Ikki ruhiy tarbiya topmagan, nikohning asl haqiqatini anglamaydigan, shaxsiyati barpo topmagan insonlar turmush qurishganda hammadan ham azobini koʻproq farzandlar koʻrishadi.
Learning what works very often requires first finding out what doesn’t, and then adapting. Because we’re all human, change is almost always hard. First, it takes time to find your rhythm. It takes a lot changes in planning your day, reflecting on your progress, reviewing what you are learning, and renewing your intention again and again.
Forwarded from ~ 𝒗𝑎𝑑𝑑𝑢𝒉𝑎 ~
~ o‘tmaydi deb gumon qilgan biroq o‘tib ketgan kunlaringizni yodingizga olsangiz, hayot ancha yengillashadi. 🌊
@vadduha
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Hayaller, dualara emanet.
Бир сафар мен бир кунда қирқ уч марта қуёш ботишини томоша қилганман!
Орадан сал ўтгач, хиёл андуҳ билан яна шундай дединг:
— Биласанми… баъзан юрагинг нимадандир ғуссага тўлиб кетганда, ботаётган қуёшга бирпас термулиб ўтирсанг борми…
— Демак, ғурубни қирқ уч марта томоша қилган кунинг жудаям хафа бўлган экансанда?
Аммо Кичкина шаҳзода бунга жавобан индамади.
Орадан сал ўтгач, хиёл андуҳ билан яна шундай дединг:
— Биласанми… баъзан юрагинг нимадандир ғуссага тўлиб кетганда, ботаётган қуёшга бирпас термулиб ўтирсанг борми…
— Демак, ғурубни қирқ уч марта томоша қилган кунинг жудаям хафа бўлган экансанда?
Аммо Кичкина шаҳзода бунга жавобан индамади.
Forwarded from سعيد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
millat o’z tarixini bilmas ekan…
Yoshlikdagi doʻst bilan yuzlashish huddi oʻzing bilan, bolalik bilan, xotiralar bilan yuzlashish kabi ekan..
Oʻqimay qolish, oʻrganmay qolish huddi yashamaslik kabiku, sen qanday yana tirikman deysan?
سعيد
millat o’z tarixini bilmas ekan…
Қарғалар учса қарайлик Марғилоннинг йўлига...
Хўш бу қўшиқнинг яратилиш тарихи ҳақида биласизми? Агар билмасангиз ҳозир билиб оласиз!
-1875-йил Россия империяси Қўқон хонлигига қарши юриш қилиш учун жуда катта қўшинни Фарғона водийсига ташлади. Қўқон хони Худоёрхон Россияга ўз тобелигини изҳор этиб дарвозаларни очиб берди. Марғилон, Қўқон, Андижон, Наманганда халқ русларга қарши она юрти ҳимояси учун кураша бошлади...
1875 - йил куз…
Руслар Марғилонга жуда катта ва қудратли ҳарбий қўшин ташлаган. Маргилон йигитлари яхши қуролланмаган бўлсалар ҳам мардонавор жанг қилмоқдалар. Охир-оқибат руслар шаҳарнинг жанубий дарвозасидан ёриб киришга муваффақ бўлди. Шаҳарга кирган руслар қутургандан-қутура бошлади: қаршисида учраган ёш-у қари, хотин-қизлар ва ҳаттоки ёш болаларгача қиличдан ўтказа бошлади. Рус аскарлари тўғри келган уйга кириб ўзи хоҳлаган аёлларни зўрлай бошлади. Лекин бу ҳаракатлар ҳам Марғилон ҳимоячиларининг руҳини синдира олмади. Марғилонда эркаклар қирила бошлади. Дахшати кейин бошланди…
Қонхўр Скобелов (Росс.импер. комондони) Марғилонда катта майдонда чўплардан хочсимон устунлар ясаб, русларга қарши курашган йигитларни ўша устунларга боғлади. Бир қанчасини ўша ернинг ўзида ўлдирди, бир қанча йигитларнинг оёқ-қўлларини кесиб ташлади. Акасининг, укасининг, эрининг азобланаётганини, ўлдирилаётганини кўрган аёллар чидай олмади - ўзини уларнинг ёнига отди! Шунда рус аскарлари жазоланаётган яқинлари олдига югураётган аёлларга қарата ўт оча бошлади. Скобелов кимда-ким жазоланаётганларга яқинлашса қатл этилишини эълон қилди, ҳаттоки ўлдирилганларнинг дафн этилишига ҳам рухсат беришмади. Атроф нолаларга тўлиб кетди - кимдир кесилган қўли оғриғидан, кимдир кесилган оёғи оғриғидан, яна кимдир номус оғриғидан дод солар эди.
Устунларга боғланган ўликлар ва тириклайин оёқ-қўли кесилганлар сасий бошлашди. Қарғалар, қузғунлар келиб уларни чўқалай бошлашди. Яқинлари эса туну-кун уларни қарғалар ва қузғунлардан ҳимоя қилиб қўриқчилик қилиб туришди. Шунда одамлар орасидан бир аёл йиғлаб шу қўшиқни айта бошлади:
Каргалар учса карайлик
Маргилоннинг йулига
Хиди келса маст булайлик хандалакнинг буйига.
( ўз яқинларининг бадбўй ҳидини айтмай, бу ҳидни ҳандалакнинг хушбўй исига ўхшатишган)
Ҳандалак бўйликкинам,
Сен унда зор, мен бунда зор,
Тўтиқушнинг боласидек
Иккаламиз интизор.
Интизорлик торта-торта,
Танда тоқат қолмади.
Йўл чивиндек сарғайиб,
Учарга ҳолим қолмади...
«Elbek Hamzat»
Хўш бу қўшиқнинг яратилиш тарихи ҳақида биласизми? Агар билмасангиз ҳозир билиб оласиз!
-1875-йил Россия империяси Қўқон хонлигига қарши юриш қилиш учун жуда катта қўшинни Фарғона водийсига ташлади. Қўқон хони Худоёрхон Россияга ўз тобелигини изҳор этиб дарвозаларни очиб берди. Марғилон, Қўқон, Андижон, Наманганда халқ русларга қарши она юрти ҳимояси учун кураша бошлади...
1875 - йил куз…
Руслар Марғилонга жуда катта ва қудратли ҳарбий қўшин ташлаган. Маргилон йигитлари яхши қуролланмаган бўлсалар ҳам мардонавор жанг қилмоқдалар. Охир-оқибат руслар шаҳарнинг жанубий дарвозасидан ёриб киришга муваффақ бўлди. Шаҳарга кирган руслар қутургандан-қутура бошлади: қаршисида учраган ёш-у қари, хотин-қизлар ва ҳаттоки ёш болаларгача қиличдан ўтказа бошлади. Рус аскарлари тўғри келган уйга кириб ўзи хоҳлаган аёлларни зўрлай бошлади. Лекин бу ҳаракатлар ҳам Марғилон ҳимоячиларининг руҳини синдира олмади. Марғилонда эркаклар қирила бошлади. Дахшати кейин бошланди…
Қонхўр Скобелов (Росс.импер. комондони) Марғилонда катта майдонда чўплардан хочсимон устунлар ясаб, русларга қарши курашган йигитларни ўша устунларга боғлади. Бир қанчасини ўша ернинг ўзида ўлдирди, бир қанча йигитларнинг оёқ-қўлларини кесиб ташлади. Акасининг, укасининг, эрининг азобланаётганини, ўлдирилаётганини кўрган аёллар чидай олмади - ўзини уларнинг ёнига отди! Шунда рус аскарлари жазоланаётган яқинлари олдига югураётган аёлларга қарата ўт оча бошлади. Скобелов кимда-ким жазоланаётганларга яқинлашса қатл этилишини эълон қилди, ҳаттоки ўлдирилганларнинг дафн этилишига ҳам рухсат беришмади. Атроф нолаларга тўлиб кетди - кимдир кесилган қўли оғриғидан, кимдир кесилган оёғи оғриғидан, яна кимдир номус оғриғидан дод солар эди.
Устунларга боғланган ўликлар ва тириклайин оёқ-қўли кесилганлар сасий бошлашди. Қарғалар, қузғунлар келиб уларни чўқалай бошлашди. Яқинлари эса туну-кун уларни қарғалар ва қузғунлардан ҳимоя қилиб қўриқчилик қилиб туришди. Шунда одамлар орасидан бир аёл йиғлаб шу қўшиқни айта бошлади:
Каргалар учса карайлик
Маргилоннинг йулига
Хиди келса маст булайлик хандалакнинг буйига.
( ўз яқинларининг бадбўй ҳидини айтмай, бу ҳидни ҳандалакнинг хушбўй исига ўхшатишган)
Ҳандалак бўйликкинам,
Сен унда зор, мен бунда зор,
Тўтиқушнинг боласидек
Иккаламиз интизор.
Интизорлик торта-торта,
Танда тоқат қолмади.
Йўл чивиндек сарғайиб,
Учарга ҳолим қолмади...
«Elbek Hamzat»
Forwarded from Qizingiz yozdi...
Allohning valiy bandalari haqida gap ketganda, ularni "ابن الآن" -- "Ayni damning (hozirning) farzandi" deydilar. Bu - aql, ruh, qalbning jism bilan bir yerda ekanligini anglatadi. Banda chin ma‘noda baloga sobir, qismatga qone‘ va qazoga rozi bo'lganda erishadigan xotirjamlik rutbasi.
Balki qadarga iymon keltirishning farz qilinishi hikmatlaridan biri -- kechadan afsus va ertadan qo'rquv bilan yashamay, barini Alloh taologa topshirish [التفويض] uchun bo'lsa kerak.
Turklarda "ânın tadını çıkarmak / ânı yakalayabilmek" degan ibora bor: mavjud bo‘lib turganingiz lahzani to‘kis yashash degani.
Bizda...
Ayni damda topiladigan yagona narsa - jasadimiz. Qalb - kelajak xavotirida, ruh - kechmish taassufida, aql ham boshqa ishlar bilan safarga ketgan.
Bunday yashash odamni charchatib qo'yadi.
Alloh ofiyat bersin.
---
Be where your feet are -- Oyoqlaring turgan yerda bo'l, degani.
Balki qadarga iymon keltirishning farz qilinishi hikmatlaridan biri -- kechadan afsus va ertadan qo'rquv bilan yashamay, barini Alloh taologa topshirish [التفويض] uchun bo'lsa kerak.
Turklarda "ânın tadını çıkarmak / ânı yakalayabilmek" degan ibora bor: mavjud bo‘lib turganingiz lahzani to‘kis yashash degani.
Bizda...
Ayni damda topiladigan yagona narsa - jasadimiz. Qalb - kelajak xavotirida, ruh - kechmish taassufida, aql ham boshqa ishlar bilan safarga ketgan.
Bunday yashash odamni charchatib qo'yadi.
Alloh ofiyat bersin.
---
Be where your feet are -- Oyoqlaring turgan yerda bo'l, degani.
Men shu 14 kun ichida ham vaqtning juda tez oʻtganini, ham toʻxtab qolganday boʻlganini sezdim goʻyo. Biri oʻzim sevgan ishlar bilan mashgʻullik, boshqasi sogʻinchdan boʻlsa kerak.
ba'zi manzillar bor. bir kezgach, hayolingdan ketmay qoladi. endi hayollan, xotiralar buluti ustiga o'tirib olib u yerlarni kezasan. ba'zi manzillar bor yetishishni doim istagan yerlaring, yetdim deganda sukut saqlaydigan, hayajondan yuraging to'xtab qolganday bo'ladigan yerlar, dengizni sog'ingan osmonlik kabi ularga tikilaversan, hech to'ymaysan. ba'zi ko'chalar bor goyo ruhi bordek, kel oydin tunlari meni mazza qilib kez deydi. ba'zi sahrolar bor, boqsang olis, ammo yaqin, shundoqqina yoningda, hozirgi lahzalarda. mayin shamol bilan qo'shib seni olis davrlarga keltiradi. shunday manzillar bor, u yerlarda yulduzlari boshqa yerda bo'lmagani kabi ko'rinadi, qo'l uzatsang yetadigandek, go'yo endi osmon kengroq, oy bo'lsa qadrdonroqdek. shunday manzillar bor, yetgach qadrini u qadar bilmaysan, ayrilgach esa o'zingga kela olmay qolasan. so'ng balki, bir go'zal balki, bu yerlarni qadrli qilgan uning tuproqlari-yu, go'zal maskanlari emasligini o'ylaysan. sen o'zing, hayollaring, hayajonlaring, yoningdagi insonlar yo'llarga rang berganini, vanihoyat sayohat sevar ruhing endi bo'y ko'rsatganini tushunib olasan. va endi sen aslo, aslo avvalgi Said bo'lmaysan..