Այսօրվա արշավը հերթական անգամ ապացուցեց, որ ամենալավ օրերը սարերում են 🏔️
Շնորհակալ ենք բոլոր մասնակցողներին՝ ջերմ մթնոլորտի ու լավ էներգիայի համար։

Շուտով շարժվում ենք դեպի Դիմաց։

Միանալու համար կարող եք գրել մեզ @gitakertt

Գնում ենք Դիմաց

Մանրամասների համար գրել @gitakertt

Ի դեպ, ինքս իմ մեջ միաձայն որոշել եմ, որ ոչ միայն Դիմաց լեռ ենք գնալու, այլ նաև Մաթոսավանք և Ջուխտակ վանք էլ ենք գնալու։


Մանրամասների համար կարող եք գրել @gitakertt

Չեմ քաղաքականացնում, չնայած թեման քաղաքականա։ Կամ չէ՛, ավելի շատ երևույթ, որը ուղիղ կապ ունի մեր հետ։ Երևույթ, որը ոչ միայն ես չեմ կարողանում հասկանալ, այլև հարցերա առաջացնում, մինիմում այն մասին, թե ինչու էին մարդիկ այդքան հաշտ։

Սրանից մոտ 20 տարի առաջ, հստակ չեմ հիշում թվերով թե երբ էր, բայց հստակ հիշում եմ՝ ես դեռ փոքր էի ու ապրում էի Արարատի մարզի գյուղերից մեկում՝ մի մռայլ տանը։ Տունը էնքան խավար էր, որ լույսը վառում էինք, բայց սենյակը չէր էլ լուսավորվում։

Լուսահոգի հորաքույրս մի օր տեսա իր սենյակից դուրս եկավ՝ սիրուն հագնված, ծայրահեղ վառ գույների մեջ շպարված։ Լավ հիշում եմ, որ շրթներկի գույնը բռնացրել էր իր շապիկի վրայի անմոռուկների գույնի հետ։

— Ես գնացի, — ասաց նա և դուրս եկավ։

Ես էլ մնացի տանը մենակ, քանի որ տատիկս գնացել էր «դաշտը ջրելու»։

Մի 2 ժամ հետո եկավ՝ ուրախ, առևտուր արած․ հնդկաձավար, մի քանի հատ ձու, խտացրած կաթ (էն որ կապույտ պիտակով էր, ու վրան նապաստակ կար)։ Դե ես փոքր էի ու չէի հասկանում ինչ է կատարվում։

Երեկոյան էլ տատիկը եկավ տուն։ Տատիկս էլ 70 անց «բայեվոյ» կին էր։ Երբ բացեց սառնարանը, միանգամից նկատեց ներսի փոփոխությունը։

— Աղջի՛ Գեղանուշ, էս որտեղի՞ց։
— Մամ, փող էին բաժանում, Սվետի հետ հազիվ հասանք վերջի պահին։ Ինձ 5000 հասավ, Սվետին՝ 10։

— Լավի, լավի…

Ու էդ պահին իմ ուղեղի մեջ տագնապի լույսը վառվեց։ Մաման ու պապան ինձ միշտ սովորեցրել են, որ գումարը պետքա քո քրտինքով վաստակես, ու թեթև փողը միշտ թակարդի մեջա։

Դրա համար ամբողջ կյանքում ես հանգիստ եմ քնել, որովհետև ոչ մի կոպեկ չեմ վերցրել, եթե իմ քրտինքը մեջը չկա։

Համաձայն եմ այն մարդու հետ, ով մտածելուա, որ լուսահոգի հորքուրիս ու ինչ-որ Սվետի ֆոնի վրա ես ինձ դրական կերպար եմ սարքում։ Բայց ես ուզում եմ, որ իմ սիրելի ընթերցողը իմ նման գլուխը բարձին հանգիստ դնի՝ իմանալով, որ իր օրրանը, իր պետությունը, իր երկիրը 10.000 դրամով չի ծախել եսիմ ում։

Չնայած, եթե հավատամ մեր դիմացի հարևան Նորիկ ձյաձային, ում կյանքի հետաքրքրությունը ձուկ բռնելու մեջ էր, նա ասում էր, փողը իր արժեքը կորցրելա։ Այդ պատճառով ենթադրում եմ՝ հիմա ստավկաները ավելի բարձր են։ Բայց կապ չունի…

Ես շատ եմ լսել, որ ասում են․ «էս աշխարհում ամեն ինչ վաճառվում ու գնվումա»։ Մի պահ մտածում էի՝ այդ արտահայտության մեջ ճշմարտություն կա։

Բայց եթե հիմա մի քիչ ձևակերպումը փոխեմ, կասեմ այսպես․
«էս կյանքում ամեն ինչ վաճառվումա, բացի Հայաստանի Անկախ Հանրապետությունից»։

Լավ երազներ )

Վերջապես ստեղծեցինք մի պրոդուկտ, որը կօգնի ձեր աշխատակիցներին կտրվել առօրյա հոգսերից, վերականգնել էներգիան ու վերադառնալ աշխատանքի նոր մոտիվացիայով։

Մենք կազմակերպում ենք թիմային բացահայտումներ դեպի Հայաստանի ոչ այնքան հայտնի, բայց տպավորիչ վայրեր, որտեղ մարդիկ ոչ միայն հանգստանում են բնության գրկում, այլ նաև ստեղծում են իրական կապեր, ջերմ հիշողություններ ու ուժեղ թիմային մթնոլորտ։

Սա պարզապես հանգիստ չէ․ սա ներդրում է ավելի էներգիայով, մոտիվացված ու միասնական թիմ ունենալու մեջ։

Հղումը 👇🏼

https://gitakerttours.com/

Մայիսի 29-ին Կինոմոսկվայում կկայանա հայ կինոյի ամենասպասված ու ամենաէմոցիոնալ ֆիլմերից մեկի՝ «Կարինե»-ի վերականգնված և թվայնացված տարբերակի առաջնային ցուցադրությունը։

Եկեք իրար հետ գնանք կինո նայելու։

Տոմսերի համար անցեք հղումով։ 👇🏼

https://www.moscowcinema.com/am/ongoing/karine

Եթե ցանկանում եք, որ ձեր երեխաները ստանան որակյալ և անվճար կրթություն, դիտեք այս հոլովակը։

https://youtu.be/Jm0nhq9V1lo?si=7kHjns5YRJlSJ4zI

«Մոնթե» կինոյից մի կադր )