تو باید یاد بگیری سکوت رو گوش کنی.
روی تخت خواب دراز بکش... چشمات رو ببند و فقط به سکوت گوش کن... باشه؟ تو باید تصور کنی که این سکوت صدای منه، که این سکوت خود منم. می‌فهمی؟
همین‌جوری بمون و تکون نخور، این سکوتی که نوازشت می‌کنه خودِ منم...
آروم باش...
من با توام...
گوش کن...


ماتئی ویسنی بک

@grayart

اكنون من و تو خموشانيم، ديگر غم سود و زيان اندوه و درد وجراحت چرا‌؟

نگاه كن چه سكونی بر جهان فرو می‌نشيند...


مایاکوفسکی

@grayart

میخواستم با خود بگویم: زندگی خوشی است اما نمیشد درباره زندگی من حکم کرد چون فقط طرحی بود؛ من وقتم را صرف کرده بودم که از محل حساب ابدیت چک بکشم ، هیچ چیز نفهمیده بودم. تاسفی هم نداشتم: درباره خیلی چیزها می توانستم تاسف بخورم مثل مزه مشروب مانزانیلا یا آب تنی هائی که در تابستان در یک برکه کوچک نزدیک قادسیه می کردم. اما مرگ همه کیف و لذت آنها را از بین برده بود.


دیوار
ژان پل سارتر

@grayart

آه، کسی که دارد عزاداری می‌کند و کسی که دارد می‌میرد، از آگاهی متفاوتی برخوردارند.
یکی تاریکی شب را می‌بیند و دیگری طلوع خورشید را. یکی مرگ را می‌بیند، و دیگری زندگی را، بدان‌گونه که هرگز ندیده است.


ریچارد باخ

@grayart

دلِ من
و این تلخیِ بی‌نهایت
سرچشمه‌اش کجاست...؟


لورکا

@grayart

دو روز است متوجه شده ام، که هروقت اراده کنم، در خودم سردی و بی تفاوتی می بینم. دیشب، موقع پیاده روی، هرصدای کوچک در خیابان، هر چشمی که به طرف من بر می گشت، هر تصویری ‌که توی ویترینی می دیدم، در نظرم مهم تر از خودم بود.


یادداشت‌ها
فرانتس کافکا

@grayart

وقتی کسی به دیگری اهانت می‌کند نشان می ‌دهد که در واقع هیچ حرف درست و واقعی ندارد که علیه او بیان کند ، وگرنه علت آن را بیان می ‌کرد و با خیال آسوده نتیجه ‌گیری را به شنوندگان وا می ‌داشت.اما برعکس ، نتیجه را عرضه می‌کند و از ارائهٔ مقدماتی که به آن نتیجه منجر شده است ، در می‌ ماند ، به این امید که مردم بپندارند به منظور کوتاهیِ سخن چنین کرده است...


در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

وقتی آدم بخواهد چیزی را بفهمد با آن رو در رو میشود، تک و تنها، بدون کمک.
تمام گذشته جهان به هیچ دردی نمیخورد.


ژان پل سارتر

@grayart

چشم به پنجره دوختم،
افسارم را به دستِ دردهایم سپردم، به ناتوانیم...


مالون می‌میرد
ساموئل بکت

@grayart

به او گفتم...
در اندوهی غوطه‌ورم که انتظارش را داشتم.
اندوهی که از خود من ناشی می‌شود.
که همیشه اندوهگین بوده‌ام.
که این اندوه را حتی در عکس‌های دوران طفولیت‌ام می‌بینم.
که امروز با پذیرفتن آن به عنوان حالتی که همیشه داشته‌ام،
تقریبا می‌توانم  نام خود را به او بدهم آنقدر که به من شباهت دارد...


مارگریت دوراس

@grayart

لذت شدید، پایانی شدید به همراه دارد. مانند باروت و آتش که در لحظه‌ای که با یکدیگر همراه می‌شوند، با هم یکی می‌شوند و سپس در زمان کوتاهی نابود می‌شوند.


ویلیام شکسپیر

@grayart

چند صباحی بیشتر دوام آوردن! اسمش را زندگی خواهم گذاشت، و خواهم گفت: این منم! خواهم ایستاد، دیگر نخواهم اندیشید، سرم بسیار شلوغ خواهد بود به ایستادن، ایستاده ماندن، این سو و آن سو رفتن، دوام آوردن، رسیدن به فردا، به هفته ی بعد از فردا. برای خود تنی خواهم خواست، برای خود سری خواهم خواست. کمی توان، کمی زمان، برای از دست دادن، برای ماندن...


ساموئل بکت

@grayart

من هم به نوبهٔ خودم گرفتار مرض ِ عظمت‌طلبی شده بودم.


سفر به انتهای شب
سلین

@grayart

متاسفانه اين هدف كه انسان بايد "خوشبخت" باشد در برنامه ريزی "آفرينش" گنجانده نشده است.


تمدن و ناخشنودی‌های آن
فروید

@grayart

لحظه هایی هست که تنهای تنها می شوی و به آخر هرچیزی که ممکن است برایت اتفاق بیفتد میرسی. این آخر دنیاست. خود غصه. غصه ی تو دیگر جوابگویت نیست و باید به عقب برگردی، وسط آدم ها، هرکه میخواهد باشد. در این جور لحظه ها به خودت سخت نمی گیری، چون حتی به خاطر اشک ریختن هم باید به آغاز هرچیز برگردی، به جایی که همه ی دیگران هستند.


سفر به انتهای شب
لویی فردینان سلین

@grayart

به ندرت می‌توانی حالِ مرا بفهمی
و به ندرت می‌توانم حالِ تو را بفهمم
فقط آن‌گاه که در لجن دیدار کنیم
می‌توانیم بی‌درنگ یکدگیر را دریابیم.


هانریش هاینه

@grayart

برای ما خیلی مهم است که از همان ابتدای جوانی بفهمیم که داریم در بالماسکه زندگی می‌کنیم، چون در غیر این صورت قادر به درک بسیاری از چیزها نخواهیم بود و در برابر همه چیز متعجب می‌مانیم، و از همه متعجب‌تر کسانی خواهند بود که «تیتان قلب‌شان را از گِل بهتری سرشته است» چیزهایی از قبیل بختی که نصیب پستی و رذالت می‌شود. تقریبا همیشه جنس اصل دور انداخته می‌شود و همه دنبال جنس بنجل‌اند. باید به جوانان بیاموزیم که در این بالماسکه سیب‌ها از موم اند، گلها پلاستیکی و ماهی‌ها مقوایی‌اند، و همه چیز اسباب بازی و الکی است. باید به آن‌ها بگوییم که از هر دو نفری که به جد بر سر چیزی بحث می‌کنند، یکی متاع قلب می فروشد و دیگری سکه‌ی تقلبی بابت‌اش می‌پردازد.

آرتور شوپنهاور

@grayart

من از کلماتی می‌پرسم که باقی مانده‌اند: خواب، بیداری، صبح، شب. این کلمات هم چیزی ندارند که بگویند.


دست آخر
ساموئل بکت

@grayart

دچارِ نوعی بهت‌زدگی و بی‌حسی شده‌ام. احساسِ خستگی نمی‌کنم، خوابم نمی‌آید، غصه‌دار نیستم، شاد هم نیستم؛ قدرتِ این را ندارم که تو را با خیالِ خودم به اینجا بیاورم. هر چند که تصادفاً سمتِ راستم یک صندلیِ خالی وجود دارد، گویی برای تو گذاشته شده است؛
در چنگالِ چیزی هستم و نمی‌توانم خودم را از دستش رها کنم.


فرانتس کافکا

@grayart

به خود گفتم بگذار باشد
و مگذار کسی تو را ببیند؛
بدون گذاشتن پیمانی
بر سر خوشی‌های والاتر.
مگذار چیزی بازدارت
ای انزوای شاهانه.


آرتور رمبو

@grayart

من به درون خویش سقوط می‌کنم
بی آنکه
به ته برسم


اکتاویو پاز

@grayart