حالا پی بردم که پُر ارزش‌ترین قسمت من همین تاریکی، همین سکوت بوده. این تاریکی در نهاد هر جنبده‌ای هست، فقط در انزوا و برگشت بطرف خودمون، وختیکه از دنیای ظاهری کناره گیری میکنیم بما ظاهر میشه.
اما همیشه مردم سعی دارن از این تاریکی و انزوا فرار بکنن، گوش خودشونو در مقابل صدای مرگ بگیرن، شخصیت خودشونو مییون داد و جنجال و هیاهوی زندگی محو و نابود بکنن!

تاریکخانه
صادق هدایت

@grayart

او هیچگاه هیأتی حقیرانه نمی‌گیرد. دستانش نمی‌لرزد و چشمانش پر اشک نیستند. او همیشه اطمینان را با سادگی، شجاعت را با نیرومندی مثل یک فاتح در خود جمع دارد، اگرچه گاهی ممکن است با خشونت و بی‌اعتنایی رفتار کند. او همان خدای فاتح در برابر دیوهای مغلوب است، از این رو با اطمینان هر چه بیشتر، سرود شادی سر می‌دهد.


فریدریش نیچه

@grayart

تمام آن افسردگی دردناک گذشته، کودکی انزواجویانه و مغموم، رؤیاهای ابلهانه‌ام در بسترم، عهد و پیمان‌هایم، محاسبه‌هایم، حتی اندیشه‌ام، برای چه بود ؟ دریغا که این همه به نام عشق، بزرگواری، افتخار و شرف صورت گرفت و بعد نفرت‌انگیز، شرم‌آور و رسوا از کار درآمد.


داستایوسکی

@grayart

و به اصرار، هربار که برج ساعت زنگ می‌زند، یادآوری می‌کند که زمان دارد می‌گذرد، که پس از یک شب وحشتناک، روز وحشتناک برمی‌دمد.
چه شکوه‌ احمقانه‌ای!
و با این همه کاملاً می‌دانم که باید بگذرد و من در این میان هلاک نخواهم شد.

نامه به گرته بلوخ
فرانتس کافکا

@grayart

درماندگی خودم بی‌نهایت است و تمام جهان در برابر آن هیچ است.


موریس بلانشو

@grayart

... از روز مدتی گذشته، چشم‌ها را می‌بندم و منتظر دردم می‌مانم تا با آن بتوانم کمی دوام بیاورم.


طوری که هست
ساموئل بکت

@grayart

از زندگی تو نیمی سپری شده است.
عقربه ساعت به پیش می‌رود.
روح لرزان تو از مدتها قبل سرگردان و پُرسنده است.
اما بی‌آنکه چیزی بیابد لختی درنگ می‌کند.
از زندگی تو نیمی سپری شده است؛ و هر لحظه‌ی آن درد و خطا بوده است.
آیا باز هم می‌خواهی جستجو کنی؟ چه چیز را؟ و چرا؟
من به دنبال دلیلِ دلیل می‌گردم.


فردریش نیچه

@grayart

خودکشی، مانند انتحار در نمایشنامه‌های تند، نوعی اعتراف است. اعتراف به این است که از قافله‌ی زندگی عقب مانده‌ایم یا معنی زندگی را نمی‌فهمیم.


دلهره‌ هستی
آلبر کامو

@grayart

او را برای معالجه‌ی جنون به آن‌جا سپرده بودند. به نظر من دیوانه نبود؛ بلکه بی اندازه رنج کشیده بود. تمام دردش همین بود و بس.


ابله
فئودور داستایفسکی

@grayart

ما حتی به دنبال خوشی هم نیستیم، تنها می خواهیم قدری کمتر رنج ببریم…


چارلز بوکوفسکی

@grayart

تو باید یاد بگیری سکوت رو گوش کنی.
روی تخت خواب دراز بکش... چشمات رو ببند و فقط به سکوت گوش کن... باشه؟ تو باید تصور کنی که این سکوت صدای منه، که این سکوت خود منم. می‌فهمی؟
همین‌جوری بمون و تکون نخور، این سکوتی که نوازشت می‌کنه خودِ منم...
آروم باش...
من با توام...
گوش کن...


ماتئی ویسنی بک

@grayart

اكنون من و تو خموشانيم، ديگر غم سود و زيان اندوه و درد وجراحت چرا‌؟

نگاه كن چه سكونی بر جهان فرو می‌نشيند...


مایاکوفسکی

@grayart

میخواستم با خود بگویم: زندگی خوشی است اما نمیشد درباره زندگی من حکم کرد چون فقط طرحی بود؛ من وقتم را صرف کرده بودم که از محل حساب ابدیت چک بکشم ، هیچ چیز نفهمیده بودم. تاسفی هم نداشتم: درباره خیلی چیزها می توانستم تاسف بخورم مثل مزه مشروب مانزانیلا یا آب تنی هائی که در تابستان در یک برکه کوچک نزدیک قادسیه می کردم. اما مرگ همه کیف و لذت آنها را از بین برده بود.


دیوار
ژان پل سارتر

@grayart

آه، کسی که دارد عزاداری می‌کند و کسی که دارد می‌میرد، از آگاهی متفاوتی برخوردارند.
یکی تاریکی شب را می‌بیند و دیگری طلوع خورشید را. یکی مرگ را می‌بیند، و دیگری زندگی را، بدان‌گونه که هرگز ندیده است.


ریچارد باخ

@grayart

دلِ من
و این تلخیِ بی‌نهایت
سرچشمه‌اش کجاست...؟


لورکا

@grayart

دو روز است متوجه شده ام، که هروقت اراده کنم، در خودم سردی و بی تفاوتی می بینم. دیشب، موقع پیاده روی، هرصدای کوچک در خیابان، هر چشمی که به طرف من بر می گشت، هر تصویری ‌که توی ویترینی می دیدم، در نظرم مهم تر از خودم بود.


یادداشت‌ها
فرانتس کافکا

@grayart

وقتی کسی به دیگری اهانت می‌کند نشان می ‌دهد که در واقع هیچ حرف درست و واقعی ندارد که علیه او بیان کند ، وگرنه علت آن را بیان می ‌کرد و با خیال آسوده نتیجه ‌گیری را به شنوندگان وا می ‌داشت.اما برعکس ، نتیجه را عرضه می‌کند و از ارائهٔ مقدماتی که به آن نتیجه منجر شده است ، در می‌ ماند ، به این امید که مردم بپندارند به منظور کوتاهیِ سخن چنین کرده است...


در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

وقتی آدم بخواهد چیزی را بفهمد با آن رو در رو میشود، تک و تنها، بدون کمک.
تمام گذشته جهان به هیچ دردی نمیخورد.


ژان پل سارتر

@grayart

چشم به پنجره دوختم،
افسارم را به دستِ دردهایم سپردم، به ناتوانیم...


مالون می‌میرد
ساموئل بکت

@grayart

به او گفتم...
در اندوهی غوطه‌ورم که انتظارش را داشتم.
اندوهی که از خود من ناشی می‌شود.
که همیشه اندوهگین بوده‌ام.
که این اندوه را حتی در عکس‌های دوران طفولیت‌ام می‌بینم.
که امروز با پذیرفتن آن به عنوان حالتی که همیشه داشته‌ام،
تقریبا می‌توانم  نام خود را به او بدهم آنقدر که به من شباهت دارد...


مارگریت دوراس

@grayart

لذت شدید، پایانی شدید به همراه دارد. مانند باروت و آتش که در لحظه‌ای که با یکدیگر همراه می‌شوند، با هم یکی می‌شوند و سپس در زمان کوتاهی نابود می‌شوند.


ویلیام شکسپیر

@grayart