هزار سال پیش
شبی که ابر اختران از دوردست
می‌گذشت از فراز بام من
صدام کرد
چه آشناست این صدا
همان که از زمان گاهواره می‌شنیدمش
همان که از درون من صدام می‌کند
هزار سال میان جنگل ستاره‌ها
پی تو گشته‌ام
ستاره‌ای نگفت کزاین سرای بی کسی، کسی صدات می‌کند؟
هنوز دیر نیست
هنوز صبر من به قامت بلند آرزوست
عزیز هم‌زبان
تو در کدام کهکشان نشسته‌ای؟

-هوشنگ ابتهاج

یهو به خودم میام میگم بنازم، عجب شخصیت قوی ای ساختم برا خودم.

اینقدر عصبانیم و خشم تو وجودمه که فقط خدا به داد کسی برسه که قراره همه ی این عصبانیتو سرش خالی کنم

‏من در آغوش تروماهای کودکی، درس های نخوانده و پول های نداشته:

11:11

Are we too young for this?

زندگی واقعا قابل تحمل تر میشه وقتی یاد بگیری آدما واقعا میتونن تغییر کنن و هیچ چیز هیچوقت تا ابد اونجوری که بوده، باقی نمیمونه.

زمانی که برای انجام دادن بعضی کارا داریم با ارزش ترین چیزه، ولی فقط وقتی ارزششو میفهمیم که از دستش دادیم..

11:11

عشق ابدی فقط آلوچه سبز.

maybe in another world..

با منی که اولین شکست عشقی زندگیمو با قطع شدن پرشین تون تجربه کردم از شکستن قلب حرف نزن.

And I know where to look...

I know everything about you
You know everything about me
know everything about us.