ظهر فرادش عاشورا...

ظهر است و آفتاب در اوج، اما دل‌ها سنگین‌تر از هر روز دیگری‌ست.
دیگر صدای نیزه و شمشیر خاموش شده، اما فریاد دل‌های شکسته هنوز به گوش می‌رسد.
ظهر فرادش، وقتی خاک‌های کربلا هنوز بوی خون می‌دهد، و داغِ عزیزان بر سینه‌ها تازه است.

این ظهر، ظهر غریبی و تنهایی‌ست، که زینب کبری (س) با قامت شکسته اما استوار، از میان آوار دردها عبور می‌کند.
ظهر فرادش، روزی‌ست که چشم‌های منتظر به راه برگشت کاروانی دوخته‌اند که دیگر هیچ‌کدامشان، آن‌ها که رفتند، بر نمی‌گردند.

اما این ظهر، همچنین یادآور ایستادگی و صبر است.
ایستادگی در برابر ظلم، و پایمردی در راه حق.

بیایید به یاد داشته باشیم که هر زخمی که در این ظهر به جان‌ها نشست، چراغی‌ست برای راه عدالت و آزادگی.

@goobluch✅

"من قرار نیست همه‌چی رو بدونم؛ فقط کافیه هر روز یه قدم بردارم."

@goobluch✅