چرا نمی‌توانیم در خود فرو بسته بمانیم؟ چرا در تلاش برای ابراز مضمون‌ها و معناهای ارزشمند درونمان، شکل‌ها و بیان‌ها را زیر و رو می‌کنیم؟
تلاشی بیهوده برای به‌سامان کردن آنچه ناگزیر جریانی آشفته و سرکش است.


بر قله‌های ناامیدی
امیل چوران

@grayart

من تک‌تکِ حرکاتم به نوعی کورمال کورمال در تاریکی بود، من که حتی رکود و سکونَم نیز کورمال کورمال بود،
بله ، من در حال رکود و سکون کورمال کورمال در جستجو بوده‌ام.


مالون می‌میرد
ساموئل بکت

@grayart

یادشان رفته بود؛
ما برهنه به‌ دنیا می‌آییم
و برهنه از دنیا می‌رویم.!


یرژی کوشینسکی

@grayart

همیشه در زندگی هر کس، یک دماغه ی صخره ای وجود دارد که  یا به سلامت از آن می گذرد یا کشتی اش به آن می خورد و متلاشی می شود. مشکل اینجاست که تو همیشه نمی توانی دماغه ی صخره ای زندگی ات را تشخیص بدهی. گاهی دریا کاملا مه آلود است و تو قبل از آنکه ملتفت بشوی به صخره خورده ای.


جین وبستر

@grayart

سهم من
گردش حُزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی جان دادن
که به من می گوید:
"دست هایت را
دوست می دارم"


فروغ فرخزاد

@grayart

راستش، اگر زنده‌ام هنوز، اگر گه‌گاه به نظر می‌رسد که حتا پُرم از جنبشِ حيات، فقط و فقط مال بی‌جربزه‌گی‌ست. می‌دانم کسی که تا اين سن خودش را نکشته بعد از اين هم نخواهد کشت. به همین قناعت خواهد کرد که، برای بقاء، به طور روزمره نابود کند خود را: با افراط در سيگار؛ با بی‌نظمی در خواب و خوراک؛ با هر چيز که بکشد اما در درازای ايام؛ در مرگ بی‌صدا.


وردی که بره‌ها می‌خوانند
رضا قاسمی

@grayart

سرچشمه‌ی همه‌ی جنبش‌ها در جهان خودخواهی است. هر زنده‌ای تنها خويش را می‌خواهد، و همه چيز را از بهر خويش می‌خواهد، و در اين راه است كه می‌جنبد و می‌كوشد. زندگی جز نبرد زندگان نمی‌باشد، و در جهان جز كشاكش و زور چيزی نيست‌.


جهان همچون اراده و تصور
شوپنهاور

@grayart

غریزه‌هایی که اجازه نمی‌یابند آزادانه در بیرون خالی شوند، رو به درون می‌آورند.


فردریش نیچه

@grayart

دچار پیری زودرس هستیم. کودکی و پیری در ما نمودی متفاوت با دیگران دارد. ما جوانی نداریم. بلافاصله بزرگسال می‌شویم و مدتهای مدید بزرگسال می‌مانیم. از این زمان به بعد نوعی رخوت و نااُمیدی رد خود را به وضوح بر طبیعت مقاوم و در مجموع سرشار از اُمید ما به جا می‌گذارد.


فرانتس کافکا

@grayart

چطور میتوانی بگویی که او رنج نمی کشد؟ وقتی او می اندیشد، رنج می کشد، و آنگاه که نمی اندیشد، رنجش عریان است...


واپسین انسان
موریس بلانشو

@grayart

من در زمان زیستم. من به آغاز و انجام فکر کردم. من به خود فکر کردم. من به دیگران فکر کردم. من از طبیعت‌ بیرون شدم. من شدم. من غیرطبیعی شدم. من صاحب سرگذشت شدم. من فهمیدم که تو نیستم. من توانستم سرگذشت خود را بیان کنم. من توانستم سرگذشت خود را سکوت کنم..


پیتر هانتکه

@grayart

دنیا می گوید: «تو نیازهایی داری، آنها را برآورده کن. چون حقوق تو به همان اندازه ثروتمندان و مقام های بالای جامعه است، از اقناع کردن نیازهایت ترسی به خودت راه نده و حتی چندین برابرشان کن»؛ نظريه فعلی مردم دنیا این است. آنها آزادی را در این می بینند و این حقوق با چندین برابر کردن خواست ها و نیازها به کجا می انجامد؟ میان ثروتمندان به «انزوا» و خودکشی معنوی، میان تهیدستان به غبطه و جنایت، چون حق برآورده کردن شان را به آنها داده اند؛ ولی وسایل برآورده کردن آنها را تعیین نکرده اند.


برادران کارامازوف
فئودور داستایفسکی

@grayart

شاید رویاست،
همه‌اش یک رویا،
رویایی که غافلگیرم خواهد کرد.
بیدار خواهم شد در سکوت،
و دیگر هرگز نخواهم خوابید...


ساموئل بکت

@grayart

میتوانی استخوان هایت را خرد کنی، میتوانی چشمهایت را از حدقه درآوری، ولی خودت هستی، بلی خودت هستی که در مورد دردت تصمیم میگیری. در مورد هر کدام ما، تجاوزی به حساب می آید، زیرا دیگران هستند که آن را به ما تحمیل کرده اند.


سارتر

@grayart

ایوان : من دارم میروم؛ اما کاترینا ایوانا باور کن که تو فقط او را دوست می داری. و هرچه بیشتر به تو توهین روا دارد، بیشتر دوستش میداری - «سوزدل» تو اینست. او را آنچنان که هست دوست میداری؛ دوستش میداری به خاطر روا داشتن توهین به تو. اگر سر به راه می شد، فوری از او دست میکشیدی و دیگر هم دوستش نمیداشتی. اما به او نیاز داری تا بدان وسیله بر وفای قهرمانی خودت اندیشه کنی و او را به خاطر بی وفاییش شماتت کنی. همه اش هم زیر سر غرور توست. آه، خفت و خواری فراوانی در آن هست، اما همه اش از غرور می آید. من خیلی جوانم و بیش از اندازه به تو مهر ورزیده ام.

برادران کارامازوف
فئودور داستایفسکی

@grayart

اکثر مردم هنگامی که به پایانِ کار می‌رسند و نظری بر گذشته می‌افکنند، درمی‌یابنند که سرتاسرِ زندگی را چون چیزی گذرا زیسته‌اند و با حیرت مشاهده می‌کنند که آنچه بی‌اعتنا از کنارش گذشته‌اند و لذّتی از آن نبرده‌اند، همان زندگیشان بوده است؛ یعنی همان چیزی که به خاطرش زندگی کرده‌اند. انسان فریاد بر می‌آورد که امید و آرزو او را فریفته‌اند تا این‌که عاقبت در آغوش مرگ به رقص درآید! آه چه مخلوق حریصِ سیری ناپذیری است این انسان!


جهان‌ و تاملات‌ فیلسوف
آرتور شوپنهاور

@grayart

برای داشتن چشم زیبا، زیبایی های مردم را ببینید برای داشتن لب زیبا، مهربانانه صحبت کنید و برای داشتن اندام زیبا، غذای خود را با فقرا تقسیم کنید.


آدری هپبورن

@grayart

آن‌ها می‌خواهند ذهنی داشته باشم که گردن‌دردم یک بار و برای همیشه در آن ثبت شود، ثبت شود که مگس‌ها دارند مرا می‌بلعند و آسمان نمی‌تواند هیچ کمکی بکند.


نام ناپذیر
ساموئل بکت

@grayart

این‌ها لباس اندوه است و نه خود اندوه. اما حقیقت اندوه من به هیچ چیز خارجی شبیه نیست و در قلب من پنهان است.


هملت
ویلیام شکسپیر

@grayart

می خواهند به نام گذشته‌ی تاریخی مردم را مشغول و سرگرم بکنند و ضمناً خودشان را سرجمع افتخارات آتیه ملت جا بزنند.
ولی غافل از آنکه چند نفر قلدر و دزد آدم‌کش افتخار تاریخی برای ملت نیستند.
امروز دوره‌ای نیست که به صرف گذشته‌ی تاریخی خود ببالیم و بدون کار و جدیت حقوقی برای خودمان قائل بشویم.


اشک تمساح
صادق هدایت

@grayart

راستی و یک‌رویی موهبتی است که به اندازه ی هوش و زیبایی نادر است و بی‌انصافی است که انسان آن را از همه کس طلب کند.


رومن رولان

@grayart