امروز ۱۹ نوامبر روز جهانی مرد هست
این روز رو به همه مردانی که دارن صبح تا شب زحمت میکشن و سخت کار میکنن برای در رفاه بودن خانواده شون کار میکنن و در روزمرگی ها و زیر بار مشکلات خودشون رو فراموش کردند؛ شاید آرزوی شنیدن یک خسته نباشید؛ گرفتن یک شاخه گل به دلشون مونده باشه؛ به مردانی که بخاطر کلیشه های جنسیتی نتونستن هیچ وقت نه ضعف نشون بدن نه احساساتی بشن نه گریه کنن؛ مردانی که بهشون از روز اول گفته شده که تو و خواسته هات هیچ اهمیتی نداره و باید خودت و خواسته هات رو فدای خانواده کنی تبریک عرض میکنم

تصویر نمایانگر تأثیر نظرات و قضاوت‌های دیگران بر روان انسان است. حباب‌های گفت‌وگو که به عنوان نمادی از نظرات دیگران بر پشت فرد سنگینی می‌کنند، نشان‌دهنده این هستند که چگونه نگرانی از قضاوت‌ها می‌تواند تبدیل به باری سنگین شود و سلامت روان فرد را تحت تأثیر قرار دهد. این وضعیت می‌تواند با مفاهیمی مانند اضطراب اجتماعی و نیاز به تأیید اجتماعی مرتبط باشد، که در بسیاری از افراد منجر به احساس خستگی روانی و کاهش خودمختاری می‌شود.

یک سال با سه دنیای روانشناختی

در یک سال گذشته ۳ سریال با ۳ دنیای روانشناختی دیدم ، سریال های Silo، Severance و Westworld، هرکدوم با رویکردی منحصربه فرد، مفاهیم روانشناختی مثل هویت، کنترل، و واقعیت را در دنیایی آمیخته با تکنولوژی بررسی میکنن. این آثار مخاطب رو به تامل درباره مرزهای انسانیت ، قدرت نظام های اقتدارگرا ، تاثیر تکنولوژی بر روان انسان ، جستجوی آزادی در جهانی کنترل شده و جایگاه فرد در جهانی شکننده دعوت میکنن.

این سه سریال، نشان میدهند که آزادی روانی تنها با مواجهه با حقیقت، پذیرش درد و عبور از توهمات ممکن است.

همون طور که جولیئت تو سریال Silo میگه: «حقیقت همیشه بیرون است» ، اما یافتن آن نیازمند عبور از لایه های توهم و ترس است.

بعضی اوقات در اتاق درمان باید به خصوصیات غیرکلامی مراجعان دقت کرد. مثلا کسی که دستان خودش رو به حالت بسته نگه می داره (خشم) و در همین حال می خنده میشه بهش آگاهی داد که چرا جسم تو برخلاف حرفهای تو عمل میکنه . در این مواقع انگار در مسیر درستی قرار گرفتیم و داریم در جهت آگاهی خویشتن جلو میریم. ما بخش انکار شده مراجع خودمون رو یکپارچه می کنیم و با مواجهه سازی با این بن بست ها یا مقاومت ها و شرایطی که تماس واقعی با زمان حال قطع کرده به مسئولیت پذیری اعمال مراجع دامن می زنیم.
اصیل بودن یعنی بتوانیم همین باشیم که هستیم نه خلق کردن کسی که نیستیم.

اگر می‌بینید کسی معتقد است در پریزهای برق خانه‌اش دوربین کار گذاشته‌اند و همه جا تحت کنترل است، نگویید او "توهم" زده‌است، بگویید "هذیان" دارد. توهم یا hallucination مربوط به حس‌های پنج‌گانه است مثل توهم بینایی یا شنوایی، یعنی چیزی را ببیند که دیگران نمی‌بینند یا صدایی بشنود که دیگران نمی‌شنوند. اگر کسی به یک فکر اشتباه (مانند تحت کنترل بودن) اعتقاد بی چون و چرا داشته باشد و با دلایل منطقی نظرش عوض نشود، او توهم ندارد، هذیان یا delusion دارد.

اگر درون‌گرا و منزوی هستید و تنهایی را به معاشرت ترجیح می‌دهید نگویید من "ضد اجتماعی" یا antisocial هستم. بگویید asocial هستم. آنتی‌سوشیال یا ضداجتماعی یک اختلال شخصیت است و مربوط به کسانی می‌شود که قانون شکنی و رفتارهای ناهنجار و دزدی و کلاه‌برداری و سوء استفاده از دیگران دارند. شما آنتی سوشال نیستید بلکه شما asocial هستید. اگر ترجیح درونی شما تنهایی است، اصطلاح علمی‌ترش schizoid است. شما احتمالن در طیف شخصیت اسکیزویید هستید، نه آنتی‌سوشیال.

‏تفاوت استرس و اضطراب،
«استرس» واکنش بدن به یک عامل بیرونی هست که معمولاً موقتی بوده و پس از رفع آن کاهش می‌یابد، درحالی‌که «اضطراب» یک احساس مداوم نگرانی و ترس هست که حتی بدون عامل مشخصی هم ادامه داره. استرس می‌تواند مثبت یا منفی باشد، اما اضطراب معمولاً ناتوان‌کننده است.

قدرت دگرگون‌کننده نگرش ما نهفته در این حقیقت است که شادمانی حقیقی نه محصول فراوانی داشته‌ها، بلکه نتیجه حضور ذهنی کامل در تجربه لحظه حاضر است؛ آنگونه که نیک‌بختی در یک گل با شادمانی عمیق‌تری تجربه می‌شود تا باغی از گل‌ها که با غفلت نگریسته شده‌اند.

در روان‌کاوی، ما با ذهنی سروکار داریم که نه تنها از آگاهی ما فراتر است، بلکه در بسیاری از موارد با آن در تضاد است. ناخودآگاه، نیرویی است که بر رفتار، افکار و احساسات ما تأثیر می‌گذارد، بدون آنکه ما از آن آگاه باشیم. این نیروها می‌توانند در قالب رویاها، لغزش‌های کلامی، اشتباهات روزمره و حتی بیماری‌های روانی ظاهر شوند. روان‌کاوی به ما این امکان را می‌دهد که به این لایه‌های پنهان ذهن دست یابیم و آن‌ها را درک کنیم تا بتوانیم به بهبود وضعیت روانی خود بپردازیم.
فروید
مقدمه‌ بر روانکاوی

انسان در برابر هوش مصنوعی، چه کسی درمانگر بهتری است؟

نتایج اولیه یک مطالعه آزمایشی جدید نشان می‌دهد که هوش مصنوعی در ارائه درمان شناختی رفتاری (CBT) از نظر همدلی و ارتباط عاطفی از درمانگران انسانی عقب می‌ماند.

با این حال، نتایج نشان داد که هوش مصنوعی در ارائه یک رویکرد درمانی ساختاریافته عملکرد خوبی داشته است.

براساس این تحقیق در حالیکه هوش مصنوعی ممکن است اجزای CBT ساختاریافته را ارائه دهد و به عنوان یک ابزار مکمل عمل کند؛ اما فاقد ظرافت و انعطاف‌پذیری لازم برای خدمت به عنوان یک درمان مستقل است.

پزشکان و درمانگران باید هوش مصنوعی را به عنوان یک مکمل و نه جایگزین انتخاب کنند. نظارت انسانی برای همدلی و مسائل اخلاقی همچنان ضروری است.

لینک مقاله

- چرا بعد از تموم شدن جنگ حالمون هنوز رو به راه نشده؟!

هانس سلیه از بزرگان حوزه استرس میگه وقتی بحران، فشار یا مصیبتی میاد بدن سه مرحله رو پشت سر میذاره.

مرحله اول هشداره، تو این مرحله بدن میره تو فاز بقا و با ترشح کورتیزول و آدرنالین فرد رو آماده مقابله با تهدید می‌کنه...

‏مرحله دوم مقاومته؛ تو این مرحله اگه محرک استرس‌زا ادامه داشته باشه، بدن با تمام قوا جلوش وایمیسته و زورش رو میزنه فرد رو سرپا نگه داره.

و مرحله سوم فرسودگیه؛ وقتی استرس طول بکشه!، بدن هرچی داره میذاره پای اون و وقتی انرژيش ته بکشه، خالی می‌کنه و وارد مرحله فرسودگی میشه. پس؛

اگه الان بی‌حوصله، خسته و غمگینی، نشونه ضعیف بودنت نیست! بدن داره بهای مقاومت سخت این چند روز دردناک رو پس میده و وقتشه که ریکاوری روانی رو شروع کنی.

 یالوم بر این باور است که بسیاری از افراد، به‌خصوص در روابط نزدیک و عاطفی مانند رابطه با مادر، همسر یا شریک زندگی، بخشی از هویت خود را گم می‌کنند.در این شرایط، فرد به جای آنکه خودش باشد، تبدیل می‌شود به بازتابی از خواسته‌ها، ترس‌ها یا نیازهای طرف مقابل. اینجاست که دیگر «خودِ واقعی» فرصتی برای ظهور نمی‌یابد.یالوم این وضعیت را نوعی هم‌جوشی ناسالم می‌نامد، جایی که مرز میان “من” و “تو” از بین می‌رود. در چنین حالتی، فرد نیاز دارد موقتاً یا حتی دائماً فاصله بگیرد، تا بتواند بدون سایه‌ی دیگری، به بازتعریف خود بپردازد، اولویت‌های شخصی‌اش را بشناسد و معنای زندگی‌اش را خودش انتخاب کند.

مثال در کتاب:در یکی از داستان‌های مامان و معنی زندگی، مردی که سال‌ها در خدمت مراقبت از مادرش زندگی کرده، متوجه می‌شود که همیشه خواسته‌های خودش را سرکوب کرده تا رضایت مادرش را جلب کند. درمان با یالوم به او کمک می‌کند بفهمد که این عشق، گرچه واقعی است، اما او را از خودش دور کرده. او با پذیرفتن فاصله‌ای عاطفی، توانست برای اولین‌بار صدای درونی‌اش را بشنود و راه خودش را انتخاب کند.

نتیجه‌گیری:
از نگاه یالوم، فاصله گرفتن از کسانی که دوستشان داریم، گاهی نه تنها ضروری، بلکه سالم است.این فاصله فرصتی است برای رشد، آگاهی و بازگشت به خویشتن.درست همان‌طور که درختان برای رشد، به فضای تنفس نیاز دارند، انسان‌ها نیز برای شکوفایی درونی، گاهی نیاز دارند خودشان را از درون روابط حل‌نشده بیرون بکشند.و اگر عشق واقعی باشد، این فاصله نه پایان رابطه، بلکه آغاز ارتباطی آگاهانه‌تر و انسانی‌تر خواهد بود.

منبع : یالوم، اروین دی. مامان و معنی زندگی. ترجمه سپیده حبیب

مبارزه هوش مصنوعی با سرطان در عرض چند ثانیه

دانشمندان استرالیایی از هوش مصنوعی برای تولید یک پروتئین بیولوژیکی آماده استفاده، بهره بردند که می‌تواند باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک مانند E. Coli را از بین ببرد.

هوش مصنوعی اکنون در حال طراحی پروتئین‌های سفارشی در عرض چند ثانیه است، فرآیندی که زمانی سال‌ها طول می‌کشید. این کار راه را برای درمان بیماری‌هایی مانند سرطان و عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک هموار می‌کند.

لینک مقاله

ربات‌های هوش مصنوعی، لامسه و بینایی را برای کار با اشیا مانند انسان‌ها یاد می‌گیرند

یک پیشرفت جدید نشان می‌دهد که چگونه ربات‌ها اکنون می‌توانند بینایی و لامسه را برای کار با اشیا با دقت بیشتر، مشابه انسان‌ها، ادغام کنند. محققان TactileAloha را توسعه دادند، سیستمی که ورودی‌های بصری و لمسی را ترکیب می‌کند و بازوهای رباتیک را قادر می‌سازد تا با انعطاف‌پذیری بیشتری با وظایف دنیای واقعی سازگار شوند.

برخلاف سیستم‌های صرفا بینایی، این رویکرد به ربات‌ها اجازه می‌دهد تا اشیا چالش‌برانگیزی مانند زیپ را مدیریت کنند و قضاوت حسی شبیه به انسان داشته باشند. این یافته‌ها گامی بزرگ به سوی توسعه هوش مصنوعی فیزیکی است که می‌تواند به ربات‌ها در انجام کارهای روزمره مانند آشپزی، تمیز کردن و پرستاری کمک کند.

لینک خبر

اپ «2wai» که گالون ورتی، بازیگر سابق دیزنی بنیان گذار اون هست، ادعا می‌کنه کاربرا می‌تونن از عزیزای فوت‌شده‌شون آواتار سه‌بعدی و تعاملی بسازن. یعنی چندتا عکس و چند دقیقه ویدیو می‌دی و اپ با استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی یک نسخه دیجیتال از اون آدم می‌سازه که باهات حرف می‌زنه. همین ایده باعث شده خیلی‌ها نگران جهت‌گیری این فناوری بشن.

واقعیت اینه که 2wai غم رو تبدیل به دیتا می‌کنه، نه تجربه انسانی. سه دقیقه ویدیو کافیه تا الگوریتم‌ها مدل چهره، صدا و الگوی حرف‌زدن فرد فوت‌شده رو بازسازی کنن. شرکت این روند رو «تعامل فراتر از قبر» معرفی می‌کنه، اما از نظر فنی بیشتر شبیه تبدیل درد انسان به یک سرویس قابل‌فروشه.

مشکل فقط احساسی نیست، ساخت چنین آواتاری یعنی استخراج ویژگی‌های فردی کسی که نه اجازه داده و نه می‌تونه اجازه بده. وقتی شرکت‌هایی مثل IBM و BT پشت پروژه هستن، یعنی این دیتا می‌تونه تبدیل بشه به یک دارایی بلندمدت برای آموزش مدل‌های آینده، و اینجا دقیقاً جاییه که سؤال‌های اخلاقی جدی شروع می‌شن.
Source

از نظر روان‌شناسی، این ابزار روند طبیعی سوگواری رو دچار اختلال می‌کنه؛ چون فرد به‌جای مواجهه با فقدان، مدام با یک نسخه مصنوعی روبه‌رو می‌شه که هدفش نگه‌داشتن کاربر در اپلیکیشن هست نه کمک واقعی. هر جمله و واکنشی محصول تولید الگوریتمه، نه حضور کسی که از دست رفته.

وضع حریم خصوصی هم اصلاً شفاف نیست. این اپ فقط دیتای فرد فوت‌شده رو جمع نمی‌کنه، بلکه رفتار و واکنش بازمانده‌ها رو هم ذخیره می‌کنه. یعنی یک مجموعه کامل از غم، الگوی ارتباطی و رفتار احساسی تحت فشار. چیزی که هر شرکت تکنولوژی حاضرِ براش هزینه سنگین بده.

جمع‌بندی ساده‌اش اینه که 2wai بیشتر از اینکه ابزار تسکین باشه، شبیه یک خط تولید احساساته که روی زخم باز آدم‌ها مدل‌سازی می‌کنه و اسمش رو می‌ذاره نوآوری؟

این تکنولوژی واقعاً قراره به آدم‌ها کمک کنه یا فقط شکل تازه‌ای از تجارت روی غم انسانه؟

متولدین ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲ به‌عنوان غمگین‌ترین و مضطرب‌ترین نسل تاریخ انتخاب شدن.

نسل ما روی مرز دو دنیا ایستاده ، گذشته‌ای که به ما نمی‌رسد و آینده‌ای که نامطمئن است. این ایستادن، سنگین است.

اضطراب و غم ما حرفی است برای تمام تنهایی‌هایی که در پشت صفحه‌های روشن قایم شده. ما به هم وصلیم، اما عمیقا تنها.

این احساس نشان می‌دهد ما هنوز انقدر زنده‌ایم که زخم‌های جهان را حس کنیم. و در این حس، دست کم می‌دانیم که تنها نیستیم.
Source

استفاده از هوش مصنوعی برای یافتن اطلاعات می‌تواند دانش شما را کاهش دهد

مطالعه جدید نشان می‌دهد که وقتی افراد برای خلاصه کردن اطلاعات مربوط به یک موضوع برای خود به مدل‌های زبانی بزرگ تکیه می‌کنند، در مقایسه با یادگیری از طریق جستجوی استاندارد گوگل، دانش سطحی‌تری را دریافت می‌کنند.

در این تحقیق افرادی که از ابزارهای هوش مصنوعی برای تحقیقات خود استفاده کردند در مقایسه با جستجو در وب، احساس کردند که کمتر یاد گرفته‌اند، تلاش کمتری برای نوشتن توصیه‌های بعدی خود صرف کردند و در نهایت مقالاتی نوشته‌اند که کوتاه‌تر، غیرواقعی‌تر و عمومی‌تر است. خوانندگان این مقالات هم بدون آگاهی از نحوه‌ی نوشتن مقاله، آن‌ها را کمتر آموزنده و مفید یافتند.
Source

سوگ خطی نیست؛ بعضی روزها زمینت می‌زند، بعضی روزها فقط آرام کنارت می‌نشیند.