Калі часам табе сэрца ные, баліць
І захочаш свой боль прад кім выліць ў жальбе,
Дык вось, брат малады, я тут раду падам,
Да каго бы ў той час ды звярнуцца табе...
 
Сярод поля — ці дзе там — над быстрай ракой
Сабе камень вялікі халодны знайдзі
І гарачай сваёй маладой галавой
З сэрцам змучаным ты да яго прыпадзі.
 
І усё ты яму шчыра, смела кажы,
Падзяліся усім сваім болем-жудой,
Ўсю балесць свайго сэрца прад ім ты злажы
І пры гэтым скрапі брыльянцістай слязой.
 
Ад гарачай слязы камень стане цяплець,
Ў лучах сонца адсвецяцца слёзы твае;
Пад іх водбліск ў душы ураз стане святлець,
Уся сумнасць жуды адхлыне ад яе.
 
І адыдзеш ты з лёгкай, спакойнай душой...
Смела!.. Камень не высмее болю твайго...
А ўспануе нядоля ізноў над табой —
Да наверніка смела вярніся свайго.
 
Да людзей?.. О, ніколі не йдзі да людзей,
Бо не змогуць яны тваіх слёз зразумець;
Ад халодных каменняў іх сэрцы цвярдзей,—
Ні слязой, ні жальбой іх табе не сагрэць!

Янка Купала

#Дабраранак
#Гадиловичская_средняя_школа

Чорная паласа часам становіцца ўзлётнай.

🌿🌷🌿 Дзень добры!

РОДНАЕ, САМАБЫТНАЕ БЕЛАРУСКАЕ 🔆 🌾 🔆

Пазяхаць
(дзеяслоў | незакончанае трыванне)

Міжвольна сутаргава ўдыхаць і адразу выдыхаць паветра з шырока адкрытым ротам (пры жаданні спаць, пры стоме). назоўнік: пазяханне. || прыметнік: пазяхальны. Пазяхальныя рухі.

🌤 #думаю_па_беларуску

#Мовай_ганаруся