بیماری: یکی دیگر از استدلال های دکتر سیلور در مورد فرازمینی بودن انسان این است که سیستم ایمنی بدن ما به شدت ضعیف است. شرایط و محیط های مختلف باعث بیماری ما می شوند و نسبت به گونه های دیگر میزان بیماری ما بسیار بالاتر است. به گفته دکتر سیلور ما همیشه به طور مزمن مریض هستیم. در حقیقت، اگر بتوانید فردی را پیدا کنید که ۱۰۰% سالم باشد و هیچ گونه بیماری و مریضی آشکار یا مخفی نداشته باشد واقعا جای تعجب دارد! من که در تمام این سال ها نتوانسته ام چنین فردی را پیدا کنم!

وضع حمل سخت: اگر به گونه های پستاندار دیگر نگاه کنیم می بینیم که آن ها هیچ گونه مشکلی در تولید مثل ندارند و بدون هیچ گونه کمکی می توانند وضع حمل کنند. اما انسان همیشه در هنگام وضع حمل مشکل داشته و خطرات زیادی حتی خطر مرگ او را تهدید می کند.

کمر درد: دکتر سیلور معتقد است که دلیل مشکلات متعدد کمردرد که اکثر آدم ها را درگیر کرده به دلیل جاذبه زمین است. اون اینطور استدلال می کند که بدن ما برای زندگی در محیطی با جاذبه کمتر مطابقت دارد و جاذبه زمین به مرور باعث دردهای پشت و کمر می شود.
@travelletter

انسان ها چرا و چطور به زمین آمده اند؟

اگر تمام فرضیات دکتر سیلور را قبول کنیم این سوال پیش می آید که اصلا چرا و چطور انسان ها به زمین آمده اند؟ اگر واقعا زندگی در زمین برای انسان ها تا این حد سخت و دشوار است چرا به این جا سفر کرده ایم؟ خب، دکتر سیلور نظریه ها و فرضیاتی هم در این رابطه دارد و معتقد است که زندگی در زمین به نوعی «یک زندان» برای ما محسوب می شود و ما ظاهرا برای تنبیه و سپری کردن دوره محکومیتمان به زمین فرستاده شده ایم! به گفته دکتر سیلور این موضوع می تواند ذات خشن و پرخاشگر انسان و تمایل او به نابودی همنوع و سایر گونه ها را هم اثبات کند! البته نظریه دیگری هم وجود دارد که می گوید ما قبلا در منظومه آلفا سنتوری یا آلفا قنطورس بودیم و به دلایلی دیگر نمی توانستیم در آن جا زندگی کنیم. گروهی که موفق به فرار از سیاره اصلی شدند به زمین پناه آوردند و به این ترتیب زندگی در کره زمین آغاز شد! آلفا سنتوری کمترین فاصله را با منظومه شمسی دارد!
@travelletter

کشف آثاری ۷۰۰۰ ساله در مکزیک

شاید مطرح کردن چنین نظریه ای به نظرتان عجیب برسد اما باید بدانید که کشفیات متعددی در گوشه و کنار این دنیا انجام شده که شاید از این نظریه حمایت کند. علاوه بر پیشرفت های شگفت انگیز مصریان باستان، اطلاعات بسیار بالای تمدن مایا در علم ریاضیات و نجوم و …اخیرا در مکزیک آثاری عتیقه کشف شده که متعلق به ۷۰۰۰ سال پیش هستند. چیزی که این آثار را بی نظیر می کند تصاویر روی آن هاست. این آثار اغلب مجسمه ها و تندیس های کوچکی هستند که شبیه به تصویر فرازمینی ها و بیگانگان هستند! دانشمندان هنوز جواب مشخصی برای این اشکال عجیب و غریب ندارند!
@travelletter

نظریات دکتر سیلور در عین حال که بسیار جالب و هیجان انگیز است اما بسیار عجیب و باورنکردنی به نظر می رسد. تاکنون نظریه او موافقان و مخالفان زیادی پیدا کرد است و هنوز این مباحث در حد فرضیاتی جالب توجه باقی مانده اند. 

دانشمندان دریافته اند وقتی اسپرم وارد تخمک میشود نوری شگفت انگیز ساطع میشود، نوری که آغازگر حیات ماست.
.
وقتی اسپرم وارد تخمک می‌شود، چیزی فراتر از لقاح ساده اتفاق می‌افتد؛ یک نمایش خیره‌کننده از نور و انرژی آغاز می‌شود! دانشمندان با استفاده از میکروسکوپ‌های فوق‌حساس، صحنه‌ای را ثبت کرده‌اند که تا پیش از این فقط در افسانه‌ها قابل تصور بود: جرقه‌ای از نور که هم‌زمان با شروع زندگی درون تخمک انسان فوران می‌کند. این پدیده که به نام Zinc Spark شناخته می‌شود، لحظه‌ی جادویی فعال شدن تخمک را نشان می‌دهد؛ گویی طبیعت با یک نور کوچک تولد را جشن می‌گیرد!

در این فرآیند شگفت‌انگیز، هزاران میلیون یون زینک از سطح تخمک آزاد می‌شوند و به اطراف آن می‌تابند؛ درست در لحظه‌ای که اسپرم به آن نفوذ می‌کند. این پدیده نه‌تنها زیبا، بلکه سرنخی حیاتی برای علم پزشکی است. دانشمندان معتقدند شدت این نور می‌تواند نشان دهد که کدام تخمک‌ها سالم‌تر و آماده‌تر برای تبدیل شدن به یک جنین سالم هستند. به عبارتی، تخمکی که درخشش بیشتری دارد، آینده‌ی روشن‌تری هم در پیش دارد!

@travelletter

به نظر من خداوند به ما انسانها یک شانس و یک لطف بی نهایت بزرگ را عطا فرموده و ما از ابتدا در یک مسابقه بزرگ قرار گرفته ایم برای آمدن به این کره خاکی یک شانس ، تاکید میکنم یک شانس که در آن اسپرمها با سرعت به سمت تخمکها حرکت میکنند و هر اسپرمی که قویتر بود به تخمک رسیده و این شانس نصیبش می شود که عمل لقاح انجام گشته و نوری از این لقاح متصاعد شده و به جنین تبدیل می شود و پا به عرصه این کره خاکی بگذارد .
بنابر این خداوند در درجه اول شانس زندگی در کره خاکی را به ما داده است.
@travelletter

و اما مطالب امروز :

 دلایلی برای وجود موجودات فرازمینی


اخبار جدید حاکی از آن است که انسان تا 1500 سال آینده حیات فرازمینی را کشف نخواهد کرد. دلایل موجهی برای وجود موجودات بیگانه هوشمند در مناطق دیگر کهکشان وجود دارد و ممکن است محل آن‌ها به زمین نزدیکتر از تصورات پیشین باشد.

به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از ساینس آپدیت، اگر اشکال حیات پیشرفته در کهکشان رایج باشد، احتمال شناسایی چنین تمدنی در نزدیکی زمین را افزایش می‌دهد. در اینجا به پنج دلیل اصلی برای باور به اینکه ممکن است انسان بتواند موجودات بیگار را به زودی شناسایی کند، اشاره شده است.
اول اینکه تعداد سیارات فراخورشیدی شناخته شده بسیار چشمگیر است. فضاپیمای کپلر به تنهایی 2326 سیاره را در اطراف ستارگان دیگر ثبت کرده است. بنظر می‌رسد که ستارگان بیگانه سرشار از سیاره هستند.
علاوه بر آن، آب حداقل به شکلیکه روی زمین وجود دارد، معمولا یکی از ملزومات حیات به شمار می‌رود. این ماده که زمانی تصور می‌شد در سیارات دیگر نادر باشد، اکنون در قمر اروپا، سیاره مریخ و قمر انسلادوس کشف شده است. این نشان می‌دهد که این مایع جهانی احتمالا در سیاراتی که دور ستارگان دیگر می‌چرخند، رایج است.
جمله "حیات همیشه راه خود را می‌یابد" تنها یک جمله از مجموعه پارک ژوراسیک نیست، بلکه واقعیتی در مورد انعطاف‌پذیری حیات است. در زمین اشکال مختلف حیات در مناطق بدون نور، اکسیژن و سایر عوامل مورد نیاز برای بیشتر موجودات، تکامل می‌یابند.
بسیاری از پیش‌زمینه های حیات از جمله پروتئین‌ها، چربی‌ها و کربوهیدارت‌ها در دنباله‌دارها، قمرها و سیارات مشاهده شده‌اند. این مولکول‌های پیچیده آلی در جو قمر تیتان تا سحابی اوریون دیده می‌شوند.
در سال 1977، جری اهمان، ستاره‌شناس آمریکایی که بر روی تلسکوپ رادیویی گوش بزرگ کار می‌کرد، به دنبال سیگنال‌هایی از تمدن هوشمند بیگانه می‌گشت. ناگهان یک سیگنال دریافت شد که بسیار شبیه تماس از فضای خارجی بود. این سیگنال 72 ثانیه طول کشید اما هیچگاه تکرار نشد. مطالعات کنونی نشان داده که این خوانش احتمالا در نتیجه عبور یک دنباله‌دار از میان فضا بوده است. این سیگنال هنوز محتمل‌ترین دلیل مشاهده شده برای تماس از سوی موجودات بیگانه است.
برخی محققان مدعی شده‌اند که همه این عوامل ممکن است به ارتباط تمدن‌های بیگانه با انسان برای اولین بار در چند دهه آینده منجر شود. با گذشت زمان، میزان شواهدی که از وجود حیات در جهان دیگر پشتیبانی می‌کنند،‌ بیشتر می‌شود.
الن استفان، دانشمند ارشد ناسا اظهار کرد: من فکر می‌کنم که طی یک دهه آینده نشانه‌های محکمی از حیات در ورای زمین شناسایی شوند و تصور می‌کنم که طی 20 تا 30 سال آینده به شواهد قطعی دست یابیم. ما می‌دانیم کجا را چگونه باید بررسی کنیم. در بیشتر موارد ما از فناوری لازم برخورداریم و در مسیر اجرایی کردن آن هستیم. بنابراین معتقدم که قطعا در مسیر درست قرار داریم.
در سال 2020، ناسا یک کاوشگر جدید را به مریخ ارسال خواهد کرد که بطور خاص برای کشف شواهد حیات در زیر سطح این سیاره طراحی شده است.
معادله دریک که توسط فرانک دریک، ستاره‌شناس آمریکایی ساخته شده، برای تخمین تعداد تمدن‌های موجود در کهکشان راه شیری طراحی شد. اگر تعداد عوامل کافی مانند تعداد سیارات فراخورشیدی و کسری که ممکن است از حیات برخوردار باشند، در این معادله به نفع حیات باشد، احتمالا موجودات بیگانه در نزدیکی ما خواهند بود.

کارل ادوارد سِیگِن (انگلیسی: Carl Edward Sagan؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶) اخترشناس اوکراینی-آمریکایی، دانشمند علوم سیاره‌ای، کیهان‌شناس، اخترشیمیدان، مشاور ناسا، نویسنده و مروج علم‌های اخترشناسی، اخترفیزیک و دیگر علوم طبیعی بود. او پیشگام اخترزیست‌شناسی و یکی از بنیان‌گذاران جستجوی هوش فرازمینی معروف به «سِتی» بود. سیگن طرفدار و مبلغ شک‌گرایی علمی بود.

کارل سِیگِن



در ۱۹۸۰

زادهٔ۹ نوامبر ۱۹۳۴

بروکلین، نیویورک

درگذشت۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ (۶۲ سال)

سیاتل، واشینگتن

ملیت آمریکایی محل تحصیل دانشگاه شیکاگوشناخته‌شده
برای پیشگام اخترزیست‌شناسی و بنیادگذار طرح جستجوی هوش فرازمینی معروف به «سِتی»گیتی: یک سفر شخصی، صفحه طلایی وویجر، لوح پایونیر، اژدهایان بهشت، نقطه آبی کمرنگ، جهان دیوزدهجوایزآکادمی ملی علوم پیشینه علمی شاخه(ها)اخترشناس، اخترشیمیدان، مشاور سازمان ناسا، نویسنده و مروج موفق اخترشناسی، اخترفیزیک، کیهان‌شناسی، اخترزیست‌شناسی، علوم فضایی، سیاره‌شناسی و سایر علوم طبیعیمحل کاردانشگاه برکلی
دانشگاه هاروارد
دانشگاه کرنل
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین استاد راهنماجرارد کویپرتأثیر گذار برنیل دگراس تایسونامضاء
سیگن که در ابتدا استادیار دانشگاه هاروارد بود، بعدها به دانشگاه کرنل رفت و بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در آنجا گذراند. او به عنوان نویسنده یا نویسندهٔ همکار یا ویراستار در انتشار بیش‌از ۶۰۰ مقاله علمی و ۲۰ کتاب نقش داشت و ۳۰ سال به تدریس آکادمیک مشغول بود. او در برهه‌ای به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های علمی و به‌اصطلاح آقای علم مطرح بود.شهرت جهانی او برای تألیف کتاب‌های علوم همگانی و مجری‌گری برنامهٔ علمی کیهان: یک سفر شخصی بود که توسط بیش‌از شش‌صد میلیون بیننده در ۶۰ کشور دیده‌شد. این برنامهٔ علمی به پربیننده‌ترین مجموعه در تاریخ تلویزیون عمومی آمریکا تبدیل شد. کتابی نیز به نام کیهان در ارتباط با این مجموعه منتشر شد. کتاب کیهان سال ۱۹۸۰ چاپ شد و به‌مدت ۷۰ هفته پیاپی در صدر فهرست کتاب‌های پرفروش نشریه نیویورک تایمز قرار داشت؛ تا ۸ سال بعد هم که کتاب تاریخچه مختصر زمان نوشته استیون هاوکینگ منتشر شد، پرمخاطب‌ترین کتاب ترویجی علم در جهان کتاب‌های انگلیسی بود.سیگن همچنین یک رمان علمی-تخیلی به نام تماس نوشت که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این رمان، مبنای ایجاد فیلمی به همین نام در سال ۱۹۹۷ شد. مقالات او، شامل ۵۹۵٫۰۰۰ مورد مقاله در کتابخانهٔ کنگره بایگانی می‌شوند.
میلیاردها و میلیاردها، اژدهایان بهشت، جهان دیوزده و نقطه آبی کم‌رنگ از مهم‌ترین کتاب‌های علمی محبوب او هستند.
سیگن یکی از طرفداران پر و پا قرص شک‌گرایی علمی و روش علمی بود؛ او در زمینهٔ اخترزیست‌شناسی پیشگام بود و همچنین، جستجو برای حیات هوشمند فرازمینی (سِتی) را نیز ترویج می‌کرد. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را به عنوان استاد ستاره‌شناسی در دانشگاه کرنل گذراند و در آنجا آزمایشگاه مطالعات سیاره‌ای را هدایت کرد. وی در هدایت برنامه فضایی آمریکا نقشی محوری داشت. او از دهه ۱۹۵۰ مشاور و راهنمای ناسا بود، فضانوردان آپولو را قبل از پروازهایشان توجیه می‌کرد و نیز در سفرهای اکتشافی سفینه‌های مارینر، وایکینگ، وویجر و گالیله به سیاره‌ها همکاری داشت.سیگن و آثارش جوایز و افتخارات متعددی را دریافت کردند که از جملهٔ آنها می‌توان به مدال خدمات عمومی برجسته ناسا، مدال رفاه عمومی آکادمی ملی علوم، جایزه پولیتزر (برای کتاب اژدهایان بهشت و کیهان: یک سفر شخصی)، دو جایزهٔ امی، جایزهٔ پیبادی و جایزهٔ هوگو اشاره کرد. او سه بار ازدواج کرد و پنج فرزند داشت. ساگان پس از ابتلا به سندرم میلودیسپلاستیک در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ و در سن ۶۲ سالگی بر اثر سینه‌پهلو درگذشت.

‌کارل سِیگِن در بروکلین، نیویورک در یک خانوادهٔ یهودی زاده‌شد و از دانشگاه شیکاگو دو مدرک کارشناسی، یک مدرک کارشناسی ارشد، و دکترای اخترفیزیک گرفت. او در دانشگاه برکلی و دانشگاه هاروارد مدتی به پژوهش پرداخت و سپس به استادی دانشگاه کرنل رسید.
کارل سیگن سه بار ازدواج کرد. ۱۹۵۷ با زیست‌شناس لین مارگولیس ازدواج کرد و دو فرزند به نام‌های جِرمِی و دوریان آوردند. پس‌از جدایی سیگن و مارگولیس، سیگن ۱۹۶۸ با هنرمند لیندا سالزمن ازدواج کرد و یک فرزند به نام نیک آوردند. کارل سیگن در طول این دو ازدواج به‌شدت روی کارش متمرکز بود، که ممکن است در جدایی از همسر اول‌ش اثرگذار بوده‌باشد. او، ۱۹۸۱ با نویسنده ان درایان ازدواج کرد و دو فرزند به نام‌های الکساندرا و ساموئل آوردند. سیگن و درایان تا مرگ سیگن در ۱۹۹۶ با هم بودند.

سیگن در بسیاری از نوشته‌هایش به دین و ارتباطش با علم می‌پردازد و دربارهٔ تصورات سنتی از خدا به‌عنوان یک موجود انسانی تردید می‌کند. برای نمونه:

بعضی‌ها فکر می‌کنند خدا یک مرد سفیدپوست بی‌قواره با ریش بلند سفید است که یک جایی آن بالاها در آسمان روی تخت سلطنت نشسته‌است و به‌شدت مشغولِ فرمان دادن به سقوط هر پرستو است. دیگرانی، مثل باروخ اسپینوزا یا آلبرت اینشتین خدا را مجموع قوانین طبیعی‌ای می‌دانستند که توصیف‌گر جهان هستند. من هیچ مدرکی برای بودن ریش‌سفیدان شبه‌انسانی که سرنوشت بشر را از یک نقطهٔ پنهان آسمانی کنترل می‌کنند نمی‌شناسم، اما انکار قوانین طبیعی، دیوانگی است.

کارل سیگن، ۱۹۸۷
او، ۱۹۸۱ دربارهٔ خداناباوری می‌نویسد:

خداناباور کسی‌ست که از نبودن خدا اطمینان دارد. کسی که شواهد محکمی بر نبودن خدا دارد. من چنین شواهد محکمی نمی‌شناسم. چراکه خدا را می‌توان به دورترین زمان‌ها و مکان‌ها و به بی‌نهایت علت‌ها نسبت داد. ما باید بسیار بیشتر از آنچه تاکنون دربارهٔ جهان دانسته‌ایم، بدانیم تا مطمئن شویم چنین خدایی نیست. اطمینان از بودن خدا و اطمینان از نبودن خدا برای من دو انتهای مطمئن دربارهٔ موضوعی هستند که آن‌قدر پر از شک و بلاتکلیفی است که جای کمی برای اطمینان می‌ماند.

نوشته ای از آنا درویان ( همسر کارل ساگان اخترشناس نام آشنای آمریکایی ) در مورد زندگی پس از مرگ و تفکرات همسرش در این مورد:

زمانیکه همسرم ( کارل ساگان ) مُرد افراد زيادي پيشم آمدند و از من پرسيدند آيا كارل در لحظات آخر تغيير كرد و به زندگي پس از مرگ ايمان آورد؟ آنها از من مي پرسيدند كه آيا من فكر مي كنم او را دوباره خواهم ديد؟

كارل با شهامتی مثال زدنی با مرگ روبرو شد و‌هرگز سعی نکرد به موهمات پناه ببرد. غم انگیز بود که من و او می دانستیم هرگز دوباره همدیگر را نخواهیم دید

من و او در کنار همدیگر بیست سال با خوبی و‌ طراوت زندگی کردیم و سعی مان بر این بود که با آن از یکدیگر و خانواده خود مراقبت کنیم این خیلی مهم تر از این است که من فکر کنم روزی او را ملاقات می کنم. فکر کنم دیگر هیچوقت کارل را نبینم اما...

من فکر نمی کنم دیگر هیچوقت کارل را ببینم. ما توانستیم فقط یکبار همدیگر را ببینیم. ما توانستیم یکبار یکدیگر را در کیهان پیدا کنیم و این شگفت انگیز بود

@travelletter