عشق زخم‌هائی می‌زند که هیچ‌وقت درمان نمی‌پذیرد...


گفتگو با کافکا
گوستاو یانوش

@grayart

- زياد خوشحال به نظر نميرسی
+ نه...
- خسته ای؟
+ آره
- چرا؟!
+ با بد كسی طرفم!
- منظورت دستيارته؟
+ نه... اون نه
- پس کی؟
+ خودم!

مهر هفتم
اینگمار برگمان

@grayart

به خاطر می‌آورم که در تمام این مدت، با وجود صدها رفیقی که مرا احاطه کرده بودند، در تنهایی عجیبی زیست می‌کردم و این تنهایی را گرامی می‌داشتم.
زندگیِ درونیِ خود را فقط با روح خویش می‌نگریستم. آن‌را تا کوچک‌ترین جزئیاتش تحلیل و درباره‌ی آن بی‌رحمانه و با سخت‌گیری داوری می‌کردم.
حتی بعضی اوقات به سرنوشت درود می‌فرستادم که این تنهایی را به من ارزانی داشته است؛ زیرا بدون آن نمی‌توانستم این‌طور درباره‌ی آن قضاوت کنم.


خاطرات خانه‌ی مردگان
فئودور داستایوفسکی

@grayart

زنِ کامل نوعِ والاتری از انسان،در قیاس با مردِ کامل است: همچنین موجودی نادر تر.


انسانی زیاده انسانی
نیچه

@grayart

من خودم حالِ خودم را نمی‌فهمم، درمانده و خالی از احساس هستم.


یادداشت‌ها
فرانتس کافکا

@grayart

انسان تندرست، بسته به شایستگی‌های خود، پیوسته در معرض ناامیدی است.


امیل چوران

@grayart

هیچ‌چیز آرومم نمی‌کنه. منو اشباع می‌کنه، منو خالی می‌کنه. آه...
همه‌ی شما، بی‌شمار آدم‌هایی که پیش از من مُردین، به من کمک کنین. به من بگین برای مردن، برای پذیرش مرگ چی‌کار کردین. همونو به من یاد بدین. تا مثال شما به من آرامش بده تا من به شما مثل عصا، مثل دستانی برادرانه به اون‌ها تکیه کنم.
شمایی که قوی و شجاع بودین و شمایی که به مرگ راضی بودین و با بی‌تفاوتی و آرامش به اون تن دادین، به من بی‌تفاوتی و آرامش خودتونو یاد بدین،
به من تسلیم شدن رو یاد بدین.


اوژن یونسکو

@grayart

"آدمی را می‌توان شناخت...
از کتاب‌هایی که می‌خواند، دوستانی که دارد؛
ستایش‌هایی که می‌کند و لباس‌ها، سلیقه‌هایش
از آنچه علاقه‌ای ندارد!


رالف والدو امرسون

@grayart

به من گفتی که فراموشت نخواهم کرد. من سخنت را باور می‌کنم و از این پس بدین وعده زنده خواهم ماند. باید از هم جدا شویم، ساعت جدایی ما فرا رسیده است. من از مدت‌ها پیش این نکته را می‌دانستم ولی فقط امروز آن را فهمیدم. در تمام مدتی که تو مرا با وجود عشقت دوست ‌می‌داشتی لحظه‌ای نبوده است که دلم شور نزند و درد و رنج نکشد. من بخاطر عشقمان چنان رنج و مذلت کشیده‌ام که اگر باور کنی اکنون احساس سبکباری می‌کنم. من از مدت‌ها پیش می‌دانستم که این کار پایانی دارد و ما از آغاز محکوم به این پایان شده‌ایم.


فئودور داستایفسکی

@grayart

تمدن بشر هرگز به حد تکامل نخواهد رسید مگر آن که آخرین سنگ از آخرین کلیسا روی آخرین کشیش فرو افتد!


امیل زولا

@grayart

هیچ چیز نمى‌تواند دو بار اتفاق بيفتد،
و اتفاق نخواهد افتاد
در نتیجه ناشی
به دنیا آمده ایم
و خام خواهیم رفت...


ويسلاوا شيمبورسکا

@grayart

مسلمان‌بازی و کثافت‌کاری به شدت ادامه دارد. آدم رغبت نمیکند از خانه پایش را بیرون بگذارد.


نامه به حسن شهید نورایی
صادق هدایت

@grayart

من كاملا تهی هستم. می‌دانيد كاملا تهی بودن يعنی چه؟ تهی بودن مثل خانه‌ايست كه كسی در آن زندگی نكند. خانه‌ای بدون قفل بدون اينكه كسی در آن زندگی كند. هر كسی می‌تواند وارد شود هروقت كه بخواهد و اين چيزيست كه بيشتر از همه مرا می‌ترساند.


کافکا در کرانه
هاروکی موراکامی

@grayart

هرازگاهی می گویم که از رنج هایم لذت می برم.
امّا در حقیقت می خواستم طور دیگری باشند.


فرناندو پسوا

@grayart

با ما در اینستاگرام هم همراه باشید:
https://instagram.com/_u/grayartt

در حقیقت باید گفت که یگانه هدف هستیِ ما معرفت یافتن بر این است که بهتر بود "وجود" نمی داشتیم. امّا این، مهمترینِ همه‌ی حقایق است، و از این رو، هرچه قدر هم که مخالفِ شیوه‌ی امروزیِ اندیشه‌ی اروپایی باشد، باز باید بیان شود. از سوی دیگر، این حقیقت، حقیقتِ بنیادینی است که از سه هزار سال پیش تاکنون در سرتاسر آسیای غیر اسلامی به طور عمومی پذیرفته و تصدیق می‌شود.


جهان همچون اراده و تصور
آرتور شوپنهاور

@grayart

دور و برم ‌را ضعیف‌ها گرفته بودند بجای قوی‌ها، زشتها بجای زیباها، بازنده‌ها بجای برنده‌ها. انگار این سرنوشتم بود که در طول زندگی با این جماعت همنشین باشم. راستش اینکه من از نظر این احمق‌های کندذهن، قوی و جذابم آزارم نمی‌داد. عوض اینکه گُلی باشم که زنبورها و پروانه‌ها می‌پسندند، بیشتر مثل پشگلی  بودم که مگس‌ها را دور خودش جمع می‌کند. دلم می‌خواست تنها زندگی کنم، وقتی تنها بودم حالم خیلی بهتر بود. اما آنقدر زورم ‌نمی‌رسید که بتوانم خودم را از شرشان خلاص کنم‌. شاید آنها ارباب‌های من بودند: پدرهایی به شکلی دیگر.

ساندویچ ژامبون
چارلز بوکوفسکی

@grayart

او مثل دیگران نبود! یعنی عادت نکرده بود، چرا؟! او خسته بود خسته به حد مرگ، همه چیز برای او بی‌معنی و پوچ شده بود!


سامپینگه
صادق هدایت

@grayart

ثانیه‌ها می‌گذرند، از راه می‌رسند،
بنگ بنگ، محکم به آدم می‌خورند،
کمانه می‌کنند، می‌افتند و دیگر هرگز تکان نمی‌خورند.


نام ناپذیر
ساموئل بکت

@grayart

هرچه انسان با وضوح بیشتری بشناسد و هوشمندتر باشد درد نیز بیشتر میشود. شخصی که در او نبوغ یافت شود بیش از همه رنج می‌برد.


جهان همچون اراده و تصور
آرتور شوپنهاور

@grayart