Հարգելիներս,
Ձեզ եմ ներկայացնում մայիսի 17-ի համար նախատեսված գրաֆիկը։ Մինչև անցնելը բուն նյութին, մեկ փոքրիկ խնդրանք՝ հանկարծ չուշանաք։


• 06:00 — Հավաքվում ենք Մատենադարանի մոտ
• 06:15 — Շարժվում ենք դեպի Վերնաշեն
• 08:30 — Հասնում ենք Վերնաշեն, մի փոքր հանգստանում
• 09:00 — Սկսում ենք քայլարշավը
• 12:00 — Հասնում ենք Սպիտակավոր և ճաշում
• 12:30 — Աղբահավաք
• 13:00 — Քննարկումներ Նժդեհի թեմայով
• 15:00 — Վերադարձ
• 17:30 — Հասնում ենք մեքենաների մոտ
• 19:30 — Երևանում ենք


Կապի համար 098905351 - Արթուր

Հաջողակ ենք ))

Բարի երեկո։ Եկել եմ՝ մի հատ էլ խնդրեմ, որ վաղը չուշանաք։😁

Երասխ կանգնում ենք))

«Գիտակից արշավներ»

Կարելի է արձանագրել մի պարզ ու միաժամանակ կարևոր փաստ՝ անփորձ լինելով փորձեցինք կազմակերպել մի արշավ, որը կլիներ ոչ միայն նայելու, այլև վերապրելու, վերհիշելու, սովորելու և վերարժևորելու փորձ։

Անկեղծ ասած՝ չէի պատկերացնում, որ արշավի վիդեոն հրապարակելուց հետո այդքան մարդ կգրի ու կցանկանա մասնակցել։ Խոսքը հարյուրավոր մարդկանց մասին է։ Երբեք չէի կարող պատկերացնել, որ Հայաստանում կարող է լինել մի բան, երբ անկախ տարիքից մարդիկ կկիսեն նույն հետաքրքրությունները և այն արժեքները, որոնց մասին մենք տարիներ շարունակ փորձել ենք խոսել։

Այսպիսով, շնորհավորում եմ բոլորիդ և բոլորիս, քանի որ այսօր սկիզբ դրեցինք «Գիտակից արշավների» մեկնարկին։ Շնորհակալ եմ բոլոր մասնակիցներին այս աննկարագրելի էներգիայի, ջերմության ու ներգրավվածության համար։

Մենք հզոր ենք։

Երեկվա արշավի մասնակիցների համար առանձին չատը

https://t.me/+_I2h6YWTB0owZmEy

Ժողովուրդ ջան, մեր երեկվա դասախոսություն-քննարկումը անցկացրեց Կորյուն Մուրադյանը։ Երևի հիշում եք, մի քանի անգամ ասել եմ, որ մենք շարժվելու ենք ըստ Կորյունի գրած գրքի սցենարի։ Հետևաբար խորհուրդ եմ տալիս հնարավորության դեպքում անպայման ձեռք բերել և կարդալ այդ գիրքը։ @Koryun8889

Մտածում եմ կարելիա հետևորդների հետ հավաքվել և գնալ հեծանիվ քշելու )

Եկել էի կես ժամով, մնացի 2 ժամ։

Մի 2 շաբաթ առաջ որոշեցի հոլովակ նկարել Թումանյան-Նալբանդյան խաչմերուկի վրա գտնվող «ՌՈԶՎԻ» երկու շենքերի մասին։ Ուսումնասիրելու ընթացքում հասկացա, թե այդ շենքերը ինչ պատմական նշանակություն ունեն Երևանի համար։ Պարզվում է՝ այդ շենքերից մեկում ժամանակին ապրել է հայ դասական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիր՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը։ Ասեմ ավելին՝ որտեղ նա ապրել է, այդտեղ հիմա նրա տուն-թանգարանն է։

Հոլովակը տեղադրելուց հետո՝ ներքին ցանկություն առաջացավ այցելել թանգարան և իմանալ ավելին Սպենդարյանի մասին։

Այսօր գնացի թանգարան։ Ծանոթացա թանգարանի տնօրեն Մարինե Օթարյանի հետ։ Երբ ոտք դրեցի նրա աշխատասենյակ, հենց առաջին րոպեներից հասկացա՝ սա հենց այն մթնոլորտն է, որը ես տարիներ շարունակ փնտրել եմ՝ ԱՆԿԵՂԾՈՒԹՅԱՆ ՄԹՆՈԼՈՐՏԸ։

Բավականին երկար զրուցեցինք տարբեր թեմաների շուրջ, և եթե ժամանակը սահմանափակ չլիներ, դեռ երկար կզրուցեինք։

Անչափ տպավորված եմ։ Տիեզերական կին է։ Անկախ բոլոր դժվարությունների՝ չկոտրվել ու լինել ակտուալ՝ ամեն մարդ չի կարողաում։

Մտածում եմ, Սայաթ-Նովան հիմա ողջ լիներ, ռեստորանում ռաբիզ էր երգելու։

Էս տղուն ո՞վա ճանաչում:

Ադանայի կողմերնա…

Մի 10.000 բարձրության վրա վերևից նայում եմ ու մտածում՝ ախր ոչ վաղ անցյալում այս ամենը մերն էր, մեր պապերն այստեղ էին ապրում։ Նայում էի, մի քիչ էլ հուզվում…

Մի քանի օր անցելա, հիմա՝ էլ չեմ հուզվում։ Այսօրվա ունեցածի մասին պիտի մտածենք ու հուզվենք։ Այսօրվա ունեցածը պետքա հզորացնենք, հետո նոր՝ սրա մասին էլ կմտածենք։