گاه از اوقات به فکرم می‌رسد که همه‌چیز را به خاک بسپارم و بر آن فاتحه بخوانم.


تولستوی

@grayart

ناکامی‌های یک کودک ناکامی در زندگی جاری محسوب نمی‌شد، ولیکن مستقیما قلب کودک را هدف می‌گرفت. اگر تو مخالف بودی یا خشمگین به نظر می‌رسیدی، شجاعت، روحیه‌ی تصمیم‌گیری، اطمینان و شادیِ انجام دادن این یا آن چیز نمی‌توانست هیچ‌گاه به سرانجام برسد و کم‌و‌بیش در همه‌ی کارهایی که به انجام‌شان مبادرت می‌کردم، تو دچار این احساس می‌شدی یعنی خشم...


نامه به پدر
کافکا

@grayart

موضوع غم انگيز در خصوص زندگى،
كوتاه بودن آن نيست...
بلكه غم‌انگيز آن است كه ما؛
زندگى را خيلى دير شروع مى‌كنيم!


برتولت برشت

@grayart

عشق بینایی را تار میکند؛ اما وقتی فرونشست، همه‌چیز را از هر زمان دیگری شفاف‌تر میبینی. درست مثل موجی که عقب نشسته باشد، هر چه در آن پرت یا غرق شده، نمایان میشود...


مارگارت اتوود

@grayart

از فرط خستگی به معنی واقعی، مثل یک عروسک خیمه‌شب‌بازی پشت میزم نشستم. من حالات وحشتناک خستگی را خوب تجربه کرده‌ام.
چیزی که روی بدنم تحمل می‌کردم دیگر سر یک آدم نبود.
پنجره باز بود و در پیج‌و‌تاب افکارم هر ربع ساعت بی‌وقفه از پنجره بیرون ‌می‌پریدم.


فرانتس کافکا

@grayart

"آدمی را می‌توان شناخت...
از کتاب‌هایی که می‌خواند، دوستانی که دارد؛
ستایش‌هایی که می‌کند و لباس‌ها، سلیقه‌هایش
از آنچه علاقه‌ای ندارد!


رالف والدو امرسون

@grayart

آبروی زن اهمیت بسیار بیشتری نسبت به مرد دارد، زیرا در زندگی زن، رابطه‌ی جنسی امر عمده را تشکیل می‌دهد. آبروی زنانه در نظر عموم عبارت از این است که دختر، پیش از ازدواج خود را تسلیم مردی نکرده باشد و زن، به شوهرش وفادار باشد. اهمیت این نظر از این قرار است: زن از مرد همه چیز می‌خواهد، یعنی انتظار دارد که آرزوها و نیازهایش تماماً برآورده شوند. اما مرد در درجه‌ی اول و بلافاصله از زن فقط یک چیز می‌خواهد. از این رو باید توافقی بر این مبنا صورت می‌گرفت که در صورتی که مرد، مسئولیت همه‌ی نیازهای زن و کودکان مشترکشان را بر عهده گیرد، به آن یک خواست خود دست یابد.رفاه جنس زن بر پایه‌ی این توافق بنا شده است.

در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور

@grayart

اندیشه‌برانگیزترین امر در زمانه‌ی اندیشه‌برانگیزِ ما این است که ما هنوز اندیشه نمی‌کنیم.


مارتین هایدگر

@grayart

عزیز دلم
آیا حافظه‌ات خوب است؟
من که حافظه‌ای ندارم..
به سبب فراموشکاری‌ام، هر آنچه از روی میزم برداشته شود، از نقطه نظر من هرگز وجود نداشته است.


نامه به فلیسه
فرانتس کافکا

@grayart

تنهایی روح مرا هیچ‌چیز جبران نمی‌کند. مثل یک ظرف خالی هستم. کاش می‌توانستم مثل آدم‌های دیگر خودم را در ابتذال زندگی گم کنم. کاش لباس تازه یا یک محیط گرم خانوادگی و یا یک غذای مطبوع می‌توانست شادمانی را در لبخند من زنده کند. کاش رقصیدن دیگران می‌توانست مرا فریب بدهد و به صحنه‌های رقص و بی‌خبری و عیاشی بکشاند… آخ تو نمی‌دانی من چقدر بدبخت هستم. من در زندگی دنبال فریب تازه‌ای می‌گردم ولی افسوس که دیگر نمی‌توانم خودم را گول بزنم. من خیلی تنها هستم..!


فروغ فرخزاد

@grayart

چیزی برای دیدن نمانده، همه را دیده‌ام، آن‌قدر که چشمانم قی گرفته...


متن‌هایی برای هیچ
ساموئل بکت

@grayart

اگر برای تو آسان نیست که تنها زندگی کنی، پس برده به دنیا آمده ای!


فرناندو پسوآ

@grayart

من مرده‌ام، اما می‌دانم که مرده‌ها این‌جوری نیستند...


چارلز بوکفسکی

@grayart

اگر برای خیلی ها
حق انتخاب میان عمر جاودانه
و مرگ بدهی
همیشه
این آخری را انتخاب می‌کنند
که همین ثابت می‌کند
خیلی ها عاقلتر از آنند
که ما فکر می‌کنیم.


چارلز بوکفسکی

@grayart

همیشه فقط شوقِ مُردن و هنوز هم تسلیم نشدن؛ عشق فقط همین است.


یادداشت‌ها
فرانتس کافکا

@grayart

میل به رفتن بود، اما این‌بار قصد رفتن داشتم! نه مثل گذشته که آنهمه نقشه‌اش را کشیده بودم اما نتوانسته بودم اجرایش کنم. نمی‌خواستم از خودم یا هرکس دیگری انتقام بگیرم، و به شرافتم سوگند می‌خورم که با آنکه همه‌شان تحقیرم کرده بودند واقعاً قصد انتقام نداشتم. ناخوش و درمانده در اتاق آرمیده بودم؛ با درد تشخیص می‌دادم که چقدر درمانده‌ام.
هیچ‌زمانی از زندگی‌ام را به یاد ندارم که به اندازه‌ی اولین روزهای نقاهتم یعنی موقعی که همچون ترکه‌ای سست بر بسترم افتاده بودم احساس نخوت و غرور کرده باشم.

فئودور داستایوسکی

@grayart

همه‌چیز باری است،
چیست که بر من سنگینی نکند؟


یادداشت‌ها
اوژن یونسکو

@grayart

آه، هیچ گاه، هیچ گاه،  مردم بدون ما نمی توانند خود را سیر کنند! تا آن زمان که آزاد بمانند، هیچ علمی نانشان نخواهد داد. در پایان آزادیشان را به پای ما خواهند ریخت و به ما خواهند گفت :(( ما را بنده خود کنید، اما سیرمان کنید)) عاقبت خودشان در خواهند یافت که آزادی و نان کافی با هم برای همگان تصور ناشدنی است، چون هیچ گاه، هیچ گاه نخواهند توانست آنها را بین خود قسمت کنند.


برادران کارامازوف
داستایفسکی

@grayart

وقتی که دیگران رنج می‌بردند من خواب بودم؟ الان هم خوابم؟
فردا که بیدار شدم یا گمان کردم بیدار شده‌ام راجع به امروز چه بگویم؟ بگویم اینجا با دوستم استراگون تا وقتی که هوا تاریک شد منتظر گودو بودم؟ بگویم پوتزو با نوکرش از اینجا رد شد د با ما هم حرف زد؟ شاید. اما چه حقیقتی تو همه‌ی این‌هاست؟


در انتظار گودو
ساموئل بکت

@grayart

دو روز است متوجه شده ام، که هروقت اراده کنم، در خودم سردی و بی تفاوتی می بینم. دیشب، موقع پیاده روی، هرصدای کوچک در خیابان، هر چشمی که به طرف من بر می گشت، هر تصویری ‌که توی ویترینی می دیدم، در نظرم مهم تر از خودم بود.


یادداشتها
فرانتس کافکا

@grayart

به افکار تحمل ناپذیری که هنگام خوابیدن به مغزم خطور می‌کند،
به راه رفتن در خواب،
به سکندری خوردن و بی‌حوصله قدم زدن در خیابان‌ها،
به قلبم که دیگر نمی‌تپد و فقط عضله‌ای است که زور می‌زند.

نامه به فلیسه
فرانتس کافکا

@grayart