشت.اما برعکس ، نتیجه را عرضه می‌کند و از ارائهٔ مقدماتی که به آن نتیجه منجر شده است ، در می‌ ماند ، به این امید که مردم بپندارند به منظور کوتاهیِ سخن چنین کرده است...


در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

وقتی آدم بخواهد چیزی را بفهمد با آن رو در رو میشود، تک و تنها، بدون کمک.
تمام گذشته جهان به هیچ دردی نمیخورد.


ژان پل سارتر

@grayart

چشم به پنجره دوختم،
افسارم را به دستِ دردهایم سپردم، به ناتوانیم...


مالون می‌میرد
ساموئل بکت

@grayart

به او گفتم...
در اندوهی غوطه‌ورم که انتظارش را داشتم.
اندوهی که از خود من ناشی می‌شود.
که همیشه اندوهگین بوده‌ام.
که این اندوه را حتی در عکس‌های دوران طفولیت‌ام می‌بینم.
که امروز با پذیرفتن آن به عنوان حالتی که همیشه داشته‌ام،
تقریبا می‌توانم  نام خود را به او بدهم آنقدر که به من شباهت دارد...


مارگریت دوراس

@grayart

لذت شدید، پایانی شدید به همراه دارد. مانند باروت و آتش که در لحظه‌ای که با یکدیگر همراه می‌شوند، با هم یکی می‌شوند و سپس در زمان کوتاهی نابود می‌شوند.


ویلیام شکسپیر

@grayart

چند صباحی بیشتر دوام آوردن! اسمش را زندگی خواهم گذاشت، و خواهم گفت: این منم! خواهم ایستاد، دیگر نخواهم اندیشید، سرم بسیار شلوغ خواهد بود به ایستادن، ایستاده ماندن، این سو و آن سو رفتن، دوام آوردن، رسیدن به فردا، به هفته ی بعد از فردا. برای خود تنی خواهم خواست، برای خود سری خواهم خواست. کمی توان، کمی زمان، برای از دست دادن، برای ماندن...


ساموئل بکت

@grayart

من هم به نوبهٔ خودم گرفتار مرض ِ عظمت‌طلبی شده بودم.


سفر به انتهای شب
سلین

@grayart

متاسفانه اين هدف كه انسان بايد "خوشبخت" باشد در برنامه ريزی "آفرينش" گنجانده نشده است.


تمدن و ناخشنودی‌های آن
فروید

@grayart

لحظه هایی هست که تنهای تنها می شوی و به آخر هرچیزی که ممکن است برایت اتفاق بیفتد میرسی. این آخر دنیاست. خود غصه. غصه ی تو دیگر جوابگویت نیست و باید به عقب برگردی، وسط آدم ها، هرکه میخواهد باشد. در این جور لحظه ها به خودت سخت نمی گیری، چون حتی به خاطر اشک ریختن هم باید به آغاز هرچیز برگردی، به جایی که همه ی دیگران هستند.


سفر به انتهای شب
لویی فردینان سلین

@grayart

به ندرت می‌توانی حالِ مرا بفهمی
و به ندرت می‌توانم حالِ تو را بفهمم
فقط آن‌گاه که در لجن دیدار کنیم
می‌توانیم بی‌درنگ یکدگیر را دریابیم.


هانریش هاینه

@grayart

برای ما خیلی مهم است که از همان ابتدای جوانی بفهمیم که داریم در بالماسکه زندگی می‌کنیم، چون در غیر این صورت قادر به درک بسیاری از چیزها نخواهیم بود و در برابر همه چیز متعجب می‌مانیم، و از همه متعجب‌تر کسانی خواهند بود که «تیتان قلب‌شان را از گِل بهتری سرشته است» چیزهایی از قبیل بختی که نصیب پستی و رذالت می‌شود. تقریبا همیشه جنس اصل دور انداخته می‌شود و همه دنبال جنس بنجل‌اند. باید به جوانان بیاموزیم که در این بالماسکه سیب‌ها از موم اند، گلها پلاستیکی و ماهی‌ها مقوایی‌اند، و همه چیز اسباب بازی و الکی است. باید به آن‌ها بگوییم که از هر دو نفری که به جد بر سر چیزی بحث می‌کنند، یکی متاع قلب می فروشد و دیگری سکه‌ی تقلبی بابت‌اش می‌پردازد.

آرتور شوپنهاور

@grayart

من از کلماتی می‌پرسم که باقی مانده‌اند: خواب، بیداری، صبح، شب. این کلمات هم چیزی ندارند که بگویند.


دست آخر
ساموئل بکت

@grayart

دچارِ نوعی بهت‌زدگی و بی‌حسی شده‌ام. احساسِ خستگی نمی‌کنم، خوابم نمی‌آید، غصه‌دار نیستم، شاد هم نیستم؛ قدرتِ این را ندارم که تو را با خیالِ خودم به اینجا بیاورم. هر چند که تصادفاً سمتِ راستم یک صندلیِ خالی وجود دارد، گویی برای تو گذاشته شده است؛
در چنگالِ چیزی هستم و نمی‌توانم خودم را از دستش رها کنم.


فرانتس کافکا

@grayart

به خود گفتم بگذار باشد
و مگذار کسی تو را ببیند؛
بدون گذاشتن پیمانی
بر سر خوشی‌های والاتر.
مگذار چیزی بازدارت
ای انزوای شاهانه.


آرتور رمبو

@grayart

من به درون خویش سقوط می‌کنم
بی آنکه
به ته برسم


اکتاویو پاز

@grayart

آنچه را که آدمی در ذات خود هست، آنچه را که در تنهایی همراه دارد، هیچکس نمی تواند به او اعطا کند یا از او بگیرد و این از هر چه در تملک اوست یا در انظار دیگران وجود دارد، برای او مهم تر است.


در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

لحظه‌ای كه هنرمند به خواسته ديگران اعتنا می‌كند و می‌كوشد به درخواست ايشان پاسخ گويد، ديگر هنرمند نيست و بدل می‌شود به صنعت‌گری ملال‌انگيز يا سرگرم‌كننده، سوداگری امين يا متقلب.


اسکار وایلد

@grayart

هرگز نمی شود آنطور که باید و شاید به کلمات اعتماد کرد.
ظاهری بی آزار دارند. ابدا به نظر نمی رسد که ممکن است خطرناک باشند. بیشتر به باد هوا شباهت دارند به صداهای کوچک دهن،
نه شورند و نه بی نمک، و به محض اینکه از دهن بیرون می آیند از راه گوش به وسیله توده نرم و خاکستری مخ، درک می شوند.
هیچ کس به کلمات خودش شک ندارد و مصیبت از همین جا شروع می شود...


سفر به انتهای شب
لویی فردینان سلین

@grayart

روزی که دلی را به نگاهی بنوازند
از عمر حساب است، همان روز
و دگر هیچ...


ملک الشعرا بهار

@grayart

وضع‌ام حالتِ کرمی را به‌یاد می‌آورد که نیمه‌ی عقبِ بدنش را لگد کرده‌اند و حالا دارد نیمه‌ی جلوی بدنش را جدا می‌کند و به کناری می‌کشد.


نامه به پدر
فرانتس کافکا

@grayart

پیوندِ دو تن نباید به زنجیر کشیدنِ دو جانبه باشد. بلکه باید یک شکفتگیِ دو طرفه باشد.


جان شیفته
رومن رولان

@grayart