Ꮆ丨几卂’s mijmering:Het papier en het potlood De symboliek van het witte papier gaat nog het diepst. Net als ‘liniaal’ in de eigenlucke betekenis van het woord een tekeninstrument is dat geen maatindeling heeft, zo heeft wit papier geen lijnen of hokjes. De overgrond bezit geen vorm.
Hij omvat en verbindt alles, hij bezit alle mogeluckheden waarvan het papier een weerspiegeling moet zijn. Als we voor een wit vel papier zitten, liggen alle mogeluckheden voor ons open.
Wat we ook tekenen, het papier vormt de basis voor alles. We zijn op dat ogenblik de schepper en halen uit de oergrond een nieuwe wereld tevoorschijn. We kunnen aan de oergrond de meest uiteenlopende verhalen ontlokken, ze aanschouwen en ons laten meeslepen.
De werkelucke, ware verhalen brengen ons echter veel dieper, ze leiden ons naar onszelf terug. Het is niet alleen het lichaam dat hier zit te tekenen, het is vooral het bewustzijn dat dit lichaam stuurt en bij bewust tekenen als het ware in de spiegel kijkt.
Het bewustzijn schept, kijkt toe bij het scheppen en ervaart direct het geschapene. Hoe verstrikt we ook zijn in onze eigen persoonlucke wereld, een vonk van het oerbewustzijn waaruit alles is ontstaan gloeit nog altijd in ons.
Wanneer we tekenen ontmoeten we onze eigen bron.
Net als bij ont-moetingen met oude vrienden sluimert de kennis van de gezamenlucke tijd nog altijd in ons, hij hoeft alleen maar weer ‘wakker’ te worden gemaakt.
Tijdens de ont-moeting en uitwisseling keert de herINnering terug! Want wij waren er evengoed bij toen we het universum schiepen.
Als we de juiste sleuteltekeningen maken, verbinden ze ons weer met de her-inn-ering aan het begin van het universum. De oude geschiedenis komt weer tot leven en we kunnen contact leggen met het begin.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤17👍1
Ꮆ丨几卂’
En daar is ie dan, de klap. Eerluck gezegd ben ik er wel blij mee. Ik vond het al zo vreemd dat er geen enige emotie was toen het besluit was genomen.
Ik realiseer mij des te meer dat ik een echte overlever ben. Ik ben geen wegloper en zeker geen opgever. Het is zoals het is en hoe ik reageer op de ervaring.
Nu de klap met emoties is losgekomen, mag het gaan helen. En ik mag nu toegeven zonder mezelf groot te houden, dat het best een heftige periode was.
Dat ik alles bedekte met de mantel der liefde, was goed en oké. Dat siert mij en daar ben ik nog steeds trots op. Ik realiseer mij nu pas dat ik mezelf ook tekort deed.
Dat het nodig was om de ervaringen en daarmee mijn groei te realiseren besef ik maar al te goed. Het is goed. En nu mag ik weer door deze ervaringen heen.
Als jullie mijn mijmeringen lezen weten jullie ook, dat ik ondanks de vele verschillen de liefde als de ‘gemene’ deler zag. Maar zoals de universele wetten werken, moet er ook een energetische uitwisseling terug komen.
Het is geen eenrichtingsverkeer in het universum. En als je eigen manifestatie en daarmee je creatie in het geding komt, moet er wat veranderen.
De keuze is om voor mezelf te kiezen. Ik leef liever alleen, dan dat mijn liefde steeds tegen een muur ketst en oplosbaar wordt in het lucht ledige. Daar is mijn liefde niet voor bedoeld.
Mijn liefde wilt stromen naar hen die het willen en kunnen ontvangen. En ik heb zoveel liefde te geven op zoveel verschillende manieren. En zo komt de liefde als vanzelf weer terug naar mij.
Nu is de liefde weer even voor mij alleen. Ik heb mezelf even nodig. En nadat ik mijn batterij weer opgeladen heb, zal ik weer voldoende liefde kunnen geven aan iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
s mijmering: eigen liefdeEn daar is ie dan, de klap. Eerluck gezegd ben ik er wel blij mee. Ik vond het al zo vreemd dat er geen enige emotie was toen het besluit was genomen.
Ik realiseer mij des te meer dat ik een echte overlever ben. Ik ben geen wegloper en zeker geen opgever. Het is zoals het is en hoe ik reageer op de ervaring.
Nu de klap met emoties is losgekomen, mag het gaan helen. En ik mag nu toegeven zonder mezelf groot te houden, dat het best een heftige periode was.
Dat ik alles bedekte met de mantel der liefde, was goed en oké. Dat siert mij en daar ben ik nog steeds trots op. Ik realiseer mij nu pas dat ik mezelf ook tekort deed.
Dat het nodig was om de ervaringen en daarmee mijn groei te realiseren besef ik maar al te goed. Het is goed. En nu mag ik weer door deze ervaringen heen.
Als jullie mijn mijmeringen lezen weten jullie ook, dat ik ondanks de vele verschillen de liefde als de ‘gemene’ deler zag. Maar zoals de universele wetten werken, moet er ook een energetische uitwisseling terug komen.
Het is geen eenrichtingsverkeer in het universum. En als je eigen manifestatie en daarmee je creatie in het geding komt, moet er wat veranderen.
De keuze is om voor mezelf te kiezen. Ik leef liever alleen, dan dat mijn liefde steeds tegen een muur ketst en oplosbaar wordt in het lucht ledige. Daar is mijn liefde niet voor bedoeld.
Mijn liefde wilt stromen naar hen die het willen en kunnen ontvangen. En ik heb zoveel liefde te geven op zoveel verschillende manieren. En zo komt de liefde als vanzelf weer terug naar mij.
Nu is de liefde weer even voor mij alleen. Ik heb mezelf even nodig. En nadat ik mijn batterij weer opgeladen heb, zal ik weer voldoende liefde kunnen geven aan iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤46🥰2👍1
Ꮆ丨几卂
Het gaat steeds beter met het manifesteren. En sommige dingen gaan zo goed of snel dat ik zelfs mijn creaties moet ‘aanpassen’.
Hoe duidelucker jij het de aether in zwengelt, des te sneller staat je bestelling voor de deur. Maar je moet zo specifiek mogeluck zijn en er dan in vertrouwen.
Zolang je er zelf niet 100% achter staat of steeds details aan het veranderen bent, staat de aether op hold.
Met de manifestatie betreft mijn praktijk en ons atelier gaat het fantastisch. Ook niets te klagen over mijn ontwikkeling. Maar mijn manifestatie qua nieuw huis is een puntje.
Waar wil ik het huis? Of wil ik een appartement? Beneden of boven? En in welke wijk? Uiteraard heb ik de gehele woning al ingericht en zie ik het voor me.
De aether vind het best grappig hoop ik, want mijn ingerichte huis zweeft nog steeds ergens rond, totdat ik duideluck heb waar het appartement moet komen te staan.
We weten allemaal wat we niet willen. Daar kunnen we best specifiek in zijn. Maar wat we daadwerkeluck wel willen, blykt toch lastiger te zijn.
En wees tot in de puntjes specifiek. Want als je dat niet doet, dan mis je het erna. Je krijgt het zoals jij het creëert. Gegeven blijft (door de aether) gegeven.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: gekregen Het gaat steeds beter met het manifesteren. En sommige dingen gaan zo goed of snel dat ik zelfs mijn creaties moet ‘aanpassen’.
Hoe duidelucker jij het de aether in zwengelt, des te sneller staat je bestelling voor de deur. Maar je moet zo specifiek mogeluck zijn en er dan in vertrouwen.
Zolang je er zelf niet 100% achter staat of steeds details aan het veranderen bent, staat de aether op hold.
Met de manifestatie betreft mijn praktijk en ons atelier gaat het fantastisch. Ook niets te klagen over mijn ontwikkeling. Maar mijn manifestatie qua nieuw huis is een puntje.
Waar wil ik het huis? Of wil ik een appartement? Beneden of boven? En in welke wijk? Uiteraard heb ik de gehele woning al ingericht en zie ik het voor me.
De aether vind het best grappig hoop ik, want mijn ingerichte huis zweeft nog steeds ergens rond, totdat ik duideluck heb waar het appartement moet komen te staan.
We weten allemaal wat we niet willen. Daar kunnen we best specifiek in zijn. Maar wat we daadwerkeluck wel willen, blykt toch lastiger te zijn.
En wees tot in de puntjes specifiek. Want als je dat niet doet, dan mis je het erna. Je krijgt het zoals jij het creëert. Gegeven blijft (door de aether) gegeven.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤14👍1
Ꮆ丨几卂
Soms lykt het net of het je overkomt. Het was er opeens, maar is dat zo?
Hebben wij het zelf niet ruim daarvoor gemanifesteerd?
Opeens is daar de creatie. Je kan het met beide handen aanpakken en omhelzen. Of je laat het gaan. En soms gaat het je voorbij. Je kan het nog niet zien, je was er nog niet klaar voor.
Maar als je het eenmaal ziet en aanneemt, realiseer je je dan dat jij dit ooit gemanifesteerd hebt? Dat jij nu je daadwerkeluck creatie in handen hebt?
Je kan er lang op gehoopt hebben, maar toch vergeten zijn met de jaren. Misschien ben je er zelfs al aan voorbij qua ont-wikkeling. En toch krijg je dit cadeau. Want blykbaar is het dan toch de juiste timing.
Als je je bewust bent van jouw creatie krachten zal niets je meer verrassen. Je bent dankbaar en intens één met jouw Zijn.
Alles zal uitkomen in de Divine timing en alleen als het op één lijn ligt met jouw persoonlucke (ont-wikkeling) plan.
Wat creëer jij tegenwoordig?
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: opeens? Soms lykt het net of het je overkomt. Het was er opeens, maar is dat zo?
Hebben wij het zelf niet ruim daarvoor gemanifesteerd?
Opeens is daar de creatie. Je kan het met beide handen aanpakken en omhelzen. Of je laat het gaan. En soms gaat het je voorbij. Je kan het nog niet zien, je was er nog niet klaar voor.
Maar als je het eenmaal ziet en aanneemt, realiseer je je dan dat jij dit ooit gemanifesteerd hebt? Dat jij nu je daadwerkeluck creatie in handen hebt?
Je kan er lang op gehoopt hebben, maar toch vergeten zijn met de jaren. Misschien ben je er zelfs al aan voorbij qua ont-wikkeling. En toch krijg je dit cadeau. Want blykbaar is het dan toch de juiste timing.
Als je je bewust bent van jouw creatie krachten zal niets je meer verrassen. Je bent dankbaar en intens één met jouw Zijn.
Alles zal uitkomen in de Divine timing en alleen als het op één lijn ligt met jouw persoonlucke (ont-wikkeling) plan.
Wat creëer jij tegenwoordig?
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤17👍1
Ꮆ丨几卂
‘Krijg jij geen codes meer door?’ Een vraag die ik de laatste tijd krijg zowel digitaal als fysiek.
Zeer zeker wel. Ik krijg elke dag meerdere codes door. Maar niet alle codes zijn om te delen. De mensen of de wereld zijn nog niet klaar voor de codes die ik nu doorkrijg.
Want ook al ervaar je niets bewust bij het zien van de codes, maar het doet enorm veel in jouw systeem. In al jouw diepere lagen tot aan jouw DNA.
Op het moment krijg ik zelf uploads door de doorgekregen codes. Ik kan er alleen nog geen woorden aan verlenen. Het gaat om een gevoel waar woorden niet voor bestaan.
Moeder natuur is nu zelf bezig om codes middels verschillende wegen te verspreiden onder haar inwoners. En deze imprints zijn al heftig genoeg. Mensen ervaren het als klachten of als ziek zijn. Maar het zijn uploads.
Jouw aardse ik wordt klaar gemaakt voor jouw echte ZIJN. En dat gaat gepaard met ontgiftingsverschijnselen.
Het voelt pijnluck aan. Maar nu je weet wat het is, zal je er sneller door heen gaan.
Mijn codes staan op hold, ik zal vanzelf het startsein krijgen om ze weer met jullie te delen. En geloof mij, ze zijn prachtig.
Ik verwerk wel codes in mijn art collectie. Deze codes komen op een subtielere manier binnen. Waardoor er gestaag laagjes worden gepeld.
Ik voel dat ze binnenkort weer gedeeld mogen worden. Maar wat is tijd? Geniet en kijk af en toe ook eens naar de eerdere gedeelde codes. Ze zijn er voor. Ze zijn voor jou en voor iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: on hold ‘Krijg jij geen codes meer door?’ Een vraag die ik de laatste tijd krijg zowel digitaal als fysiek.
Zeer zeker wel. Ik krijg elke dag meerdere codes door. Maar niet alle codes zijn om te delen. De mensen of de wereld zijn nog niet klaar voor de codes die ik nu doorkrijg.
Want ook al ervaar je niets bewust bij het zien van de codes, maar het doet enorm veel in jouw systeem. In al jouw diepere lagen tot aan jouw DNA.
Op het moment krijg ik zelf uploads door de doorgekregen codes. Ik kan er alleen nog geen woorden aan verlenen. Het gaat om een gevoel waar woorden niet voor bestaan.
Moeder natuur is nu zelf bezig om codes middels verschillende wegen te verspreiden onder haar inwoners. En deze imprints zijn al heftig genoeg. Mensen ervaren het als klachten of als ziek zijn. Maar het zijn uploads.
Jouw aardse ik wordt klaar gemaakt voor jouw echte ZIJN. En dat gaat gepaard met ontgiftingsverschijnselen.
Het voelt pijnluck aan. Maar nu je weet wat het is, zal je er sneller door heen gaan.
Mijn codes staan op hold, ik zal vanzelf het startsein krijgen om ze weer met jullie te delen. En geloof mij, ze zijn prachtig.
Ik verwerk wel codes in mijn art collectie. Deze codes komen op een subtielere manier binnen. Waardoor er gestaag laagjes worden gepeld.
Ik voel dat ze binnenkort weer gedeeld mogen worden. Maar wat is tijd? Geniet en kijk af en toe ook eens naar de eerdere gedeelde codes. Ze zijn er voor. Ze zijn voor jou en voor iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤31👍4
Ꮆ丨几卂
In mijn omgeving weten ze wat voor quantum sprongen ik gemaakt heb in mijn ont-wikkeling en hoe hard ik de laatste 2.5jr ‘gevochten’ heb om mijn relatie te behouden.
Altijd met de gedachten dat ik het duister niet laat winnen en dat liefde zal winnen. En dat is ook zo. De liefde heeft gewonnen, de liefde voor mezelf.
Twee en een half jaar lang heb ik zo ontzettend veel geleerd, maar mezelf ook zoveel onthouden. Ik heb geen spijt. In tegen deel. Ik ben zo enorm trots op mezelf.
Ik kon liefde geven. Onvoorwaardelucke liefde. Ik kreeg niets terug en verwachtte ook niets terug. Terwijl hij bozer en bozer werd, werd ik liever en liever. Ik wist weer wie ik was. Hij (nog) niet. Hoe kan je dan boos op iemand zijn of iets verwachten als ze niet weten.
Maar na 2.5jr en 3jr C* was het voldoende in de acht jaren dat we samen waren. Ik was weer een level verder. Met al die voorgaande levels waren we nu verder verwijderd dan ooit.
Hoe hoger je vliegt, hoe kleiner je wordt gezien vanaf beneden. Hij zag mij echt niet meer en ik moest door. En ik mocht door vliegen. Het was de hoogste tijd.
En alsof het universum mij de net geleerde skills of juist ontleerde programmaties op de ‘proef’ wilde stellen; ‘Laat maar eens zien meisje wat je ontleerd hebt’. Stond Hij daar!
De Hij uit mijn community. De Hij die ik al zo lang ken en heus wel zag staan. De Hij die mij compleet accepteert en totaal begrijpt in deze nieuwe tijd. De Hij die hetzelfde denkt en voelt als ik.
Totaal van de kaart door het oude denken; ‘Het is nog veel te vroeg’, ‘Kom eerst eens tot jezelf’ en ‘Wat zal je omgeving wel niet denken?’.
Maar nee, m’n hart nam het over van mijn denken. Soms kwam mijn ego even koekeloeren. Maar m’n hart is duideluck: ‘Ga maar voor Hem’.
Juist hier heb ik oa 2.5jr snoei hard voor ont-wikkelt. Dat er van mij gehouden wordt, precies zoals IK ben. Ik heb niemand nodig die mij compleet maakt. Ik ben compleet.
Het enige wat ik nog nodig had was iemand die mij compleet accepteerde.
En het mooie is, dat ik nu in de praktijk mag brengen waar ik al die jaren snoei hard aan gewerkt heb.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: nieuwe kansIn mijn omgeving weten ze wat voor quantum sprongen ik gemaakt heb in mijn ont-wikkeling en hoe hard ik de laatste 2.5jr ‘gevochten’ heb om mijn relatie te behouden.
Altijd met de gedachten dat ik het duister niet laat winnen en dat liefde zal winnen. En dat is ook zo. De liefde heeft gewonnen, de liefde voor mezelf.
Twee en een half jaar lang heb ik zo ontzettend veel geleerd, maar mezelf ook zoveel onthouden. Ik heb geen spijt. In tegen deel. Ik ben zo enorm trots op mezelf.
Ik kon liefde geven. Onvoorwaardelucke liefde. Ik kreeg niets terug en verwachtte ook niets terug. Terwijl hij bozer en bozer werd, werd ik liever en liever. Ik wist weer wie ik was. Hij (nog) niet. Hoe kan je dan boos op iemand zijn of iets verwachten als ze niet weten.
Maar na 2.5jr en 3jr C* was het voldoende in de acht jaren dat we samen waren. Ik was weer een level verder. Met al die voorgaande levels waren we nu verder verwijderd dan ooit.
Hoe hoger je vliegt, hoe kleiner je wordt gezien vanaf beneden. Hij zag mij echt niet meer en ik moest door. En ik mocht door vliegen. Het was de hoogste tijd.
En alsof het universum mij de net geleerde skills of juist ontleerde programmaties op de ‘proef’ wilde stellen; ‘Laat maar eens zien meisje wat je ontleerd hebt’. Stond Hij daar!
De Hij uit mijn community. De Hij die ik al zo lang ken en heus wel zag staan. De Hij die mij compleet accepteert en totaal begrijpt in deze nieuwe tijd. De Hij die hetzelfde denkt en voelt als ik.
Totaal van de kaart door het oude denken; ‘Het is nog veel te vroeg’, ‘Kom eerst eens tot jezelf’ en ‘Wat zal je omgeving wel niet denken?’.
Maar nee, m’n hart nam het over van mijn denken. Soms kwam mijn ego even koekeloeren. Maar m’n hart is duideluck: ‘Ga maar voor Hem’.
Juist hier heb ik oa 2.5jr snoei hard voor ont-wikkelt. Dat er van mij gehouden wordt, precies zoals IK ben. Ik heb niemand nodig die mij compleet maakt. Ik ben compleet.
Het enige wat ik nog nodig had was iemand die mij compleet accepteerde.
En het mooie is, dat ik nu in de praktijk mag brengen waar ik al die jaren snoei hard aan gewerkt heb.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤54👍4
Ꮆ丨几卂
Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je zoveel dingen tegelyk aan het doen ben, maar het hoort allemaal bij elkaar?
Op het moment vind ik geen rust. Ik ben aan het zoeken om mezelf bezig te houden. Waar ren ik voor weg?
Eigenluck vind ik alles op het moment leuk. Ik zet mij in voor de community. Ik ben hard aan het werk in m’n praktijk. Ik investeer in m’n nieuwe relatie. Mijn hele nieuwe art collectie is in één keer verkocht, dus moet ik ook weer achter de tekentafel.
Ik doe van alles en ik hou ervan. En toch weet ik dat ik wegren. Ik kies zelf de tijd wanneer ik wil stil staan. Wanneer ik er aan toe ben en er klaar voor ben.
Je moet het wel van jezelf weten en weten hoe je lichaam tegen je praat. Herken je eigen grens. Ben je dat meester, dan bepaal jij zelf de grens.
Voor nu blijf ik lekker bezig en geniet ik extra van alle mooie dingen op mn pad. Oh ja, ik moet wel een beetje verder tekenen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: eigen grens Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je zoveel dingen tegelyk aan het doen ben, maar het hoort allemaal bij elkaar?
Op het moment vind ik geen rust. Ik ben aan het zoeken om mezelf bezig te houden. Waar ren ik voor weg?
Eigenluck vind ik alles op het moment leuk. Ik zet mij in voor de community. Ik ben hard aan het werk in m’n praktijk. Ik investeer in m’n nieuwe relatie. Mijn hele nieuwe art collectie is in één keer verkocht, dus moet ik ook weer achter de tekentafel.
Ik doe van alles en ik hou ervan. En toch weet ik dat ik wegren. Ik kies zelf de tijd wanneer ik wil stil staan. Wanneer ik er aan toe ben en er klaar voor ben.
Je moet het wel van jezelf weten en weten hoe je lichaam tegen je praat. Herken je eigen grens. Ben je dat meester, dan bepaal jij zelf de grens.
Voor nu blijf ik lekker bezig en geniet ik extra van alle mooie dingen op mn pad. Oh ja, ik moet wel een beetje verder tekenen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤20🥰1
Ꮆ丨几卂
Nu we beide los hebben gelaten is er harmonie. En dat is goed, zeker als we nog een tijdje onder één dak wonen ivm de woningnood.
Er is niet veel veranderd, behalve dat er geen verantwoordeluckheid meer is voor elkaar. Beide zijn we verliefd, alleen niet op elkaar. We zijn nu twee volwassenen die samen een huis delen.
Zoals het volwassenen betaamd hebben we alles goed doorsproken hoe de afwikkeling zal plaats vinden. Het geeft duideluckheid en vertrouwen. Voor beiden.
En toch is het vreemd. Acht jaar lang heb ik een beetje van mezelf gegeven. De laatste drie jaar heb ik volgens hem aan een dood paard lopen trekken. Het was niet nodig geweest. We hadden het als volwassenen kunnen bespreken.
Maar blykbaar waren we er niet aan toe. Was dat stuk nog niet volgroeid tot de meesterschap die ik nu ervaar. Ik mag het volgende hoofdstuk van m’n script gaan ervaren.
De spagaat tussen m’n oude en m’n nieuwe wereld is een eeuwenoude bekende van mij. Ik ken het en her-ken het. En na al die tijd zou ik zo zachtjes aan moeten weten hoe het verder gaat.
Ik weet het ook wel. Daarom weet ik dat ik nu dieper zal moeten gaan. Dieper dan ik ooit geweest ben. Want dit is het gereedschap wat ik heb gekregen om voor de laatste keer het te ervaren. Ook over deze ervaring zal ik meester zijn.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: volwassenNu we beide los hebben gelaten is er harmonie. En dat is goed, zeker als we nog een tijdje onder één dak wonen ivm de woningnood.
Er is niet veel veranderd, behalve dat er geen verantwoordeluckheid meer is voor elkaar. Beide zijn we verliefd, alleen niet op elkaar. We zijn nu twee volwassenen die samen een huis delen.
Zoals het volwassenen betaamd hebben we alles goed doorsproken hoe de afwikkeling zal plaats vinden. Het geeft duideluckheid en vertrouwen. Voor beiden.
En toch is het vreemd. Acht jaar lang heb ik een beetje van mezelf gegeven. De laatste drie jaar heb ik volgens hem aan een dood paard lopen trekken. Het was niet nodig geweest. We hadden het als volwassenen kunnen bespreken.
Maar blykbaar waren we er niet aan toe. Was dat stuk nog niet volgroeid tot de meesterschap die ik nu ervaar. Ik mag het volgende hoofdstuk van m’n script gaan ervaren.
De spagaat tussen m’n oude en m’n nieuwe wereld is een eeuwenoude bekende van mij. Ik ken het en her-ken het. En na al die tijd zou ik zo zachtjes aan moeten weten hoe het verder gaat.
Ik weet het ook wel. Daarom weet ik dat ik nu dieper zal moeten gaan. Dieper dan ik ooit geweest ben. Want dit is het gereedschap wat ik heb gekregen om voor de laatste keer het te ervaren. Ook over deze ervaring zal ik meester zijn.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤24👍1
Ꮆ丨几卂’
Wat is de wereld toch in een gekke staat en toch ook weer zo leuk.
Gek door de chaos, leuk als je weet hoe het spel gespeeld wordt.
Ik vind het wel erg naar als ik om mij heen kijk en mensen nog steeds in de angst zie schieten of enorm in de verdediging zie gaan. Het is niet nodig.
Maar ik mag aan de zij-lijn blijven staan en toekijken hoe hun proces verloopt. Ik leer mijn mond te houden en alleen antwoord te geven als zij erom vragen.
De mensen die een rotsvaste overtuiging hebben en graag een discussie willen aangaan, geef ik steenhard hetzelfde antwoord: ‘voegt mijn mening iets toe om iets te veranderen in jouw overtuiging?’
Meestal hoor ik hen aan, maar luister ik met een half oor. Ik ken de gesprekken al. Ik weet waar ze naar toe willen en wat er komen gaat. Ze willen hun angsten kwijt, de trauma’s die zijn opgelopen.
Maar ik weet als geen ander dat ze door dit proces heen moeten. Ze mogen door die pijn barrière heen. Het is de keuze die zij gaan maken. Worden ze de ervaring meester of blijven ze hangen?
Het is voor mij moeilucker als het gaat om geliefden. Juist hen gun ik het nog meer om zich te laten voelen zoals ik mij nu voel. Ik kan alleen het juiste voorbeeld geven en mij niet laten triggeren tot verleiding om toch over te gaan tot mijn overtuiging.
Het spel is leuk, maar wel pas als je het doorhebt. En het doorhebben kan pas als je het zelf doorleeft hebt. Als je de ervaringen je meester hebt gemaakt.
Voor nu blijft het aan de zij-lijn toekijken, afwachten en er gewoon zijn.
Een lesje geduld is wat ik er zelf van leer. En beetje bij beetje gaat mij dat steeds beter af.
Ze komen er wel. Of niet! En ook dat is oké.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
s mijmering: geduldWat is de wereld toch in een gekke staat en toch ook weer zo leuk.
Gek door de chaos, leuk als je weet hoe het spel gespeeld wordt.
Ik vind het wel erg naar als ik om mij heen kijk en mensen nog steeds in de angst zie schieten of enorm in de verdediging zie gaan. Het is niet nodig.
Maar ik mag aan de zij-lijn blijven staan en toekijken hoe hun proces verloopt. Ik leer mijn mond te houden en alleen antwoord te geven als zij erom vragen.
De mensen die een rotsvaste overtuiging hebben en graag een discussie willen aangaan, geef ik steenhard hetzelfde antwoord: ‘voegt mijn mening iets toe om iets te veranderen in jouw overtuiging?’
Meestal hoor ik hen aan, maar luister ik met een half oor. Ik ken de gesprekken al. Ik weet waar ze naar toe willen en wat er komen gaat. Ze willen hun angsten kwijt, de trauma’s die zijn opgelopen.
Maar ik weet als geen ander dat ze door dit proces heen moeten. Ze mogen door die pijn barrière heen. Het is de keuze die zij gaan maken. Worden ze de ervaring meester of blijven ze hangen?
Het is voor mij moeilucker als het gaat om geliefden. Juist hen gun ik het nog meer om zich te laten voelen zoals ik mij nu voel. Ik kan alleen het juiste voorbeeld geven en mij niet laten triggeren tot verleiding om toch over te gaan tot mijn overtuiging.
Het spel is leuk, maar wel pas als je het doorhebt. En het doorhebben kan pas als je het zelf doorleeft hebt. Als je de ervaringen je meester hebt gemaakt.
Voor nu blijft het aan de zij-lijn toekijken, afwachten en er gewoon zijn.
Een lesje geduld is wat ik er zelf van leer. En beetje bij beetje gaat mij dat steeds beter af.
Ze komen er wel. Of niet! En ook dat is oké.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤25
Ꮆ丨几卂
Het is heerluck om verliefd te zijn.
Zomaar een binnenpretje als je even terug denkt aan de dag of avond ervoor. Stom zitten glimlachen naar het beeldscherm van je telefoon.
Je vriendinnen die je plagen en het je zo gunnen. En tevens een beschermend oogje in het zeil houden.
Of als er iemand over je lief begint, dat je glimlacht van oor tot oor. Als hij praat je aan de grond gekluisterd bent en met aandacht luistert.
De nachten die we samen doorhalen met diepzinnige gesprekken en samen de slappe lach krijgen over onzinnige dingen.
We elkaar leren hoe we onszelf kunnen blijven ont-wikkelen en vooral geheel onszelf mogen zijn.
Dat je je weer even een puber voelt, maar dit keer zonder de onzekerheden, maar het volste vertrouwen in jezelf en elkaar te hebben.
Alle spannende eerste keren samen, in je gedachten koesteren en alle eerste keren die nog moeten komen met elkaar uitstellen, omdat we beide weten dat we maar één 1ste keer met elkaar beleven.
Alles is intenser, speelser, zachter en mooier. Juist nu we beide ont-wikkelen en beide leven in de nieuwe tijd. Het gaat vanzelf. Er is geen moeten.
Dat we beide ouder zijn merken we alleen in onze energie. De minder uren slaap per week voel je pas aan het begin van een nieuwe week.
Maar het mooie van deze roze wolk is, is dat ik ook alle andere mooie kleuren blijf zien. In het verleden was dat anders. Ik loop nu niet als een kip zonder kop rond. Ik loop nu juist heel bewust rond en ik geniet van elke stap.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: roze wolk Het is heerluck om verliefd te zijn.
Zomaar een binnenpretje als je even terug denkt aan de dag of avond ervoor. Stom zitten glimlachen naar het beeldscherm van je telefoon.
Je vriendinnen die je plagen en het je zo gunnen. En tevens een beschermend oogje in het zeil houden.
Of als er iemand over je lief begint, dat je glimlacht van oor tot oor. Als hij praat je aan de grond gekluisterd bent en met aandacht luistert.
De nachten die we samen doorhalen met diepzinnige gesprekken en samen de slappe lach krijgen over onzinnige dingen.
We elkaar leren hoe we onszelf kunnen blijven ont-wikkelen en vooral geheel onszelf mogen zijn.
Dat je je weer even een puber voelt, maar dit keer zonder de onzekerheden, maar het volste vertrouwen in jezelf en elkaar te hebben.
Alle spannende eerste keren samen, in je gedachten koesteren en alle eerste keren die nog moeten komen met elkaar uitstellen, omdat we beide weten dat we maar één 1ste keer met elkaar beleven.
Alles is intenser, speelser, zachter en mooier. Juist nu we beide ont-wikkelen en beide leven in de nieuwe tijd. Het gaat vanzelf. Er is geen moeten.
Dat we beide ouder zijn merken we alleen in onze energie. De minder uren slaap per week voel je pas aan het begin van een nieuwe week.
Maar het mooie van deze roze wolk is, is dat ik ook alle andere mooie kleuren blijf zien. In het verleden was dat anders. Ik loop nu niet als een kip zonder kop rond. Ik loop nu juist heel bewust rond en ik geniet van elke stap.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤30🥰4