💎 جواب خوب

از کارگری در محضر دادگاه پرسیدند مایل است به روش دنیوی سوگند بخورد یا به روش کلیسایی؟

جواب داد: "من بیکار هستم."

«اصلا در این گفته‌اش نشانی از حواس پرتی در میان نبود. او با این جواب خاطرنشان کرد که در وضعیتی به سر می‌برد که طرح چنین پرسش‌هایی و حتا دستور چنین دادگاهی، برایش پشیزی ارزش ندارد.»

#برتولت_برشت
مترجم: علی‌عبداللهی
@Roshanfkrane

گزارش رسانه خارجی از کوچکترین چایخانه تهران

▪️خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت: کاظم مبهوتیان با ریش مرتب شده، شالی قرمز و جلیقه‌ای به رنگ برنز در کوچک‌ترین و قدیمی‌ترین چایخانه تهران به مشتریان خدماتی ثابت و مداوم ارائه می‌‎دهد، اما در ۶۳ سالگی تنها امیدش به خداست تا جانشینی برای او پیدا کند.

▪️در کوچه‌ای از بازار بزرگ تهران، بین مغازه لباس‌فروشی و در ورودی مسجد، چایخانه‌ ۱٫۵ مترمربعی او از خیابان اصلی دیده نمی‌شود.

▪️مبهوتیان در بین ریختن لیوان‌های چای دم کشیده برای مشتریانش داستان صدساله چایخانه افسانه‌ای حاج علی درویش را با افتخار بازگو می‌کند./ فرارو
https://fararu.com/fa/news/506106
@Fararunews

✍️اول مهر و طنز در دانشگاه

🔷یک استاد دانشگاه را تجسم کنید که معاون فنی-مهندسی یک شرکت مهندسی مشاور بزرگ است (با ده ها پرسنل و پروژه که در زیرمجموعه اش قرار دارند) و همزمان نُه دانشجوی دکترا و کارشناسی ارشد هم دارد.
این تجسم شما یک خیال نیست بلکه واقعیت است! واقعیت از این باب که خیلی محتمل است که در دانشگاههای کشورمان با افرادی برخورد کنیم که هدایت هشت-نُه دانشجوی دکترا و ارشد را به عهده دارند ولی همزمان درگیرِ کارهای یک "شرکت" هستند که امور جاری در آن شرکت (خود به تنهایی) یک نیروی تمام وقت می طلبد. سوال اینجاست که "کیفیتِ" آن پایان نامه های دکترا چه می شود؟!
سوال اینجاست که آن آقای استاد، چقدر "وقت" صرفِ دانشجویانش می کند؟

🔷حالا دوباره تجسم خود را بکار بگیریم و یک هیات علمی را تصور کنیم که هشت یا نُه دانشجوی دکترا دارد و همزمان در تمامِ دوره های انتخابات #شورای_شهر هم شرکت می کند. علاوه بر این، در هر انتخابات نظام مهندسی هم شرکت می کند. یعنی انتظار دارد هشت سال عضو شورای شهر یک کلانشهر باشد (یک مسئولیت "تمام وقت") و "همزمان" با حضور در نظام مهندسی، بر هدایت چندین پایان نامه دکترا هم نظارت کند.
این تجسم شما نیز یک تصور نیست بلکه واقعیت است!

این طنزی است که در دانشگاههای ما جریان دارد.

🔷حال برویم به محوطه #دانشگاه_ایلینوی و دقایقی در محوطه واحد Urbana-Champaign این دانشگاه قدم بزنیم (University of Illinois at Urbana-Champaign). اعضای هیات علمیِ این دانشگاه از فیلترهای متعدد و دشوار، عبور داده شده اند و پس از عبور از چندین خانِ رستم، به تدریس سرِ کلاس درس یا هدایت پایان نامۀ دانشجو، رسیده اند. ببینیم وضع آنها چگونه است:
استادی که در یکی از اتاقهای گروه مکانیک، سازه یا برق این دانشگاه نشسته، برای رسیدن به محوطۀ ایلینوی باید با هواپیما (از یکی از شهرهای آمریکا) خودش را به شیکاگو (یا ایندیاناپلیس) برساند و سپس، حدود سه ساعت رانندگی کند تا به شهری که تقریبا نصف #جهرم جمعیت دارد، برسد و سپس در آن شهر کوچک (که تا نزدیکترین #فرودگاه 3 ساعت فاصله دارد!) فقط و فقط بر روی کارِ آموزش و پژوهش متمرکز شود.

ممکن است گفته شود: حتما این آقا/خانم حقوقِ خوبی می گیرد که در یک محیط روستایی، به کار تولید علم مشغول می شود. بله! این حرف تا حدودی صحیح است (درباره حقوق هیات علمی قبلا در اینجا صحبت شده بود) ولی این حرف از یک جهت کاملا غلط است چرا که آن آقا یا خانمِ هیات علمی، می توانست بجای آمدن در روستای Urbana-Champaign برود در شرکتهای سلیکن ولی یا نیویورک (یا حتی شیکاگو، آتلانتا و...) و ۲ تا ۳ برابرِ حقوق هیات علمی را دریافت کند اما او «تصمیم گرفته» که «خود را متمرکز» بر تولید علم کند. عملا او تصمیم گرفته که وقت، و انرژیِ ذهنی خود را به دو کارِ تدریس و پژوهش صرف کند. قطعا فردی که از ده خانِ رستمِ مصاحبه های دانشگاه ایلینوی عبور کرده، آنقدر عرضه دارد که در صنعت (یا سیاست) هم مشغول بکار شود اما او «انتخاب» کرده. او انتخاب کرده که «متمرکز» باشد.

🔷مسالۀ «حقوق و مزایا» یک بهانه (Excuse) برای طیفِ وسیعی از اعضای هیات علمی در ایران شده که وقتِ خود را در فراب، مهاب قدس، شهرداری، وزارت صَمت، نفت و... صرف کنند. «حقوقِ کم» یک بهانه شده تا اعضای هیات علمی در چندجا مشغول به چند کار شوند و «حضور واقعی در دانشگاه» به نازل ترین سطحِ خود اُفت پیدا کند.

🔷اول مهر است و باز متنهای پرسوز و گداز دربارۀ اهمیت علم و دانش اندوزی منتشر/فوروارد می شود، اما چه فایده وقتی که «ساختار دانشگاه» در ایران یک ساختار فکاهی (و طنزگونه) شده است؟

🔷غایت آمالِ برخی از ما این است که فرزندمان «آنقدر توانمند» شود که همزمان با هیات علمی بودن، عضو شورای شهر هم باشد (یا معاون فنیِ شرکت مهاب قدس، فراب، سابیر و...)، و هدایت ده رسالۀ دکترا را نیز به عهده داشته باشد...

🔷اول مهر است و من برای آیندۀ فرزند «توانمندم» چنین تصویر فکاهی و تلخی را در ذهن پرورانده ام!

شاید صدها و هزاران شهروند دیگر هم هستند که چنین تصوّر غلطی را از دانشگاه و «هیات علمی بودن» (همزمان با کار اجرایی) در ذهن دارند.
یک تفکر #ضد_توسعه ای و یک نگاه شدیدا #آسیب_زننده به مسیر تولید علم.

✅اول مهر است، و انتهای مسیر «دانش آموزیِ» فرزندان ما قرار است به چنین «دانشجویی» ختم شود.

✅ایرادی نیست که هیات علمی چندساعت در هفته در صنعت کار کند اما وضعیت فعلی، اسفناک است. کسی سخنی نمی گوید و فعلا قرار است که «خودِ اعضای هیات علمی دانشگاهها» ساکت ترینِ افراد دربارۀ این روند بیمار باشند.

✅طرف «رئیس دانشگاه» است (نه حتی رئیس دانشکده) و همزمان با سِمَت پرمشغلۀ ریاست دانشگاه، متولیِ هدایتِ ۵ دانشجوی دکتراست! این چه طنزی است آخر؟

✅اول مهر است و این سکوت، نقطۀ تاریکِ جریان «دانش»جویی در کشور است.

خبرآنلاین
🌐t.me/solseghalam

✅علی لندی، قهرمان ملی آسمانی شد

▫️علی لندی، نوجوان شجاع و فداکار ایذه ای و قهرمان ملی درگذشت.

🔹این نوجوان ۱۵ ساله و اهل شهرستان ایذه استان خوزستان در پی یک حادثه آتش سوزی در ایذه با ایثار و از خودگذشتگی جان دو زن را نجات و خود دچار سوختگی شدید می شود.

🔹علی لندی بدلیل سوختگی زیاد بستری و پس از اقدامات اولیه در بیمارستان طالقانی اهواز برای سیر مراحل درمان خود به بیمارستان امام موسی کاظم اصفهان اعزام شده بود.
@Sahamnewsorg

✅نصيحتي به طالبان: اشتباه جمهوری اسلامی را تکرار نکنید!

✍ مجید مرادی
سال 1378 در نخستین سفرم به سوریه به دعوت و میزبانی آیت الله سیدمحمدحسین فضل الله و همراه ایشان به لبنان رفتم. ایشان ترتیبی دادند تا طی یک هفته از همه مراکز آموزشی ایشان که قوی ترین و مدرن ترین مراکز آموزشی لبنان است دیدار کنم. در دیدار از مجتمع آموزشی ابتدایی ایشان متوجه شدم که سیستم مختلط بر آن حاکم است. از خانم مدیر پرسیدم چه شد که دختر و پسر با همند؟

گفتند مدتی جدا بودند اما دیدیم اولا پسرها بسیار خشن بار می آیند و ثانیا اگر قرار است در جامعه ای مختلط زندگی کنند که از دانشگاه تا اداره و خیابان تفکیکشان ممکن نیست بهتر است از همین ابتدا و در سنی که غریزه جنسی شکل نگرفته است رابطه ای انسانی و عادی و طبیعی میان دو جنس برقرار شود.

هر چه فکر کردم دیدم این الگو بسیار عاقلانه تر از الگوی ایران است که درست در دوره ای که دختر و پسر می توانند مثل برادر و خواهر کنار هم درس بخوانند از هم جدایند و در دوره دانشگاه که دوران جوانی و چنان که افتد و دانی است کنار هم می نشینند. به این می گویند نظام آموزشی ملانصرالدینی و نه اسلامی.

البته من معتقدم که اگر از همان دوره ابتدایی مدارس مختلط باشد دختران و پسران درکی انسانی از یکدیگر می یابند و پسران از همان دوره آرام تر تربیت می شوند و حس می کنند وجود جنس مخالف در کنارشان امری عادی است و از این رو در دوران جوانی دچار توهم و توحش نمی شوند و در آن صورت در دانشگاه هم کنارهم نشستن آنان عادی خواهد بود.

اگر برادران طالبان افغانستان به من اعتماد ندارند به خدا اعتماد کنند که در طواف خانه اش میان زن و مرد بیگانه تفکیک نکرد آن هم مردانی که نیمی از بدنشان تقریبا مکشوف است.

روز قیامت هم اگر خدا از شما بازخواست کرد به مناسک حج مطابق فتوای اجماع علمای مسلمان از اهل سنت و جماعت و شیعه ارجاع دهید.

با تفکیک جنسیتی در مدارس نه جامعه ای اسلامی تر خواهید ساخت و نه سالم تر. ام الأمراض اجتماعی جامعه ایران همین تفکیک جنسیتی است.
@Sahamnewsorg

🔸نادان را به از خامشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی🔸
گلستان سعدی، باب هشتم، در آداب صحبت.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

‍✅فاسد ترين نوع سرمايه داري در ايران حاكم است

✍️مهدي نصيري
کنسرو خوراک گوشت آبدار مخصوص سگهای بالغ قیمت: 550 هزار تومان. کنسرو مخصوص سگ با طعم مرغ و بوقلمون قیمت: 350 هزار تومان. خوراک ویژه پروبیوتیک به همراه حشرات خشک شده مخصوص همستر قیمت: 220 هزار تومان. یونجه معطر، تهیه شده از کوه های آلپ، کاملاً طبیعی مخصوص جوندگان خانگی قیمت: 300 هزار تومان . قلاده چرم طبیعی در سه سایز قیمت: 400 هزار تومان و.....

اینها قیمت برخی از محصولات موجود در یک pet shop زنجیره ای در خیابان فرشته تهران است!

اینکه سگ خانگی در فلان محله شمال تهران کنسرو 500 هزار تومانی بخورد یا همستری در ایران، یونجه کوه های آلپ را تناول کند خیلی اتفاق مبارکی ست!

یک سیستم حاکمیتی عریان ِ سرمایه داری غیرمولد در ایران حکومت می کند که غیرقابل باورترین فاصله ی طبقاتی و اجتماعی را در تاریخ کشور به وجود آورده است. به گونه ای که پول دو وعده خوراک سگ ِ یک خانه در یک شهر، تمام درآمد ِ ماهانه ی دست کم یک میلیون خانوار چهار نفره در همان شهر است!

این فقط یک قلم است. لامبورگینی 15 میلیارد تومانی یا خانه 500 میلیارد تومانی هم توی تهران فراوان است .

این سیستمی که در کشور حاکم است، فاسدترین نوع سرمایه داری غیر مولد است. نه مطلقاً ربطی به اسلام دارد، نه واقعاً عنادی با بزرگترین کشور سرمایه داری دنیا ( آمریکا ).

آن روی سکه همین شهر، هزاران نفر زباله گرد است که بخشی از آنها کودکند و در طول سال شاید هرگز حتی یک وعده خوراک گوشت آبدار نمی خورند!

این است واقعیت سرزمینی که بر حمایت از مستضعفین و هم پیکری بنی آدم فخر به عالم می فروشد.

🔴 اندیشه آزادی

Join👉 🕊🆑 @andisheazady

ایران اسیرِ کابوس است!


محمد حسین کریمی پور


۱- قواعد بازی جهانی، حاصل برآیند تنازع قدرتها‌ست. تغییر قواعدِ بازی بنفع خود بدون کسب برتری اقتصادی/نظامی ممکن نیست. آمریکا با بهره از اقتصاد قوی، توان نو آوری، دست برتر در هر دو‌جنگ‌ جهانی، جنگ سرد و ایجاد بلوک غرب، نظم موجودِ آمریکائی و‌ دلار محور را هوشیارانه آجر به آجر ساخت و چنددهه حفظ کرد.

۲- انگلیس، فرانسه و اروپای غربی شرکای این کمپانی بودند.آلمان، ژاپن و کره در سایه آن برخاستند و‌سهامدار شدند. چین ابتدا با آن جنگید ولی بعد آنرا نردبان ترقی یافت بر آن جهید و بالا رفت. شوروی و بلوک شرق، کره شمالی و‌ ایران در تخریب آن کوشیدند. اما برای غلبه بر آمریکا و شرکا، مهارت، وزن و‌ خزانه وافی نداشتند. حریف رویشان افتاد و‌ در ماندند. در دنیای ناعادلانه آمریکائی، موضع و مدل بازی حکومت ها فرق می کرد. سرنوشت ملت هاشان هم!

۳- هیچ نظمی ابدی نبوده و نیست. آمریکا، متحدان و اتحادهایش تدریجا ضعیف می شوند. اتحادیه اروپا، رویای ابر قدرتی را وا نهاده. چین و‌امثال هند و اندونزی در کار طلوعند. بازیگران کوچک و آماده ای چون سنگاپور، اسرائیل، قطر و امارات، پر رنگ می شوند. چین چنان وزن گرفته که تغییر تعادلات جهانی در ربع قرن پیش رو، ناگزیر می نماید . دنیای نیمه دوم قرن، بعیدست آنقدر آمریکائی باشد که بود. کشورها در تب و‌تاب پیش بینی روند آینده و باز تعریف جایگاه خود برای دوران انتقال و دنیای جدید اند. نظمی جدید در کار تولد است.

۴- به یُمن تغییر راهبرد صدور انقلاب به استراتژی تقویت چین، اژدها چهار دهه رشد ممتد اقتصاد را پشت سر نهاده. آن کشور فقیر و‌گرسنه دهه ۷۰، حالا سهمش از اقتصاد جهانی به ۱۵٪ نزدیک می شود. دومین بودجه دفاعی دنیا را دارد که از مجموع روسیه، انگلیس و فرانسه بیشترست! در تمام این سالها با همین قواعد دنیایِ آمریکائی کج دار و‌مریز، بازی کرده و قوی شده. هنوز هوشمندانه و فروتنانه منکرست که ابر قدرت شده یا در صددست جای آمریکا را بگیرد. چینِ عاقل، لاجرم ابر قدرت خواهد شد و اکنون نیز قدرت دوم جهانست.

۵-ایران که حتی ۰/۵٪ اقتصاد یا ۱٪ بودجه دفاعی دنیا را نداشت، بجای تمرکز بر تقویت خود، دنبال تغییر قواعد بازی رفت. جنگ طولانی و بی برنامه با نظم جهانی آمریکایی، ریشه های ایران را فرسوده. خزانه خالی، فساد فراگیر، سرمایه اجتماعی ضعیف، دشمن زیاد، متحد مفقود، سرمایه و‌مغزها در حال فرار، چالش ها زورآور و‌بندهای تحریم محکم است. حکومت کُند و‌ ناهوشمند می نماید و‌ ناتوانِ از حل مساله است.
اینجا ایستاده ایم چون دنیا را نشناخته ، بازیگوشانه تعادلات ریاضی قدرت را انکار و بدنبال سراب دویده ایم. روزگارمان جوریست که هر که به ما می رسد، نه فقط چین و روسیه بل سریلانکا و عراق بدون توجه به منافع ما، خرِ خود می راند. ضعیف ترین کشورهای جهان، حقوق بدیهی ما (حتی حق تسلط بر اموالمان) را بدون ترس از عواقب، نقض می کند. تا بدل به کشوری فرصت جو، حسابگر و‌ واقع نگر نشویم، آب به آسیاب هر که باشد، گندم ما آرد نمی شود.

۶- ایران عقب افتاد و‌گرفتار اوهام شد . دار و ندارمان را در نبردهایی باخته ایم که اولویت ما نبودند. در کوره راههایی روانیم که به هیچ جا نمی رسد. گرفتار بحرانهایی هستیم که دیگران قرنهاست پرونده اش را بسته اند. گویی طلسمی سیاه بر جان ما مستولیست. اگر می خواهیم طومار این کهن دیار بهم نپیچد، آب را باید به جوی گرداند. دشوار ولی ممکنست. چالش هایمان متعدد و سنگین اند. اما در نیروی انسانی، زیر ساخت ها، موقعیت ژئوپلتیک، پتانسیل تولید، منابع، حجم بازار و اندوخته تمدنی مزایایی داریم. اگر عاقل باشیم، اینها به کار می آیند. محتاج تغییر از درونیم، تغییر در نگرشمان به جهان و شیوه حکمرانی. باید چالش ها را برسمیت بشناسیم. باید جمهوریت مرده را زنده کنیم و ساختار حکمرانی را با شرائط قرن ۲۱ متناسب کنیم. باید وزن خود و‌تناسبش با دیگر بازیگران منطقه و جهان را بفهمیم . باید راهبردهایی منطبق با واقعیات و اهدافی متناسب با منافع ملی اتخاذ کنیم. باید کاری کنیم ملت احساس پیشرفت کند و راضی باشد. باید اوهام و خیالات را وانهیم!

خدا ایران را از شر دشمنان بیگانه و خودی حفظ کند! آمین!



جان آگه با #فرهیختگان

«الا یک از هزاران»!

آرمان امیری

این روزها گاه و بی‌گاه تصاویر جدیدی از بریده صحبت‌های آقای رییسی دست به دست می‌شود. موارد متعددی که ایشان عباراتی را به غلط به کار می‌برد، جمله‌بندی‌های عجیب و نامفهومی دارد و یا مفاهیمی را به کلی نابجا و نادرست استفاده می‌کند. به نظر می‌رسد آنچه فعلا مورد توجه افکار عمومی است، تمسخر سواد پایین یا فن بیان ضعیف ایشان است.
برای شخص من اما، این پدیده اصلا اتفاق جدید یا نادری نیست؛ بلکه تداوم یک سنت بسیار رایج و شایع در کشور است که البته اشکال متفاوتی به خود می‌گیرد و گاه پیامدهای متضادی هم دارد: «سنت شفاهی‌گویی».

سنت شفاهی‌گویی در تاریخ ما کهن و ریشه‌دار است. به فن «خطابه» شهرت دارد. (آیا با سنت سوفسطائیان یونانی تناظر دارد؟ شاید قابل بررسی باشد) واعظان (غالبا روحانی در کشور ما) هم به استعداد وعظ خود می‌بالند و گاه بر پایه همین استعداد رتبه و مقامی می‌یابند، اما در نهایت چندان هم تعیین کننده نیست. دست‌کم یک فقره تجربه «امام راحل» ثابت کرد که حتی برای تهییج توده‌ها و ایجاد کاریزمایی مسخ‌کننده هم ابزاری ضروری به حساب نمی‌آید، چه برسد به جایی که پای بحث منطقی و مستدل در میان باشد.

در یک قرن اخیر هم که نسیم تجدد و نواندیشی در کشور ما وزید، شفاهی‌گوهای ایرانی آشکارا نسبت به اندک رقبای مکتوب خود دست بالا را داشته‌اند. شهرت و نفوذی که علی شریعتی در زمانه خودش به دست آورد را احتمالا هیچ روشنفکر و متفکر و اندیشمند دیگری هرگز تکرار نکرد، هرچند که امروز یک دانشجوی نسبتا تازه‌کار در علوم اجتماعی هم می‌تواند انبوهی از آشفتگی‌ها، تناقضات، ادعاهای بی‌پایه و گاه ارجاعات به کلی غلط او را تشخیص بدهد. امثال فردید در گذشته و رائفی‌پورها در عصر حاضر، فقط بدشانس بوده‌اند که مورد خشم و نفرت جریان روشنفکری قرار داشته‌اند؛ شاید هم به اندازه امثال «الاهی قمشه‌ای» اینقدر زیرک نبودند که در حوزه‌هایی تمرکز کنند که شاکی خصوصی ندارد!

بنابر مشاهدات شخصی خودم اگر بخواهم بگویم، متاسفانه حتی در سطح دانشگاه هم درصد کمی از اساتید هستند که برای هر جلسه خود یک طرح بحث مدون و مشخص دارند. (اینکه هر سال تلاش کنند این بحث‌ها را به روز کرده و با ابتکار جدیدی وارد کلاس شوند که دیگر واقعا پدیده نادری است) گویا اساتید دانشگاه هم گمان می‌کنند با اتکای صرف به تجربه و دانشی که دارند می‌توانند از پس یک ساعت کلاس درسی، آن هم در برابر تعدادی دانشجوی مبهوت بر بیایند که البته تصور بی‌راهی هم نیست؛ اما اگر بنابر اتفاق و معجزه، یک کودک خام به ذهن‌اش برسد که نگاهی متفاوت به صحنه بیندازد، بعید نیست که ناگاه همه ببینند که پادشاه عجب لخت است!

برای مثال، یک مراجعه ساده بکنید به درس‌گفتارهای استاد عزیز و اندیشمند و فیلسوف عالیقدر، جناب دکتر جواد طباطبایی، مثلا در مجموعه درس‌گفتارهای هگل، یا ماکیاولی، که فایل‌های صوتی و تصویری‌اش هم به وفور تکثیر شده‌اند. از هر یک ساعت وقتی که جناب استاد صرف می‌کند و از مجموع هر ۵۰۰۰ کلمه‌ای که بر زبان می‌آورد، به زحمت بتوان یک دقیقه یا ۵۰ کلمه مربوط به موضوع و در مواردی حتی مربوط به جمله قبلی استخراج کرد.

در مورد شخص آقای رییسی البته، گویا مکتوب کردن سخنان هم چندان راه‌گشا نبوده‌اند و ایشان با روخوانی از متن فارسی هم مشکل دارد؛ اما از این مثال عجیب و خارق‌العاده که بگذریم، متاسفانه من به شخصه کمتر خطیب یا صاحب‌نظری را سراغ دارم که برای یک نوبت سخنرانی عمومی، بحث خود را پیشاپیش مدون و مکتوب کرده باشد و متاسفانه به نظر می‌رسد که این ضعف بزرگ، هر روز هم در حال تشدید و حتی تشویق است! برای مثال، اگر تجربه یک حضور ساده در اتاق‌های «کلاب‌هاوسی» را داشته باشید، از مشاهده انبوهی از عزیزان صاحب‌نظر و نخبگان کشور که همین‌جور فی‌البداهه به هر بحثی پا می‌گذارند حیرت خواهید کرد.

حالا اینکه از خیل این همه عزیزان همه‌چیزدان و بداهه سرا، دست بر قضا کسی رییس‌جمهور شده که همان اندک فن بیان و خطابه را هم ندارد، در نظر من چیزی را تغییر نمی‌دهد.
در مملکتی که صاحب‌نظر و کارشناس دانشگاهی‌اش هم به خودش زحمت مستندگویی و مدون‌گویی نمی‌دهد، خیلی نمی‌شود از سیاست‌مدارانی که در سنت «راه بنداز، جابنداز» بالا آمده‌اند توقع داشت با مشورت مشاوران صاحب‌نظر متن سخنرانی‌هایشان را تدوین کنند.

So many gods, so many creeds,
So many paths that wind and wind,
While just the art of being kind
Is all the sad world needs.

Ella Wheeler Wilcox


این همه خدا،این همه کیش و آیین،
این همه راهِ پیچاپیچ،
این‌ همه، در حالی که هنرِ مهربان بودن
یگانه نیازِ این جهان اندوهناک است.

اِلا ویلر ویلکاکس


#هومن_پناهنده

@gashthaa

🔴سقط قانون

به دو دانشگاه پزشکی در استان مازندران دستور داده‌اند تا ترتیبی بدهند آزمایشگاه‌های تشخیص طبی مازندران زنانی را که آزمایش بارداری آنها مثبت است به دادگستری معرفی کنند . هدفشان پیشگیری از سقط جنین است.

بگذریم از آنکه :
۱_دادگستری مجاز به چنین دستوری نیست و نمی‌تواند در خارج از یک پرونده قضایی و بدون قانون تکلیفی آن هم چنین گسترده برای جایی ایجاد کند ،یا
۲_ این دستور با حریم خصوصی افراد در تضاد است،یا
۳_ این دستور با اصل محرمانگی اطلاعات پزشکی افراد در تعارض است .

از این هم می‌گذریم که بعد از فرضا معرفی زنان باردار به دادگستری چگونه می‌خواهند بر نگهداری یا سقط جنین این زنان نظارت کنند؟کمی ذوق و قدرت تخیل خود را به کار بیاندازید به طنزهای درخشانی می‌رسید.

اینها همه درست اما نکته مهم و دردآور این است که این بخشنامهءخلاف به امضای معاونت پیشگیری از جرم دادگستری استان مازندران رسیده است .
این طرز نگاه که با مردم و جامعه و قانون تا این حد بیگانه است چطور می‌خواهد با جرم مبارزه کند یا از جرم پیشگیری کند؟
همین تلقی‌های غیرعلمی و غیرحقوقی و آسیب‌زا بوده است که تاکنون با تحمیل هزینها‌های بسیار سنگین وضعیت جرم و جرمزایی جامعه را به چنین وضع دردناک و پرمخاطره‌ای انداخته است .
https://t.me/kambiznouroozi

⭕️حکومت توجه نمی‌کند با این کار خود که دیگر پوششهای رایج را نادیده گرفته و به رسمیت نمی‌شناسد؛ هم فاصله مردم و زنان را با خود بیشتر می‌کند و هم اعتبار این پوشش را به عنوان یک انتخاب آزاد زایل می‌کند.

https://twitter.com/LajevardiBamdad/status/1444998604150738951?s=09

هوشنگ ابتهاج : در اواخر عمر قمر، پیش از اینکه سکته بکنه تو کافه گلشن می خوند تو خیابون شاه آباد، از غرب که به طرف میدان بهارستان می آین، دست راست، یه کوچۀ باریک و درازی بود که ته کوچه یه در بود که به یه باغ بزرگ باز می شد، اونجا کافه گلشن بود. بیشتر کلاه مخملی ها تو این کافه بودن. خب بیچاره قمر ناچار بود اونجا بخونه که شبی یه مقدار پول بگیره. من رفتم اونجا. کلاه مخملی ها بهش می گفتن: فلان تصنیفو بخون ( با فریاد و بی ادبی). خب قمر که طفلک این تصنیفهای بازاری رو بلد نبود، می گفت: چشم! اونو هم می خونم ( از نگاه و لبخند سایه زهر می بارد)... خون می شد آدم دلش. این هم کشور ما!
و سرنوشت بهترین خواننده تاریخ ما

پیرپرنیان اندیش- میلاد عظیمی و عاطفه طیّه در صحبت سایه- جلد اول – صفحۀ 553 تا 559

@muzicbaz کانال موزیک باز

این تویی با من و غوغای رقیبان از پس
وین منم با تو گرفته ره صحرا در پیش
همچنان داغ جدایی جگرم می‌سوزد
مگرم دست چو مرهم بنهی بر دل ریش
آواز قمر در مایه اصفهان
تار مرتضی خان نی داوود
شعر سعدی

@muzicbaz کانال موزیک باز