To have somethig that you did not have before, you have to be someone never were.
واسه داشتن چیزی که تا به حال نداشتی، باید کسی باشی که تا به حال نبودی.
@ghostfacts
واسه داشتن چیزی که تا به حال نداشتی، باید کسی باشی که تا به حال نبودی.
@ghostfacts
👌شخصیت شناسی و راز داشتن شخصیت قوی
🙂شخصیت مثل یه نقاشیِ منحصر به فرد، یه اثر هنریِ ظریف و پُر از جزئیاته که هویت و اصالتِ هر انسانی رو به نمایش میذاره. مجموعهای از ویژگیها، رفتارها، افکار و احساسات که در طول زندگی شکل میگیرن و یه فرد رو از بقیه متمایز میکنن.
🧐اما توی این دنیای پرهیاهو، چطور میتونیم یه شخصیت قوی داشته باشیم؟ چطور میتونیم مثل یه درخت تناور، ریشههامون رو توی خاکِ وجودمون عمیقتر کنیم و در برابر طوفانهای زندگی خم به ابرو نیاریم؟
‼️راز داشتن شخصیت قوی توی چند تا اصلِ مهم خلاصه میشه:
خودشناسی: اولین قدم برای قوی شدن، شناختِ خودِ واقعیمونه. نقاط قوت و ضعفمون رو بشناسیم، ارزشهامون رو بفهمیم و با علایق و خواستههامون آشنا بشیم.
اعتماد به نفس: وقتی به خودمون ایمان داشته باشیم، میتونیم با چالشها و مشکلات زندگی روبرو بشیم و ازشون عبور کنیم. اعتماد به نفس مثل یه زرهی محکم، ازمون در برابرِ سختیها محافظت میکنه.
قاطعیت: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه نظرات و خواستههاش رو به طور واضح بیان کنه و برای رسیدن به اهدافش تلاش کنه. قاطعیت به معنای لجبازی یا خودخواهی نیست، بلکه به معنایِ احترام به خود و دیگران و ایستادگی برای حق و حقوقمون هست.
مثبتاندیشی: نگاهِ مثبت به زندگی، بهمون کمک میکنه تا از مشکلات عبور کنیم و در هر شرایطی، امیدمون رو از دست ندیم. یه آدم با شخصیت قوی، همیشه نیمهی پر لیوان رو میبینه و از چالشها به عنوان فرصتی برای رشد و پیشرفت استفاده میکنه.
ارتباطات موثر: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه با دیگران به طورِ موثر ارتباط برقرار کنه. این مهارت بهمون کمک میکنه تا روابطِ سالم و پایدار بسازیم و در زندگیِ شخصی و اجتماعیِ خودمون موفق باشیم.
مسئولیتپذیری: یه آدم با شخصیت قوی، مسئولیتِ کارها و اعمالِ خودش رو به عهده میگیره. اشتباهاتش رو میپذیره و ازشون درس میگیره.
قدرت نه گفتن: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه به خواستههای نامعقولِ دیگران نه بگه. این مهارت بهمون کمک میکنه تا از خودمون در برابرِ سوءاستفادهی دیگران محافظت کنیم.
مقابله با استرس: زندگی پر از چالش و استرسه. یه آدم با شخصیت قوی، میتونه با استرس به طورِ موثری مقابله کنه و از سلامتِ جسمی و روحیِ خودش مراقبت کنه.
یادگیریِ مداوم: دنیا دائما در حالِ تغییره. یه آدم با شخصیت قوی، از یادگیری دست نمیکشه و همیشه به دنبالِ ارتقای دانش و مهارتهای خودش هست.
بخشش: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه دیگران رو ببخشه و از کینه و نفرت دوری کنه. بخشش بهمون کمک میکنه تا از گذشته عبور کنیم و به آرامشِ درونی برسیم.
مهربانی: یه آدم با شخصیت قوی، مهربان و دلسوزه. به دیگران احترام میذاره و بهشون کمک میکنه.
شجاعت: یه آدم با شخصیت قوی، شجاع و جسوره. از خطرها نمیترسه و برای رسیدن به اهدافش تلاش میکنه.
صداقت: یه آدم با شخصیت قوی، صادق و راستگوهه. همیشه حقیقت رو میگه و به وعدههاش عمل میکنه.
تواضع: یه آدم با شخصیت قوی، متواضع و فروتنه. به دیگران فخر نمیفروشه و خودش رو برتر از بقیه نمیدونه.
صبوری: یه آدم با شخصیت قوی، صبور و بردباره. در برابرِ مشکلات و ناملایمات، صبر و حوصله به خرج میده.
شادکامی: یه آدم با شخصیت قوی، شاد و خوشبینه. از زندگی لذت میبره و به دنبالِ تجربههایِ جدید هست.
هدفمندی: یه آدم با شخصیت قوی، هدف داره و میدونه که توی زندگی چی میخواد. برای رسیدن به اهدافش برنامهریزی میکنه و تلاش میکنه.
رشد و پیشرفت: یه آدم با شخصیت قوی، به دنبالِ رشد و پیشرفته. همیشه سعی میکنه تا نسخهیِ بهتری از خودش بشه.
مثبتاندیشی: یه آدم با شخصیت قوی، به آینده امیدواره. به خودش و تواناییهاش ایمان داره و میدونه که میتونه به هر چیزی که میخواد برسه.
عشق به خود: یه آدم با شخصیت قوی، خودش رو دوست داره و به خودش احترام میذاره. میدونه که ارزشمنده و لیاقتِ بهترینها رو داره.
قدرشناسی: یه آدم با شخصیت قوی، قدرشناسِ داشتههاش هست. برای چیزهایِ خوبِ زندگیش شکرگزاره و ازشون لذت میبره.
معنویت: یه آدم با شخصیت قوی، معنویت داره. به یه قدرتِ برتر ایمان داره و ازش کمک میخواد.
زندگیِ متعادل: یه آدم با شخصیت قوی، توی زندگیش تعادل برقرار میکنه. به سلامتیِ جسمی و روحیِ خودش اهمیت میده و به دنبالِ خوشبختی و آرامش هست.
🔑سخن آخر:
داشتن شخصیت قوی یه سفره، یه سفری که تویِ تمامِ طولِ زندگی ادامه داره. تویِ این سفر، با چالشها و مشکلاتی روبرو میشیم، اما اگه از خودمون مراقبت کنیم، یاد بگیریم و رشد کنیم، میتونیم به یه آدمِ قوی و با شخصیت تبدیل بشیم.
🙂شخصیت مثل یه نقاشیِ منحصر به فرد، یه اثر هنریِ ظریف و پُر از جزئیاته که هویت و اصالتِ هر انسانی رو به نمایش میذاره. مجموعهای از ویژگیها، رفتارها، افکار و احساسات که در طول زندگی شکل میگیرن و یه فرد رو از بقیه متمایز میکنن.
🧐اما توی این دنیای پرهیاهو، چطور میتونیم یه شخصیت قوی داشته باشیم؟ چطور میتونیم مثل یه درخت تناور، ریشههامون رو توی خاکِ وجودمون عمیقتر کنیم و در برابر طوفانهای زندگی خم به ابرو نیاریم؟
‼️راز داشتن شخصیت قوی توی چند تا اصلِ مهم خلاصه میشه:
خودشناسی: اولین قدم برای قوی شدن، شناختِ خودِ واقعیمونه. نقاط قوت و ضعفمون رو بشناسیم، ارزشهامون رو بفهمیم و با علایق و خواستههامون آشنا بشیم.
اعتماد به نفس: وقتی به خودمون ایمان داشته باشیم، میتونیم با چالشها و مشکلات زندگی روبرو بشیم و ازشون عبور کنیم. اعتماد به نفس مثل یه زرهی محکم، ازمون در برابرِ سختیها محافظت میکنه.
قاطعیت: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه نظرات و خواستههاش رو به طور واضح بیان کنه و برای رسیدن به اهدافش تلاش کنه. قاطعیت به معنای لجبازی یا خودخواهی نیست، بلکه به معنایِ احترام به خود و دیگران و ایستادگی برای حق و حقوقمون هست.
مثبتاندیشی: نگاهِ مثبت به زندگی، بهمون کمک میکنه تا از مشکلات عبور کنیم و در هر شرایطی، امیدمون رو از دست ندیم. یه آدم با شخصیت قوی، همیشه نیمهی پر لیوان رو میبینه و از چالشها به عنوان فرصتی برای رشد و پیشرفت استفاده میکنه.
ارتباطات موثر: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه با دیگران به طورِ موثر ارتباط برقرار کنه. این مهارت بهمون کمک میکنه تا روابطِ سالم و پایدار بسازیم و در زندگیِ شخصی و اجتماعیِ خودمون موفق باشیم.
مسئولیتپذیری: یه آدم با شخصیت قوی، مسئولیتِ کارها و اعمالِ خودش رو به عهده میگیره. اشتباهاتش رو میپذیره و ازشون درس میگیره.
قدرت نه گفتن: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه به خواستههای نامعقولِ دیگران نه بگه. این مهارت بهمون کمک میکنه تا از خودمون در برابرِ سوءاستفادهی دیگران محافظت کنیم.
مقابله با استرس: زندگی پر از چالش و استرسه. یه آدم با شخصیت قوی، میتونه با استرس به طورِ موثری مقابله کنه و از سلامتِ جسمی و روحیِ خودش مراقبت کنه.
یادگیریِ مداوم: دنیا دائما در حالِ تغییره. یه آدم با شخصیت قوی، از یادگیری دست نمیکشه و همیشه به دنبالِ ارتقای دانش و مهارتهای خودش هست.
بخشش: یه آدم با شخصیت قوی، میتونه دیگران رو ببخشه و از کینه و نفرت دوری کنه. بخشش بهمون کمک میکنه تا از گذشته عبور کنیم و به آرامشِ درونی برسیم.
مهربانی: یه آدم با شخصیت قوی، مهربان و دلسوزه. به دیگران احترام میذاره و بهشون کمک میکنه.
شجاعت: یه آدم با شخصیت قوی، شجاع و جسوره. از خطرها نمیترسه و برای رسیدن به اهدافش تلاش میکنه.
صداقت: یه آدم با شخصیت قوی، صادق و راستگوهه. همیشه حقیقت رو میگه و به وعدههاش عمل میکنه.
تواضع: یه آدم با شخصیت قوی، متواضع و فروتنه. به دیگران فخر نمیفروشه و خودش رو برتر از بقیه نمیدونه.
صبوری: یه آدم با شخصیت قوی، صبور و بردباره. در برابرِ مشکلات و ناملایمات، صبر و حوصله به خرج میده.
شادکامی: یه آدم با شخصیت قوی، شاد و خوشبینه. از زندگی لذت میبره و به دنبالِ تجربههایِ جدید هست.
هدفمندی: یه آدم با شخصیت قوی، هدف داره و میدونه که توی زندگی چی میخواد. برای رسیدن به اهدافش برنامهریزی میکنه و تلاش میکنه.
رشد و پیشرفت: یه آدم با شخصیت قوی، به دنبالِ رشد و پیشرفته. همیشه سعی میکنه تا نسخهیِ بهتری از خودش بشه.
مثبتاندیشی: یه آدم با شخصیت قوی، به آینده امیدواره. به خودش و تواناییهاش ایمان داره و میدونه که میتونه به هر چیزی که میخواد برسه.
عشق به خود: یه آدم با شخصیت قوی، خودش رو دوست داره و به خودش احترام میذاره. میدونه که ارزشمنده و لیاقتِ بهترینها رو داره.
قدرشناسی: یه آدم با شخصیت قوی، قدرشناسِ داشتههاش هست. برای چیزهایِ خوبِ زندگیش شکرگزاره و ازشون لذت میبره.
معنویت: یه آدم با شخصیت قوی، معنویت داره. به یه قدرتِ برتر ایمان داره و ازش کمک میخواد.
زندگیِ متعادل: یه آدم با شخصیت قوی، توی زندگیش تعادل برقرار میکنه. به سلامتیِ جسمی و روحیِ خودش اهمیت میده و به دنبالِ خوشبختی و آرامش هست.
🔑سخن آخر:
داشتن شخصیت قوی یه سفره، یه سفری که تویِ تمامِ طولِ زندگی ادامه داره. تویِ این سفر، با چالشها و مشکلاتی روبرو میشیم، اما اگه از خودمون مراقبت کنیم، یاد بگیریم و رشد کنیم، میتونیم به یه آدمِ قوی و با شخصیت تبدیل بشیم.
#ادامه
🔖 یادمون باشه که:
شخصیتِ قوی یه شبه به وجود نمیاد. برایِ قوی شدن، به زمان، تلاش و صبر نیاز داریم.
هیچکس کامل نیست. همه ما نقاط ضعف و قوتِ خودمون رو داریم. مهم اینه که از اشتباهاتمون درس بگیریم و به دنبالِ پیشرفت باشیم.
قوی بودن به معنایِ بیاحساس بودن نیست. یه آدمِ قوی میتونه احساساتِ خودش رو بشناسه و بهشون توجه کنه.
قوی بودن به معنایِ خودخواه بودن نیست. یه آدمِ قوی میتونه به دیگران کمک کنه و ازشون حمایت کنه.
❤️بیاییم با هم تلاش کنیم تا شخصیتِ خودمون رو قویتر کنیم و به انسانهاییِ قویتر و کاملتر تبدیل بشیم.
📝 نویسنده: حسین پیرا
@h3dev
🔖 یادمون باشه که:
شخصیتِ قوی یه شبه به وجود نمیاد. برایِ قوی شدن، به زمان، تلاش و صبر نیاز داریم.
هیچکس کامل نیست. همه ما نقاط ضعف و قوتِ خودمون رو داریم. مهم اینه که از اشتباهاتمون درس بگیریم و به دنبالِ پیشرفت باشیم.
قوی بودن به معنایِ بیاحساس بودن نیست. یه آدمِ قوی میتونه احساساتِ خودش رو بشناسه و بهشون توجه کنه.
قوی بودن به معنایِ خودخواه بودن نیست. یه آدمِ قوی میتونه به دیگران کمک کنه و ازشون حمایت کنه.
❤️بیاییم با هم تلاش کنیم تا شخصیتِ خودمون رو قویتر کنیم و به انسانهاییِ قویتر و کاملتر تبدیل بشیم.
📝 نویسنده: حسین پیرا
@h3dev
عجب جملهای! انگار از دلِ یه رمانِ عاشقانهی کلاسیک بیرون کشیدهشده. ولی خب، واقعیتِ زندگی با این جملاتِ قشنگ خیلی فرق داره.
دلتنگیها و نگرانیها رو به موقع گفتن؟ آره، خوبه، ولی مگه همیشه طرف مقابلت گوش شنوا داره؟ مگه همیشه میتونی حرفِ دلت رو به زبون بیاری؟ گاهی وقتها حرفها توی گلوت خفه میشن، انقدر که سنگین و تلخن.
حرفها رو با کلام مطرح کردن؟ آره، درسته، ولی مگه همیشه کلامِ ما درست برداشت میشه؟ مگه همیشه سوءتفاهم پیش نمیاد؟ گاهی وقتها یه نگاه، یه لبخند، یه حرکتِ ساده، از هزارتا کلام بیشتر حرف میزنه.
قدرِ داشتهها رو دونستن؟ آره، خیلی مهمه، ولی مگه همیشه قدرِ داشتههامون رو میدونیم؟ مگه همیشه شکرگزارِ نعمتهایی که داریم هستیم؟ گاهی وقتها یه تلنگرِ ناگهانی، یه اتفاقِ غیرمنتظره، چشممون رو به روی داشتههامون باز میکنه.
مهربان بودن؟ آره، مهمترین قسمتِ انسان بودنِ، ولی مگه همیشه میتونیم مهربون باشیم؟ مگه همیشه توی قلبمون صبر و حوصله و گذشت هست؟ گاهی وقتها خودمون انقدر غرقِ مشکلات و گرفتاریهای زندگی میشیم که یادمون میره مهربون باشیم.
با همهی این حرفها، من هنوز هم به امید و به عشق ایمان دارم. هنوز هم معتقدم که میشه توی این دنیایِ پر از آشوب، یه گوشهی دنج و پر از آرامش پیدا کرد. هنوز هم معتقدم که میشه با کلامِ محبتآمیز، با یه لبخندِ ساده، با یه حرکتِ مهربان، دنیا رو جایِ بهتری برای زندگی کرد.
پس بیاییم، به جایِ نوشتنِ جملههایِ قشنگ رویِ ویترینِ کتابفروشیها، سعی کنیم توی زندگیِ واقعی، توی دنیایِ واقعی، این جملهها رو به عمل تبدیل کنیم. بیاییم به موقع حرفِ دلمون رو به هم بگیم، قدرِ داشتههامون رو بدونیم، و مهربان باشیم.
شاید اینطوری، دنیا جایِ قشنگتری برای زندگی بشه.
@ghostfacts
دلتنگیها و نگرانیها رو به موقع گفتن؟ آره، خوبه، ولی مگه همیشه طرف مقابلت گوش شنوا داره؟ مگه همیشه میتونی حرفِ دلت رو به زبون بیاری؟ گاهی وقتها حرفها توی گلوت خفه میشن، انقدر که سنگین و تلخن.
حرفها رو با کلام مطرح کردن؟ آره، درسته، ولی مگه همیشه کلامِ ما درست برداشت میشه؟ مگه همیشه سوءتفاهم پیش نمیاد؟ گاهی وقتها یه نگاه، یه لبخند، یه حرکتِ ساده، از هزارتا کلام بیشتر حرف میزنه.
قدرِ داشتهها رو دونستن؟ آره، خیلی مهمه، ولی مگه همیشه قدرِ داشتههامون رو میدونیم؟ مگه همیشه شکرگزارِ نعمتهایی که داریم هستیم؟ گاهی وقتها یه تلنگرِ ناگهانی، یه اتفاقِ غیرمنتظره، چشممون رو به روی داشتههامون باز میکنه.
مهربان بودن؟ آره، مهمترین قسمتِ انسان بودنِ، ولی مگه همیشه میتونیم مهربون باشیم؟ مگه همیشه توی قلبمون صبر و حوصله و گذشت هست؟ گاهی وقتها خودمون انقدر غرقِ مشکلات و گرفتاریهای زندگی میشیم که یادمون میره مهربون باشیم.
با همهی این حرفها، من هنوز هم به امید و به عشق ایمان دارم. هنوز هم معتقدم که میشه توی این دنیایِ پر از آشوب، یه گوشهی دنج و پر از آرامش پیدا کرد. هنوز هم معتقدم که میشه با کلامِ محبتآمیز، با یه لبخندِ ساده، با یه حرکتِ مهربان، دنیا رو جایِ بهتری برای زندگی کرد.
پس بیاییم، به جایِ نوشتنِ جملههایِ قشنگ رویِ ویترینِ کتابفروشیها، سعی کنیم توی زندگیِ واقعی، توی دنیایِ واقعی، این جملهها رو به عمل تبدیل کنیم. بیاییم به موقع حرفِ دلمون رو به هم بگیم، قدرِ داشتههامون رو بدونیم، و مهربان باشیم.
شاید اینطوری، دنیا جایِ قشنگتری برای زندگی بشه.
@ghostfacts
خوابیدن زیر پتو، تنها نقطه امن؟!
هه! یه جور طنز تلخه این حرف.
تو این دنیای گرگ و میش، زیر پتو هم امن نیستی. کابوسها که میمونن، تاریکی که میترسونه، خفگی که اذیت میکنه.
بعدشم، مگه چقدر میتونی بخوابی؟ آخرش که باید بیدار شی و با واقعیت روبرو شی. با گرونی، با بیعدالتی، با غم و غصه.
پتو فقط یه حصار موقته. یه پناهگاهِ گذرا. یه مسکنِ موقت برای دردهای بیدرمان.
حالا یه نصیحتِ دوستانه:
به جای پتو، به خودت یه زره بساز. یه زره از جنسِ امید، از جنسِ تلاش، از جنسِ قوی بودن.
با پتو نمیتونی دنیا رو تغییر بدی، ولی با یه زره قوی، میتونی دنیای خودتو بسازی.
یه جمله آخر:
زیر پتو قایم شدن، شجاعت نیست. شجاعت اینه که روبرویِ تاریکی بایستی، و با شمشیرِ امید، تاریکی رو به روشنایی تبدیل کنی.
@ghostfacts
هه! یه جور طنز تلخه این حرف.
تو این دنیای گرگ و میش، زیر پتو هم امن نیستی. کابوسها که میمونن، تاریکی که میترسونه، خفگی که اذیت میکنه.
بعدشم، مگه چقدر میتونی بخوابی؟ آخرش که باید بیدار شی و با واقعیت روبرو شی. با گرونی، با بیعدالتی، با غم و غصه.
پتو فقط یه حصار موقته. یه پناهگاهِ گذرا. یه مسکنِ موقت برای دردهای بیدرمان.
حالا یه نصیحتِ دوستانه:
به جای پتو، به خودت یه زره بساز. یه زره از جنسِ امید، از جنسِ تلاش، از جنسِ قوی بودن.
با پتو نمیتونی دنیا رو تغییر بدی، ولی با یه زره قوی، میتونی دنیای خودتو بسازی.
یه جمله آخر:
زیر پتو قایم شدن، شجاعت نیست. شجاعت اینه که روبرویِ تاریکی بایستی، و با شمشیرِ امید، تاریکی رو به روشنایی تبدیل کنی.
@ghostfacts
* آره، آدم درونگرا مثل آجر تو کوره پزیه، اما یه فرق بزرگ داره:
آجر یه تیکه گِلِ بیخاصیته که فقط میره تو کوره تا یه ذره سفت و سخت بشه، ولی آدم درونگرا یه انسانِ پُر از حس و حاله که تو تنورِ زندگی پخته میشه.
تو تنورِ زندگی، آجر فقط داغ میشه و میسوزه، اما آدم درونگرا صیقل میخوره، جلا میافته، و مثل الماس میدرخشه.
آجر بعد از سرد شدن، فقط یه تیکه سنگِ بیروحه، ولی آدم درونگرا بعد از پخته شدن، مثل یه کهنهکارِ پُر از تجربه و حکمت میشه.
پس رفیق، اگه درونگرا هستی، به خودت افتخار کن، چون تو یه آجرِ معمولی نیستی، تو یه الماسِ قیمتی هستی که تو تنورِ زندگی داری صیقل میخوری.
* و یه نصیحت به اونایی که درونگراها رو نمیفهمن:
اگه یه روز یه آدم درونگرا رو دیدی که مثل آجرِ سرد و سخته، بدون که اون تو تنورِ زندگی داره پخته میشه، و یه روز از دلِ این تنور، یه الماسِ درخشان بیرون میاد.
پس صبور باش، و به درونگراها فرصت بده تا خودشون رو نشون بدن.
* و یه چیزِ دیگه:
اگه یه روز یه آدم درونگرا اومد تو زندگیت، قدرش رو بدون، چون این آدم یه گوهرِ نایابه که میتونه به زندگیت نور و گرما ببخشه.
* حالا یه بیت شعر هم از حافظ برات میگم که به این موضوع مربوط میشه:
درون من خسته از این نغمههای ناآشناست
مرا به خلوت خود ای آشنا ببر
@ghostfacts
آجر یه تیکه گِلِ بیخاصیته که فقط میره تو کوره تا یه ذره سفت و سخت بشه، ولی آدم درونگرا یه انسانِ پُر از حس و حاله که تو تنورِ زندگی پخته میشه.
تو تنورِ زندگی، آجر فقط داغ میشه و میسوزه، اما آدم درونگرا صیقل میخوره، جلا میافته، و مثل الماس میدرخشه.
آجر بعد از سرد شدن، فقط یه تیکه سنگِ بیروحه، ولی آدم درونگرا بعد از پخته شدن، مثل یه کهنهکارِ پُر از تجربه و حکمت میشه.
پس رفیق، اگه درونگرا هستی، به خودت افتخار کن، چون تو یه آجرِ معمولی نیستی، تو یه الماسِ قیمتی هستی که تو تنورِ زندگی داری صیقل میخوری.
* و یه نصیحت به اونایی که درونگراها رو نمیفهمن:
اگه یه روز یه آدم درونگرا رو دیدی که مثل آجرِ سرد و سخته، بدون که اون تو تنورِ زندگی داره پخته میشه، و یه روز از دلِ این تنور، یه الماسِ درخشان بیرون میاد.
پس صبور باش، و به درونگراها فرصت بده تا خودشون رو نشون بدن.
* و یه چیزِ دیگه:
اگه یه روز یه آدم درونگرا اومد تو زندگیت، قدرش رو بدون، چون این آدم یه گوهرِ نایابه که میتونه به زندگیت نور و گرما ببخشه.
* حالا یه بیت شعر هم از حافظ برات میگم که به این موضوع مربوط میشه:
درون من خسته از این نغمههای ناآشناست
مرا به خلوت خود ای آشنا ببر
@ghostfacts
👍3❤2
عجب جملهای! قشنگترین آدمها... رنج کشیده... خسته... تاریکی... انگار آدمها مثل یه دسته گلِ داغون توی گلخونه رها شدن که فقط یه عدهشون جون سالم به در میبرن!
حالا بذار من یه چیز بهت بگم رفیق. آدمها توی زندگیشون یا میجنگن یا تسلیم میشن. اونایی که میجنگن، چه رنج بکشن چه نکشن، چه خسته بشن چه نشدن، آخرش یه راهی برای خودشون پیدا میکنن. تاریکی هم براشون مثل یه چالشه که باید ازش عبور کنن.
اما یه عده هم هستن که از همون اول کم میارن. میشینن یه گوشه و فقط غر میزنن. اینا همونایی هستن که منتظرن یه فرشته بیاد از آسمون نازل بشه و دستشون رو بگیره و ببرتشون بهشت!
حالا تو بگو کدوم دسته آدمها قشنگترن؟ اونایی که با وجود همه سختیها میجنگن و راه خودشون رو پیدا میکنن، یا اونایی که فقط بلدَن غر بزنن و منتظر معجزه هستن؟
به نظر من که قشنگترین آدمها اونایی هستن که توی تاریکی یه شمع روشن میکنن. نه فقط برای خودشون، بلکه برای بقیه هم. اینا همونایی هستن که به بقیه امید میدن و نشون میدن که میشه از تاریکی عبور کرد و به روشنایی رسید.
پس رفیق، اگه دنبال آدمهای قشنگ میگردی، دنبال اونایی بگرد که توی سختیها خم به ابرو نمیارن و با امید و تلاش، راه خودشون رو پیدا میکنن.
@ghostfacts
حالا بذار من یه چیز بهت بگم رفیق. آدمها توی زندگیشون یا میجنگن یا تسلیم میشن. اونایی که میجنگن، چه رنج بکشن چه نکشن، چه خسته بشن چه نشدن، آخرش یه راهی برای خودشون پیدا میکنن. تاریکی هم براشون مثل یه چالشه که باید ازش عبور کنن.
اما یه عده هم هستن که از همون اول کم میارن. میشینن یه گوشه و فقط غر میزنن. اینا همونایی هستن که منتظرن یه فرشته بیاد از آسمون نازل بشه و دستشون رو بگیره و ببرتشون بهشت!
حالا تو بگو کدوم دسته آدمها قشنگترن؟ اونایی که با وجود همه سختیها میجنگن و راه خودشون رو پیدا میکنن، یا اونایی که فقط بلدَن غر بزنن و منتظر معجزه هستن؟
به نظر من که قشنگترین آدمها اونایی هستن که توی تاریکی یه شمع روشن میکنن. نه فقط برای خودشون، بلکه برای بقیه هم. اینا همونایی هستن که به بقیه امید میدن و نشون میدن که میشه از تاریکی عبور کرد و به روشنایی رسید.
پس رفیق، اگه دنبال آدمهای قشنگ میگردی، دنبال اونایی بگرد که توی سختیها خم به ابرو نمیارن و با امید و تلاش، راه خودشون رو پیدا میکنن.
@ghostfacts
گفت: «دنیا پوچ و بیارزش است. هیچ ارزشی ندارد.»
گفتم: «حرفهای خوب بزن. دنیا بیارزش نیست. فقط انسانی زندگی کردن خیلی سخت است.»
✍🏻 #عباس_معروفی
@ghostfacts
گفتم: «حرفهای خوب بزن. دنیا بیارزش نیست. فقط انسانی زندگی کردن خیلی سخت است.»
✍🏻 #عباس_معروفی
@ghostfacts
One of the biggest mistakes we make is assuming that other people think the way we think.
یکی از بزرگترین اشتباهاتی که مرتکب میشیم اینه که توقع داریم دیگران همونجوری که ما فکر میکنیم فکر کنن.
@ghostfacts
یکی از بزرگترین اشتباهاتی که مرتکب میشیم اینه که توقع داریم دیگران همونجوری که ما فکر میکنیم فکر کنن.
@ghostfacts
Don't discuss with someone who chose to be a donkey, just ride it.
با کسی که خر بودن رو انتخاب کرده بحث نکن، سوارش شو.
@ghostfacts
با کسی که خر بودن رو انتخاب کرده بحث نکن، سوارش شو.
@ghostfacts