Ꮆ丨几卂
Ik ben voor het eerst in m’n leven tijdens een lezing in de pauze weggelopen. Daarvoor ergerde ik mij al groen en geel aan de spreker.
Dat is ook niets voor mij. Maar ik had A niets nieuws te leren en vind het dan zonde van mijn energie. En B de manifestatie die werd neergezet haalde mijn frequentie naar beneden. En dan heb ik een keuze en heb ik de keuze genomen die goed voor mij was.
De fase of tijdlijn of laag waar de spreker zich nu nog steeds in bevindt ben ik gepasseerd. De fases/tijdlijnen/lagen zijn nodig om jezelf te ont-wikkelen. Jezelf te pellen als een ui.
Zo is ook het hele spel opgebouwd. Maar ik heb er al vaker over gemijmerd - het is én blijft het schaakbord. Politiek, spelletjes, white hats, deepstate, het is allemaal één pot nat.
Als je van het schaakspel wegloopt, stop je niet je kop in het zand, maar juist met die bewustwording, weet je dat het maar om 1 ding draait en dat ben jezelf.
Het draait om jouw universum met jou als God. Je bent hier gekomen om te ervaren, maar je hoeft NIETS te leren. Je hoeft je alleen maar te herINNeren, want alles zit al in ons. En als jij je eenmaal weer her-INN-eert, dan kan je gaan spelen.
En dat is wat ik nu precies doe, spelen!
Het leven is zo mooi. En als je weet dat er een spel aan de andere kant gespeeld wordt, dan kan je je daar niet meer druk om maken.
Ben ik dan geheel wakker? Nee, ik ontwaak dagelucks. Wakker is voor de doden. Elke dag herINNeer ik mij meer. Ik observeer en laat het absorberen aan anderen over.
De lezing was een groot staaltje manifestatie waar ik letterluck misseLIJK van werd. Angst- en bangmakerij wat niets met onze spirituele reis te maken had, maar alles met trauma en ego.
Met de beste bedoelingen probeerde ik tevergeefs er een positieve draai aan te geven en public, maar ik had beter moeten weten. Want de beste spreker zat nog op het andere level. En dat level herken ik van waar ik ooit zat. En het is oké.
Onder-zoek zelf lieve mensen. Er is geen redder. We moeten het echt zelf doen. Zelf! Op weg naar onze consciousness, onze echte ik, de IK BEN.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: weglopen en doorgaanIk ben voor het eerst in m’n leven tijdens een lezing in de pauze weggelopen. Daarvoor ergerde ik mij al groen en geel aan de spreker.
Dat is ook niets voor mij. Maar ik had A niets nieuws te leren en vind het dan zonde van mijn energie. En B de manifestatie die werd neergezet haalde mijn frequentie naar beneden. En dan heb ik een keuze en heb ik de keuze genomen die goed voor mij was.
De fase of tijdlijn of laag waar de spreker zich nu nog steeds in bevindt ben ik gepasseerd. De fases/tijdlijnen/lagen zijn nodig om jezelf te ont-wikkelen. Jezelf te pellen als een ui.
Zo is ook het hele spel opgebouwd. Maar ik heb er al vaker over gemijmerd - het is én blijft het schaakbord. Politiek, spelletjes, white hats, deepstate, het is allemaal één pot nat.
Als je van het schaakspel wegloopt, stop je niet je kop in het zand, maar juist met die bewustwording, weet je dat het maar om 1 ding draait en dat ben jezelf.
Het draait om jouw universum met jou als God. Je bent hier gekomen om te ervaren, maar je hoeft NIETS te leren. Je hoeft je alleen maar te herINNeren, want alles zit al in ons. En als jij je eenmaal weer her-INN-eert, dan kan je gaan spelen.
En dat is wat ik nu precies doe, spelen!
Het leven is zo mooi. En als je weet dat er een spel aan de andere kant gespeeld wordt, dan kan je je daar niet meer druk om maken.
Ben ik dan geheel wakker? Nee, ik ontwaak dagelucks. Wakker is voor de doden. Elke dag herINNeer ik mij meer. Ik observeer en laat het absorberen aan anderen over.
De lezing was een groot staaltje manifestatie waar ik letterluck misseLIJK van werd. Angst- en bangmakerij wat niets met onze spirituele reis te maken had, maar alles met trauma en ego.
Met de beste bedoelingen probeerde ik tevergeefs er een positieve draai aan te geven en public, maar ik had beter moeten weten. Want de beste spreker zat nog op het andere level. En dat level herken ik van waar ik ooit zat. En het is oké.
Onder-zoek zelf lieve mensen. Er is geen redder. We moeten het echt zelf doen. Zelf! Op weg naar onze consciousness, onze echte ik, de IK BEN.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤29👍2
Ꮆ丨几卂
Ik vind de fases zo mooi! Ja, ook de jaargetijden, maar ik heb het nu over de fases van de ascensie.
Hoe alles verloopt via het geniale plan om ons op ons eigen tempo te laten ontwaken.
Als ik naar mijn eigen ontwikkeling kijk, dan ga ik lekker. Soms loop ik de spiraal netjes stap voor stap naar beneden en dan maak ik opeens weer een quantum sprong.
Ook loop ik nog wel eens een stukje terug, want dat wil ik toch het naadje van de kous weten en mij er bewust van zijn. Maar mijn consciousness/BewustZijn, weet wat ik moet doen en meestal was het teruglopen niet nodig.
Zolang ik mij herINNer, van kleins af aan, ben ik anders en gebruikte onbewust mijn gaves. Nu ik mijn gaves bewust inzet, is het een groot feest.
Ik zie, voel en ervaar dat er nu steeds meer mensen om mee heen beginnen te ontwaken. En wat willen zij? Delen, projecteren, overtuigen …
Daardoor worden er weer andere delen in mij getriggerd: geduld, ego en liefde.
Zo ervaar ik dat ik op sommige vlakken nog wat dieper in de laag mag, omdat ik deze laag dan nog niet geheel meester ben.
Als mensen in hun enthousiasme mij gaan vertellen dat het nu echt gaat gebeuren, spelen er oude programma’s in mij af. Ik voel mij getest. En steeds vaker haal ik de test.
Ik sus mijn ego. Ik koester mijn geduld en met de mantel der liefde wikkel ik mezelf in. Net zolang tot al die programma’s hun plek weer weten.
Maar het is niet makkeluck, ik moet er echt wat voor doen. Dat zijn de fases. De fases die ik ook anderen zie doorlopen. Soms wil je ze meetrekken om op jouw frequentie te zitten.
Maar na al die jaren weet ik dat dat niet kan. De vrije wil speelt daar ook een grote rol in, maar ook de persoonlucke ontwikkeling. Wat we de laatste jaren met quantum sprongen geleerd of ontleerd hebben, zullen de komende maanden getest worden.
En dat is oké. Ik ga ervoor. Jij toch ook?!
We kunnen dit en doen het al. We zijn meester, meester over ons Aardse IK.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: fasesIk vind de fases zo mooi! Ja, ook de jaargetijden, maar ik heb het nu over de fases van de ascensie.
Hoe alles verloopt via het geniale plan om ons op ons eigen tempo te laten ontwaken.
Als ik naar mijn eigen ontwikkeling kijk, dan ga ik lekker. Soms loop ik de spiraal netjes stap voor stap naar beneden en dan maak ik opeens weer een quantum sprong.
Ook loop ik nog wel eens een stukje terug, want dat wil ik toch het naadje van de kous weten en mij er bewust van zijn. Maar mijn consciousness/BewustZijn, weet wat ik moet doen en meestal was het teruglopen niet nodig.
Zolang ik mij herINNer, van kleins af aan, ben ik anders en gebruikte onbewust mijn gaves. Nu ik mijn gaves bewust inzet, is het een groot feest.
Ik zie, voel en ervaar dat er nu steeds meer mensen om mee heen beginnen te ontwaken. En wat willen zij? Delen, projecteren, overtuigen …
Daardoor worden er weer andere delen in mij getriggerd: geduld, ego en liefde.
Zo ervaar ik dat ik op sommige vlakken nog wat dieper in de laag mag, omdat ik deze laag dan nog niet geheel meester ben.
Als mensen in hun enthousiasme mij gaan vertellen dat het nu echt gaat gebeuren, spelen er oude programma’s in mij af. Ik voel mij getest. En steeds vaker haal ik de test.
Ik sus mijn ego. Ik koester mijn geduld en met de mantel der liefde wikkel ik mezelf in. Net zolang tot al die programma’s hun plek weer weten.
Maar het is niet makkeluck, ik moet er echt wat voor doen. Dat zijn de fases. De fases die ik ook anderen zie doorlopen. Soms wil je ze meetrekken om op jouw frequentie te zitten.
Maar na al die jaren weet ik dat dat niet kan. De vrije wil speelt daar ook een grote rol in, maar ook de persoonlucke ontwikkeling. Wat we de laatste jaren met quantum sprongen geleerd of ontleerd hebben, zullen de komende maanden getest worden.
En dat is oké. Ik ga ervoor. Jij toch ook?!
We kunnen dit en doen het al. We zijn meester, meester over ons Aardse IK.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤17👍1
Ꮆ丨几卂’s mijmering: regels
Sinds 2020 zijn er velen die ontwaakt werden door de plandemie. Sommige gingen verder met hun onderzoek, veel verder en sommige bleven hangen.
Hangen in het systeem, door met boosheid, ergenis en meer te blijven bungelen. Deze groep blijft schoppen tegen regels en wetten.
Nou ben ik het zeker eens dat wij belacheLIJK veel wetten en regels hebben. Aan drie wetten op Aarde heb je al voldoende:
⁃ niet stelen
⁃ niet dwingen
⁃ niet doden
Daar valt alles onder, als je het goed bekijkt.
Maar mensen geheel zonder regels te laten bestaan is alsof je kleuters hun eigen dag laat invullen. Of dat je een dozijn puppies zonder moeder hun gang laat gaan.
Als we naar de natuur kijken is daar ook een bepaalde natuurlucke hiërarchie. Alsof het zo bedacht is en zowel flora als fauna houden zich eraan. Het gaat als vanzelf en toch is het ooit gecreëerd.
Mensen die al honderden jaren geprogrammeerd rondlopen zijn de natuurlucke balans kwijt en kan je niet in één keer ‘los’ gooien. Als dat wel zou kunnen, had het plan ook niet opgezet te hoeven worden om ons één voor één in ons eigen tempo te laten ontwaken.
(Plan? Yep, onder-zoek maar verder dan alleen de hoax van 2020)
In de natuur is er duideluckheid. Als de mens opeens stuurloos gaat handelen, heb je of hetzelfde groepje dat altijd iets doet, een groepje die daar wat vindt en voor de rest niets doen, een groepje werkers, een groepje wat profiteert, enz enz.
Zolang er nog geen eenduidigheid is, geen eenheid, zolang de mens niet in staat is om zichzelf te her-kennen en zijn/haar krachten te gebruiken, is een leven zonder regels pure chaos.
Er wordt sinds 2020 altijd maar gedacht dat we nooit meer met regels te maken willen hebben. En dan wordt de vrije wil er ook weer bijgehaald. Maar als we ff heel eerluck zijn tegen onszelf, leven we nog steeds met regels.
Je veegt je schoenen voordat je naar binnen gaat, je trekt de wc door, je legt niet je voeten op iemands tafel als je op visite bent en nog meer van dit soort ‘regeltjes’. En dan hebben we het nog niet eens over de opvoeding van onze kinderen.
Het weer-woord of verdediging van de nog schoppende ontwaakten die wars van regels zijn, voelen zich waarschijnluck nog te onveilig om in een natuurlucke setting een balans te vinden.
En dat is helemaal oké. Ieder zijn/haar tijd en tempo. Maar kom aub niet aan dat regels en wetten niets meer met de nieuwe tijd te maken hebben. Want als je weet dat Aarde de plek is van de vrije wil, hoe is het daar buiten dan wel niet?!
De natuur vormt al eonen haar eigen hiërarchie. De mensheid begint net te ontleren. De opbouw moet nog starten. Totdat we geheel onszelf zijn, zullen we het nog even moeten doen met wat simpele regeltjes die dienen als houvast.
En je zal zien, dat het sneller komt dan je denken kan.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
Sinds 2020 zijn er velen die ontwaakt werden door de plandemie. Sommige gingen verder met hun onderzoek, veel verder en sommige bleven hangen.
Hangen in het systeem, door met boosheid, ergenis en meer te blijven bungelen. Deze groep blijft schoppen tegen regels en wetten.
Nou ben ik het zeker eens dat wij belacheLIJK veel wetten en regels hebben. Aan drie wetten op Aarde heb je al voldoende:
⁃ niet stelen
⁃ niet dwingen
⁃ niet doden
Daar valt alles onder, als je het goed bekijkt.
Maar mensen geheel zonder regels te laten bestaan is alsof je kleuters hun eigen dag laat invullen. Of dat je een dozijn puppies zonder moeder hun gang laat gaan.
Als we naar de natuur kijken is daar ook een bepaalde natuurlucke hiërarchie. Alsof het zo bedacht is en zowel flora als fauna houden zich eraan. Het gaat als vanzelf en toch is het ooit gecreëerd.
Mensen die al honderden jaren geprogrammeerd rondlopen zijn de natuurlucke balans kwijt en kan je niet in één keer ‘los’ gooien. Als dat wel zou kunnen, had het plan ook niet opgezet te hoeven worden om ons één voor één in ons eigen tempo te laten ontwaken.
(Plan? Yep, onder-zoek maar verder dan alleen de hoax van 2020)
In de natuur is er duideluckheid. Als de mens opeens stuurloos gaat handelen, heb je of hetzelfde groepje dat altijd iets doet, een groepje die daar wat vindt en voor de rest niets doen, een groepje werkers, een groepje wat profiteert, enz enz.
Zolang er nog geen eenduidigheid is, geen eenheid, zolang de mens niet in staat is om zichzelf te her-kennen en zijn/haar krachten te gebruiken, is een leven zonder regels pure chaos.
Er wordt sinds 2020 altijd maar gedacht dat we nooit meer met regels te maken willen hebben. En dan wordt de vrije wil er ook weer bijgehaald. Maar als we ff heel eerluck zijn tegen onszelf, leven we nog steeds met regels.
Je veegt je schoenen voordat je naar binnen gaat, je trekt de wc door, je legt niet je voeten op iemands tafel als je op visite bent en nog meer van dit soort ‘regeltjes’. En dan hebben we het nog niet eens over de opvoeding van onze kinderen.
Het weer-woord of verdediging van de nog schoppende ontwaakten die wars van regels zijn, voelen zich waarschijnluck nog te onveilig om in een natuurlucke setting een balans te vinden.
En dat is helemaal oké. Ieder zijn/haar tijd en tempo. Maar kom aub niet aan dat regels en wetten niets meer met de nieuwe tijd te maken hebben. Want als je weet dat Aarde de plek is van de vrije wil, hoe is het daar buiten dan wel niet?!
De natuur vormt al eonen haar eigen hiërarchie. De mensheid begint net te ontleren. De opbouw moet nog starten. Totdat we geheel onszelf zijn, zullen we het nog even moeten doen met wat simpele regeltjes die dienen als houvast.
En je zal zien, dat het sneller komt dan je denken kan.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤13👍7
Ꮆ丨几卂’s mijmering:Het papier en het potlood De symboliek van het witte papier gaat nog het diepst. Net als ‘liniaal’ in de eigenlucke betekenis van het woord een tekeninstrument is dat geen maatindeling heeft, zo heeft wit papier geen lijnen of hokjes. De overgrond bezit geen vorm.
Hij omvat en verbindt alles, hij bezit alle mogeluckheden waarvan het papier een weerspiegeling moet zijn. Als we voor een wit vel papier zitten, liggen alle mogeluckheden voor ons open.
Wat we ook tekenen, het papier vormt de basis voor alles. We zijn op dat ogenblik de schepper en halen uit de oergrond een nieuwe wereld tevoorschijn. We kunnen aan de oergrond de meest uiteenlopende verhalen ontlokken, ze aanschouwen en ons laten meeslepen.
De werkelucke, ware verhalen brengen ons echter veel dieper, ze leiden ons naar onszelf terug. Het is niet alleen het lichaam dat hier zit te tekenen, het is vooral het bewustzijn dat dit lichaam stuurt en bij bewust tekenen als het ware in de spiegel kijkt.
Het bewustzijn schept, kijkt toe bij het scheppen en ervaart direct het geschapene. Hoe verstrikt we ook zijn in onze eigen persoonlucke wereld, een vonk van het oerbewustzijn waaruit alles is ontstaan gloeit nog altijd in ons.
Wanneer we tekenen ontmoeten we onze eigen bron.
Net als bij ont-moetingen met oude vrienden sluimert de kennis van de gezamenlucke tijd nog altijd in ons, hij hoeft alleen maar weer ‘wakker’ te worden gemaakt.
Tijdens de ont-moeting en uitwisseling keert de herINnering terug! Want wij waren er evengoed bij toen we het universum schiepen.
Als we de juiste sleuteltekeningen maken, verbinden ze ons weer met de her-inn-ering aan het begin van het universum. De oude geschiedenis komt weer tot leven en we kunnen contact leggen met het begin.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤17👍1
Ꮆ丨几卂’
En daar is ie dan, de klap. Eerluck gezegd ben ik er wel blij mee. Ik vond het al zo vreemd dat er geen enige emotie was toen het besluit was genomen.
Ik realiseer mij des te meer dat ik een echte overlever ben. Ik ben geen wegloper en zeker geen opgever. Het is zoals het is en hoe ik reageer op de ervaring.
Nu de klap met emoties is losgekomen, mag het gaan helen. En ik mag nu toegeven zonder mezelf groot te houden, dat het best een heftige periode was.
Dat ik alles bedekte met de mantel der liefde, was goed en oké. Dat siert mij en daar ben ik nog steeds trots op. Ik realiseer mij nu pas dat ik mezelf ook tekort deed.
Dat het nodig was om de ervaringen en daarmee mijn groei te realiseren besef ik maar al te goed. Het is goed. En nu mag ik weer door deze ervaringen heen.
Als jullie mijn mijmeringen lezen weten jullie ook, dat ik ondanks de vele verschillen de liefde als de ‘gemene’ deler zag. Maar zoals de universele wetten werken, moet er ook een energetische uitwisseling terug komen.
Het is geen eenrichtingsverkeer in het universum. En als je eigen manifestatie en daarmee je creatie in het geding komt, moet er wat veranderen.
De keuze is om voor mezelf te kiezen. Ik leef liever alleen, dan dat mijn liefde steeds tegen een muur ketst en oplosbaar wordt in het lucht ledige. Daar is mijn liefde niet voor bedoeld.
Mijn liefde wilt stromen naar hen die het willen en kunnen ontvangen. En ik heb zoveel liefde te geven op zoveel verschillende manieren. En zo komt de liefde als vanzelf weer terug naar mij.
Nu is de liefde weer even voor mij alleen. Ik heb mezelf even nodig. En nadat ik mijn batterij weer opgeladen heb, zal ik weer voldoende liefde kunnen geven aan iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
s mijmering: eigen liefdeEn daar is ie dan, de klap. Eerluck gezegd ben ik er wel blij mee. Ik vond het al zo vreemd dat er geen enige emotie was toen het besluit was genomen.
Ik realiseer mij des te meer dat ik een echte overlever ben. Ik ben geen wegloper en zeker geen opgever. Het is zoals het is en hoe ik reageer op de ervaring.
Nu de klap met emoties is losgekomen, mag het gaan helen. En ik mag nu toegeven zonder mezelf groot te houden, dat het best een heftige periode was.
Dat ik alles bedekte met de mantel der liefde, was goed en oké. Dat siert mij en daar ben ik nog steeds trots op. Ik realiseer mij nu pas dat ik mezelf ook tekort deed.
Dat het nodig was om de ervaringen en daarmee mijn groei te realiseren besef ik maar al te goed. Het is goed. En nu mag ik weer door deze ervaringen heen.
Als jullie mijn mijmeringen lezen weten jullie ook, dat ik ondanks de vele verschillen de liefde als de ‘gemene’ deler zag. Maar zoals de universele wetten werken, moet er ook een energetische uitwisseling terug komen.
Het is geen eenrichtingsverkeer in het universum. En als je eigen manifestatie en daarmee je creatie in het geding komt, moet er wat veranderen.
De keuze is om voor mezelf te kiezen. Ik leef liever alleen, dan dat mijn liefde steeds tegen een muur ketst en oplosbaar wordt in het lucht ledige. Daar is mijn liefde niet voor bedoeld.
Mijn liefde wilt stromen naar hen die het willen en kunnen ontvangen. En ik heb zoveel liefde te geven op zoveel verschillende manieren. En zo komt de liefde als vanzelf weer terug naar mij.
Nu is de liefde weer even voor mij alleen. Ik heb mezelf even nodig. En nadat ik mijn batterij weer opgeladen heb, zal ik weer voldoende liefde kunnen geven aan iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤46🥰2👍1
Ꮆ丨几卂
Het gaat steeds beter met het manifesteren. En sommige dingen gaan zo goed of snel dat ik zelfs mijn creaties moet ‘aanpassen’.
Hoe duidelucker jij het de aether in zwengelt, des te sneller staat je bestelling voor de deur. Maar je moet zo specifiek mogeluck zijn en er dan in vertrouwen.
Zolang je er zelf niet 100% achter staat of steeds details aan het veranderen bent, staat de aether op hold.
Met de manifestatie betreft mijn praktijk en ons atelier gaat het fantastisch. Ook niets te klagen over mijn ontwikkeling. Maar mijn manifestatie qua nieuw huis is een puntje.
Waar wil ik het huis? Of wil ik een appartement? Beneden of boven? En in welke wijk? Uiteraard heb ik de gehele woning al ingericht en zie ik het voor me.
De aether vind het best grappig hoop ik, want mijn ingerichte huis zweeft nog steeds ergens rond, totdat ik duideluck heb waar het appartement moet komen te staan.
We weten allemaal wat we niet willen. Daar kunnen we best specifiek in zijn. Maar wat we daadwerkeluck wel willen, blykt toch lastiger te zijn.
En wees tot in de puntjes specifiek. Want als je dat niet doet, dan mis je het erna. Je krijgt het zoals jij het creëert. Gegeven blijft (door de aether) gegeven.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: gekregen Het gaat steeds beter met het manifesteren. En sommige dingen gaan zo goed of snel dat ik zelfs mijn creaties moet ‘aanpassen’.
Hoe duidelucker jij het de aether in zwengelt, des te sneller staat je bestelling voor de deur. Maar je moet zo specifiek mogeluck zijn en er dan in vertrouwen.
Zolang je er zelf niet 100% achter staat of steeds details aan het veranderen bent, staat de aether op hold.
Met de manifestatie betreft mijn praktijk en ons atelier gaat het fantastisch. Ook niets te klagen over mijn ontwikkeling. Maar mijn manifestatie qua nieuw huis is een puntje.
Waar wil ik het huis? Of wil ik een appartement? Beneden of boven? En in welke wijk? Uiteraard heb ik de gehele woning al ingericht en zie ik het voor me.
De aether vind het best grappig hoop ik, want mijn ingerichte huis zweeft nog steeds ergens rond, totdat ik duideluck heb waar het appartement moet komen te staan.
We weten allemaal wat we niet willen. Daar kunnen we best specifiek in zijn. Maar wat we daadwerkeluck wel willen, blykt toch lastiger te zijn.
En wees tot in de puntjes specifiek. Want als je dat niet doet, dan mis je het erna. Je krijgt het zoals jij het creëert. Gegeven blijft (door de aether) gegeven.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤14👍1
Ꮆ丨几卂
Soms lykt het net of het je overkomt. Het was er opeens, maar is dat zo?
Hebben wij het zelf niet ruim daarvoor gemanifesteerd?
Opeens is daar de creatie. Je kan het met beide handen aanpakken en omhelzen. Of je laat het gaan. En soms gaat het je voorbij. Je kan het nog niet zien, je was er nog niet klaar voor.
Maar als je het eenmaal ziet en aanneemt, realiseer je je dan dat jij dit ooit gemanifesteerd hebt? Dat jij nu je daadwerkeluck creatie in handen hebt?
Je kan er lang op gehoopt hebben, maar toch vergeten zijn met de jaren. Misschien ben je er zelfs al aan voorbij qua ont-wikkeling. En toch krijg je dit cadeau. Want blykbaar is het dan toch de juiste timing.
Als je je bewust bent van jouw creatie krachten zal niets je meer verrassen. Je bent dankbaar en intens één met jouw Zijn.
Alles zal uitkomen in de Divine timing en alleen als het op één lijn ligt met jouw persoonlucke (ont-wikkeling) plan.
Wat creëer jij tegenwoordig?
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
’s mijmering: opeens? Soms lykt het net of het je overkomt. Het was er opeens, maar is dat zo?
Hebben wij het zelf niet ruim daarvoor gemanifesteerd?
Opeens is daar de creatie. Je kan het met beide handen aanpakken en omhelzen. Of je laat het gaan. En soms gaat het je voorbij. Je kan het nog niet zien, je was er nog niet klaar voor.
Maar als je het eenmaal ziet en aanneemt, realiseer je je dan dat jij dit ooit gemanifesteerd hebt? Dat jij nu je daadwerkeluck creatie in handen hebt?
Je kan er lang op gehoopt hebben, maar toch vergeten zijn met de jaren. Misschien ben je er zelfs al aan voorbij qua ont-wikkeling. En toch krijg je dit cadeau. Want blykbaar is het dan toch de juiste timing.
Als je je bewust bent van jouw creatie krachten zal niets je meer verrassen. Je bent dankbaar en intens één met jouw Zijn.
Alles zal uitkomen in de Divine timing en alleen als het op één lijn ligt met jouw persoonlucke (ont-wikkeling) plan.
Wat creëer jij tegenwoordig?
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
Please share, with mentions, please
❤17👍1
Ꮆ丨几卂
‘Krijg jij geen codes meer door?’ Een vraag die ik de laatste tijd krijg zowel digitaal als fysiek.
Zeer zeker wel. Ik krijg elke dag meerdere codes door. Maar niet alle codes zijn om te delen. De mensen of de wereld zijn nog niet klaar voor de codes die ik nu doorkrijg.
Want ook al ervaar je niets bewust bij het zien van de codes, maar het doet enorm veel in jouw systeem. In al jouw diepere lagen tot aan jouw DNA.
Op het moment krijg ik zelf uploads door de doorgekregen codes. Ik kan er alleen nog geen woorden aan verlenen. Het gaat om een gevoel waar woorden niet voor bestaan.
Moeder natuur is nu zelf bezig om codes middels verschillende wegen te verspreiden onder haar inwoners. En deze imprints zijn al heftig genoeg. Mensen ervaren het als klachten of als ziek zijn. Maar het zijn uploads.
Jouw aardse ik wordt klaar gemaakt voor jouw echte ZIJN. En dat gaat gepaard met ontgiftingsverschijnselen.
Het voelt pijnluck aan. Maar nu je weet wat het is, zal je er sneller door heen gaan.
Mijn codes staan op hold, ik zal vanzelf het startsein krijgen om ze weer met jullie te delen. En geloof mij, ze zijn prachtig.
Ik verwerk wel codes in mijn art collectie. Deze codes komen op een subtielere manier binnen. Waardoor er gestaag laagjes worden gepeld.
Ik voel dat ze binnenkort weer gedeeld mogen worden. Maar wat is tijd? Geniet en kijk af en toe ook eens naar de eerdere gedeelde codes. Ze zijn er voor. Ze zijn voor jou en voor iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: on hold ‘Krijg jij geen codes meer door?’ Een vraag die ik de laatste tijd krijg zowel digitaal als fysiek.
Zeer zeker wel. Ik krijg elke dag meerdere codes door. Maar niet alle codes zijn om te delen. De mensen of de wereld zijn nog niet klaar voor de codes die ik nu doorkrijg.
Want ook al ervaar je niets bewust bij het zien van de codes, maar het doet enorm veel in jouw systeem. In al jouw diepere lagen tot aan jouw DNA.
Op het moment krijg ik zelf uploads door de doorgekregen codes. Ik kan er alleen nog geen woorden aan verlenen. Het gaat om een gevoel waar woorden niet voor bestaan.
Moeder natuur is nu zelf bezig om codes middels verschillende wegen te verspreiden onder haar inwoners. En deze imprints zijn al heftig genoeg. Mensen ervaren het als klachten of als ziek zijn. Maar het zijn uploads.
Jouw aardse ik wordt klaar gemaakt voor jouw echte ZIJN. En dat gaat gepaard met ontgiftingsverschijnselen.
Het voelt pijnluck aan. Maar nu je weet wat het is, zal je er sneller door heen gaan.
Mijn codes staan op hold, ik zal vanzelf het startsein krijgen om ze weer met jullie te delen. En geloof mij, ze zijn prachtig.
Ik verwerk wel codes in mijn art collectie. Deze codes komen op een subtielere manier binnen. Waardoor er gestaag laagjes worden gepeld.
Ik voel dat ze binnenkort weer gedeeld mogen worden. Maar wat is tijd? Geniet en kijk af en toe ook eens naar de eerdere gedeelde codes. Ze zijn er voor. Ze zijn voor jou en voor iedereen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤31👍4
Ꮆ丨几卂
In mijn omgeving weten ze wat voor quantum sprongen ik gemaakt heb in mijn ont-wikkeling en hoe hard ik de laatste 2.5jr ‘gevochten’ heb om mijn relatie te behouden.
Altijd met de gedachten dat ik het duister niet laat winnen en dat liefde zal winnen. En dat is ook zo. De liefde heeft gewonnen, de liefde voor mezelf.
Twee en een half jaar lang heb ik zo ontzettend veel geleerd, maar mezelf ook zoveel onthouden. Ik heb geen spijt. In tegen deel. Ik ben zo enorm trots op mezelf.
Ik kon liefde geven. Onvoorwaardelucke liefde. Ik kreeg niets terug en verwachtte ook niets terug. Terwijl hij bozer en bozer werd, werd ik liever en liever. Ik wist weer wie ik was. Hij (nog) niet. Hoe kan je dan boos op iemand zijn of iets verwachten als ze niet weten.
Maar na 2.5jr en 3jr C* was het voldoende in de acht jaren dat we samen waren. Ik was weer een level verder. Met al die voorgaande levels waren we nu verder verwijderd dan ooit.
Hoe hoger je vliegt, hoe kleiner je wordt gezien vanaf beneden. Hij zag mij echt niet meer en ik moest door. En ik mocht door vliegen. Het was de hoogste tijd.
En alsof het universum mij de net geleerde skills of juist ontleerde programmaties op de ‘proef’ wilde stellen; ‘Laat maar eens zien meisje wat je ontleerd hebt’. Stond Hij daar!
De Hij uit mijn community. De Hij die ik al zo lang ken en heus wel zag staan. De Hij die mij compleet accepteert en totaal begrijpt in deze nieuwe tijd. De Hij die hetzelfde denkt en voelt als ik.
Totaal van de kaart door het oude denken; ‘Het is nog veel te vroeg’, ‘Kom eerst eens tot jezelf’ en ‘Wat zal je omgeving wel niet denken?’.
Maar nee, m’n hart nam het over van mijn denken. Soms kwam mijn ego even koekeloeren. Maar m’n hart is duideluck: ‘Ga maar voor Hem’.
Juist hier heb ik oa 2.5jr snoei hard voor ont-wikkelt. Dat er van mij gehouden wordt, precies zoals IK ben. Ik heb niemand nodig die mij compleet maakt. Ik ben compleet.
Het enige wat ik nog nodig had was iemand die mij compleet accepteerde.
En het mooie is, dat ik nu in de praktijk mag brengen waar ik al die jaren snoei hard aan gewerkt heb.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: nieuwe kansIn mijn omgeving weten ze wat voor quantum sprongen ik gemaakt heb in mijn ont-wikkeling en hoe hard ik de laatste 2.5jr ‘gevochten’ heb om mijn relatie te behouden.
Altijd met de gedachten dat ik het duister niet laat winnen en dat liefde zal winnen. En dat is ook zo. De liefde heeft gewonnen, de liefde voor mezelf.
Twee en een half jaar lang heb ik zo ontzettend veel geleerd, maar mezelf ook zoveel onthouden. Ik heb geen spijt. In tegen deel. Ik ben zo enorm trots op mezelf.
Ik kon liefde geven. Onvoorwaardelucke liefde. Ik kreeg niets terug en verwachtte ook niets terug. Terwijl hij bozer en bozer werd, werd ik liever en liever. Ik wist weer wie ik was. Hij (nog) niet. Hoe kan je dan boos op iemand zijn of iets verwachten als ze niet weten.
Maar na 2.5jr en 3jr C* was het voldoende in de acht jaren dat we samen waren. Ik was weer een level verder. Met al die voorgaande levels waren we nu verder verwijderd dan ooit.
Hoe hoger je vliegt, hoe kleiner je wordt gezien vanaf beneden. Hij zag mij echt niet meer en ik moest door. En ik mocht door vliegen. Het was de hoogste tijd.
En alsof het universum mij de net geleerde skills of juist ontleerde programmaties op de ‘proef’ wilde stellen; ‘Laat maar eens zien meisje wat je ontleerd hebt’. Stond Hij daar!
De Hij uit mijn community. De Hij die ik al zo lang ken en heus wel zag staan. De Hij die mij compleet accepteert en totaal begrijpt in deze nieuwe tijd. De Hij die hetzelfde denkt en voelt als ik.
Totaal van de kaart door het oude denken; ‘Het is nog veel te vroeg’, ‘Kom eerst eens tot jezelf’ en ‘Wat zal je omgeving wel niet denken?’.
Maar nee, m’n hart nam het over van mijn denken. Soms kwam mijn ego even koekeloeren. Maar m’n hart is duideluck: ‘Ga maar voor Hem’.
Juist hier heb ik oa 2.5jr snoei hard voor ont-wikkelt. Dat er van mij gehouden wordt, precies zoals IK ben. Ik heb niemand nodig die mij compleet maakt. Ik ben compleet.
Het enige wat ik nog nodig had was iemand die mij compleet accepteerde.
En het mooie is, dat ik nu in de praktijk mag brengen waar ik al die jaren snoei hard aan gewerkt heb.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤54👍4
Ꮆ丨几卂
Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je zoveel dingen tegelyk aan het doen ben, maar het hoort allemaal bij elkaar?
Op het moment vind ik geen rust. Ik ben aan het zoeken om mezelf bezig te houden. Waar ren ik voor weg?
Eigenluck vind ik alles op het moment leuk. Ik zet mij in voor de community. Ik ben hard aan het werk in m’n praktijk. Ik investeer in m’n nieuwe relatie. Mijn hele nieuwe art collectie is in één keer verkocht, dus moet ik ook weer achter de tekentafel.
Ik doe van alles en ik hou ervan. En toch weet ik dat ik wegren. Ik kies zelf de tijd wanneer ik wil stil staan. Wanneer ik er aan toe ben en er klaar voor ben.
Je moet het wel van jezelf weten en weten hoe je lichaam tegen je praat. Herken je eigen grens. Ben je dat meester, dan bepaal jij zelf de grens.
Voor nu blijf ik lekker bezig en geniet ik extra van alle mooie dingen op mn pad. Oh ja, ik moet wel een beetje verder tekenen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
’s mijmering: eigen grens Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je zoveel dingen tegelyk aan het doen ben, maar het hoort allemaal bij elkaar?
Op het moment vind ik geen rust. Ik ben aan het zoeken om mezelf bezig te houden. Waar ren ik voor weg?
Eigenluck vind ik alles op het moment leuk. Ik zet mij in voor de community. Ik ben hard aan het werk in m’n praktijk. Ik investeer in m’n nieuwe relatie. Mijn hele nieuwe art collectie is in één keer verkocht, dus moet ik ook weer achter de tekentafel.
Ik doe van alles en ik hou ervan. En toch weet ik dat ik wegren. Ik kies zelf de tijd wanneer ik wil stil staan. Wanneer ik er aan toe ben en er klaar voor ben.
Je moet het wel van jezelf weten en weten hoe je lichaam tegen je praat. Herken je eigen grens. Ben je dat meester, dan bepaal jij zelf de grens.
Voor nu blijf ik lekker bezig en geniet ik extra van alle mooie dingen op mn pad. Oh ja, ik moet wel een beetje verder tekenen.
In lack’ech ©️Gina
@tanteLien voor @Ginas_codes
www.tantelien.website
❤20🥰1