ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۳ این شعر مولوی با نوایی خوش در گوشم پیچید «عاقلِ صادق بیا، عاشقِ یکتا ببین غرّه مشو در جهان، دلبرِ زیبا ببین گفتِ نبی را نیوش، راهِ ولی را برو عالمِ فانی گذار، وصلتِ بالا ببین کشتی فکرت بران، تا به محیط کمال قوتهی معنی بخور، گوهرِ…
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۴
اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست دیده میشد. بیدرنگ به دنبال او دویدم. هرچه میدویدم، به او نمیرسیدم. بالا را نگاه کردم... اما سیمرغ را ندیدم! تعجب کردم، چراکه از آغاز این سفر در این سرزمین، حتی لحظهای مرا تنها نگذاشته بود. آن مرد، پشت صخرهای نزدیک کوه ناپدید شد. من، مصمم و بیآنکه تردید کنم، مسیرش را دنبال کردم. وقتی به پشت صخره رسیدم، شوکه شدم! عمارتی عظیم، زیبا، مجلل و باشکوه در مقابلم نمایان شد، بهحدی خیرهکننده که هر توصیفی از آن، کملطفی بود. شاهین، با وقاری شگفت، بر یکی از ستونهای ورودی عمارت نشسته بود! صخرهای که پشت آن رفته بود، امتداد یافته و در پشت عمارت همچون حصاری برای سنگهای ریزشی عمل میکرد؛ و حالا روشن بود چرا آنجا از دید پنهان مانده بود...
اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست دیده میشد. بیدرنگ به دنبال او دویدم. هرچه میدویدم، به او نمیرسیدم. بالا را نگاه کردم... اما سیمرغ را ندیدم! تعجب کردم، چراکه از آغاز این سفر در این سرزمین، حتی لحظهای مرا تنها نگذاشته بود. آن مرد، پشت صخرهای نزدیک کوه ناپدید شد. من، مصمم و بیآنکه تردید کنم، مسیرش را دنبال کردم. وقتی به پشت صخره رسیدم، شوکه شدم! عمارتی عظیم، زیبا، مجلل و باشکوه در مقابلم نمایان شد، بهحدی خیرهکننده که هر توصیفی از آن، کملطفی بود. شاهین، با وقاری شگفت، بر یکی از ستونهای ورودی عمارت نشسته بود! صخرهای که پشت آن رفته بود، امتداد یافته و در پشت عمارت همچون حصاری برای سنگهای ریزشی عمل میکرد؛ و حالا روشن بود چرا آنجا از دید پنهان مانده بود...
آلفا
❤6🍌1
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_23 This poem by Rumi echoed sweetly in my ears: "O truthful wise one, come; behold the one true lover. Be not deceived by the world—see the beautiful Beloved. Listen to the Prophet’s words, walk the path of the saint. Leave this…
#Story #MountainMystery #Page_24
But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly, a voice rose from the direction of the mountain. I turned; a man in a brown cloak could be seen in the distance. Without hesitation, I ran after him. No matter how fast I ran, I couldn’t reach him. I looked up... but I didn’t see the Simurgh! I was surprised, as it had never left my side since the beginning of this journey in this land. The man disappeared behind a rock near the mountain. I, determined and without any doubt, followed his path. When I reached the rock, I was shocked! A massive, beautiful, luxurious, and magnificent mansion appeared before me, so dazzling that any description would fall short. The Simurgh, with astonishing grace, was perched on one of the entrance columns of the mansion! The rock that had hidden behind it extended, acting as a barrier for falling stones behind the mansion; and now it was clear why it had been hidden from view...
But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly, a voice rose from the direction of the mountain. I turned; a man in a brown cloak could be seen in the distance. Without hesitation, I ran after him. No matter how fast I ran, I couldn’t reach him. I looked up... but I didn’t see the Simurgh! I was surprised, as it had never left my side since the beginning of this journey in this land. The man disappeared behind a rock near the mountain. I, determined and without any doubt, followed his path. When I reached the rock, I was shocked! A massive, beautiful, luxurious, and magnificent mansion appeared before me, so dazzling that any description would fall short. The Simurgh, with astonishing grace, was perched on one of the entrance columns of the mansion! The rock that had hidden behind it extended, acting as a barrier for falling stones behind the mansion; and now it was clear why it had been hidden from view...
Alpha
❤6👎1💩1🤣1
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۴ اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست…
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۵
کنجکاوی بود که مرا میکشاند؟ هرچه به عمارت نزدیکتر میشدم، پاهایم بیشتر میلرزید. مقابل در ایستادم؛ دری چوبی و عظیم، نزدیک ده متر ارتفاع داشت. مشتهایم را بر آن کوبیدم و فریاد زدم: «آهای! کسی آنجاست؟» سکوت. دوباره کوبیدم و بلندتر فریاد زدم... باز هم هیچ. در، بیصدا باز شد، آرام، بیآنکه دستی آن را تکان دهد. سرک کشیدم، اما ناگهان وزنم روی لبه در افتاد؛ تکیهگاهم لغزید و به درون افتادم و صدای بسته شدن در آمد!
همهچیز آینه بود؛ سقف، دیوارها، حتی کف. هر جا که مینگریستم، خودم بودم. تصویر درتصویر، گیجکننده و بیپایان. سراسیمه برگشتم تا از همان راه بیرون بروم، اما در را نیافتم. هر طرف که دست میکشیدم، فقط آینه بود. خروجی در میان انعکاسها گم شده بود. سیمرغ را صدا زدم. صدایش بلند شد، نه از نزدیکی، بلکه از بالای گنبد. سرم را بالا گرفتم؛ پنجرهای در سقف بود و سیمرغ از آنجا صیحه میکشید. نمیتوانست وارد شود. گویی اینجا جای او نبود.
دور تا دور دیوارها را با دست جُستم، به امید شکافی، دری، چیزی... اما هرچه بیشتر میگشتم، بیشتر در میان خودم گم میشدم. انعکاسهایم محاصرهام کرده بودند.
کنجکاوی بود که مرا میکشاند؟ هرچه به عمارت نزدیکتر میشدم، پاهایم بیشتر میلرزید. مقابل در ایستادم؛ دری چوبی و عظیم، نزدیک ده متر ارتفاع داشت. مشتهایم را بر آن کوبیدم و فریاد زدم: «آهای! کسی آنجاست؟» سکوت. دوباره کوبیدم و بلندتر فریاد زدم... باز هم هیچ. در، بیصدا باز شد، آرام، بیآنکه دستی آن را تکان دهد. سرک کشیدم، اما ناگهان وزنم روی لبه در افتاد؛ تکیهگاهم لغزید و به درون افتادم و صدای بسته شدن در آمد!
همهچیز آینه بود؛ سقف، دیوارها، حتی کف. هر جا که مینگریستم، خودم بودم. تصویر درتصویر، گیجکننده و بیپایان. سراسیمه برگشتم تا از همان راه بیرون بروم، اما در را نیافتم. هر طرف که دست میکشیدم، فقط آینه بود. خروجی در میان انعکاسها گم شده بود. سیمرغ را صدا زدم. صدایش بلند شد، نه از نزدیکی، بلکه از بالای گنبد. سرم را بالا گرفتم؛ پنجرهای در سقف بود و سیمرغ از آنجا صیحه میکشید. نمیتوانست وارد شود. گویی اینجا جای او نبود.
دور تا دور دیوارها را با دست جُستم، به امید شکافی، دری، چیزی... اما هرچه بیشتر میگشتم، بیشتر در میان خودم گم میشدم. انعکاسهایم محاصرهام کرده بودند.
آلفا
❤6
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_24 But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly…
#Story #MountainMystery #Page_25
Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey! Is anyone there?” Silence. I knocked again, shouting louder… still nothing.
The door creaked open without a sound, slowly, as if no hand had moved it. I peeked in, but suddenly realized my weight had shifted onto the edge of the door; my support slipped, and I fell inside. Behind me, the sound of the door shutting rang out.
Everything inside was made of mirrors — the ceiling, the walls, even the floor. Everywhere I looked, I saw myself. Reflections within reflections, endless and dizzying.
Panicked, I turned to exit the way I came in, but the door was gone. Wherever I placed my hands, there were only mirrors. The way out had vanished in a maze of reflections.
I called out to the Simorgh. Its cry echoed, but not from nearby — it came from above, atop the dome. I looked up; there was a large window in the ceiling, and the Simorgh was calling out from there. It couldn’t enter. As if this place was not meant for it.
I ran my hands along every wall, hoping to find a crack, a door, something... But the more I searched, the more I lost myself within myself. My reflections had surrounded me.
Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey! Is anyone there?” Silence. I knocked again, shouting louder… still nothing.
The door creaked open without a sound, slowly, as if no hand had moved it. I peeked in, but suddenly realized my weight had shifted onto the edge of the door; my support slipped, and I fell inside. Behind me, the sound of the door shutting rang out.
Everything inside was made of mirrors — the ceiling, the walls, even the floor. Everywhere I looked, I saw myself. Reflections within reflections, endless and dizzying.
Panicked, I turned to exit the way I came in, but the door was gone. Wherever I placed my hands, there were only mirrors. The way out had vanished in a maze of reflections.
I called out to the Simorgh. Its cry echoed, but not from nearby — it came from above, atop the dome. I looked up; there was a large window in the ceiling, and the Simorgh was calling out from there. It couldn’t enter. As if this place was not meant for it.
I ran my hands along every wall, hoping to find a crack, a door, something... But the more I searched, the more I lost myself within myself. My reflections had surrounded me.
Alpha
❤5
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۵
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۶
صدایی درونم با من سخن گفت: «اینجا به دنبال چه آمدهای؟»
انگار آب یخ بر وجودم ریخته باشند، همانجا روی زمین نشستم. ناگهان اتفاقی عجیب رخ داد؛
تصاویرم ننشستند، بلکه ایستاده مرا تماشا میکردند. لرزهای چنان شدید بر اندامم افتاد که نفهمیدم چه شد... از حال رفتم.
با صیحههای پیاپی سیمرغ چشمانم باز شد. خود را در میان انبوهی از تصاویر خویش یافتم؛ هر یک مشغول کاری بودند: یکی میخندید، دیگری میگریست، آنیکی خشمگین بود... هر کدام در حالی که من اکنون نبودم.
در میان آنهمه، تنها یکی از تصاویر با حالت من هماهنگ بود. به سویش قدم برداشتم.
وقتی رسیدم، دستانم را بر آن گذاشتم و با تمام توانم فشردم. گویی از پیش میدانستم که همانجا، درِ خروج است.
در گشوده شد. خود را به سرعت بیرون رساندم و شکر خدا را گفتم که از آن مکافات نجات یافتم.
کمی آب نوشیدم و بهسوی در خروجی محوطهی عمارت قدم برداشتم.
همین که پایم را بیرون گذاشتم، نفسی از آسودگی کشیدم، اما ناگهان صدایی از پشت سرم آمد.
با اینکه قلبم از ترس میتپید، حتی برنگشتم که ببینم چه بود؛ فقط ادامه دادم…
در مسیر خود، برای یافتن راهی بهسوی قله.
صدایی درونم با من سخن گفت: «اینجا به دنبال چه آمدهای؟»
انگار آب یخ بر وجودم ریخته باشند، همانجا روی زمین نشستم. ناگهان اتفاقی عجیب رخ داد؛
تصاویرم ننشستند، بلکه ایستاده مرا تماشا میکردند. لرزهای چنان شدید بر اندامم افتاد که نفهمیدم چه شد... از حال رفتم.
با صیحههای پیاپی سیمرغ چشمانم باز شد. خود را در میان انبوهی از تصاویر خویش یافتم؛ هر یک مشغول کاری بودند: یکی میخندید، دیگری میگریست، آنیکی خشمگین بود... هر کدام در حالی که من اکنون نبودم.
در میان آنهمه، تنها یکی از تصاویر با حالت من هماهنگ بود. به سویش قدم برداشتم.
وقتی رسیدم، دستانم را بر آن گذاشتم و با تمام توانم فشردم. گویی از پیش میدانستم که همانجا، درِ خروج است.
در گشوده شد. خود را به سرعت بیرون رساندم و شکر خدا را گفتم که از آن مکافات نجات یافتم.
کمی آب نوشیدم و بهسوی در خروجی محوطهی عمارت قدم برداشتم.
همین که پایم را بیرون گذاشتم، نفسی از آسودگی کشیدم، اما ناگهان صدایی از پشت سرم آمد.
با اینکه قلبم از ترس میتپید، حتی برنگشتم که ببینم چه بود؛ فقط ادامه دادم…
در مسیر خود، برای یافتن راهی بهسوی قله.
آلفا
❤5
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_25 Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey!…
#Story #MountainMystery #Page_26
A voice inside me spoke: “What have you come here searching for?”
It was as if a bucket of ice water had been poured over my being. I sat down right there on the ground. Suddenly, something strange happened—
My reflections didn’t sit down. They stood and stared at me. A shiver so intense ran through my body that I lost all awareness… I fainted.
I opened my eyes to the repeated cries of the Simorgh. I found myself surrounded by countless reflections of myself; each one engaged in something: one laughing, another crying, another furious… each in a state I was not in.
Among them all, only one image matched my current state. I stepped toward it.
When I reached it, I placed my hands on it and pressed with all my strength. Somehow, I already knew—that was the exit.
The door opened. I quickly made my way outside and thanked God for saving me from that ordeal.
I drank some water and walked toward the exit gate of the manor.
The moment I stepped outside, I sighed in relief—
But suddenly, a sound came from behind me.
As frightened as I was by the manor, I didn’t even turn to see what it was. I just kept going…
On my path, searching for a way toward the mountain’s peak.
A voice inside me spoke: “What have you come here searching for?”
It was as if a bucket of ice water had been poured over my being. I sat down right there on the ground. Suddenly, something strange happened—
My reflections didn’t sit down. They stood and stared at me. A shiver so intense ran through my body that I lost all awareness… I fainted.
I opened my eyes to the repeated cries of the Simorgh. I found myself surrounded by countless reflections of myself; each one engaged in something: one laughing, another crying, another furious… each in a state I was not in.
Among them all, only one image matched my current state. I stepped toward it.
When I reached it, I placed my hands on it and pressed with all my strength. Somehow, I already knew—that was the exit.
The door opened. I quickly made my way outside and thanked God for saving me from that ordeal.
I drank some water and walked toward the exit gate of the manor.
The moment I stepped outside, I sighed in relief—
But suddenly, a sound came from behind me.
As frightened as I was by the manor, I didn’t even turn to see what it was. I just kept going…
On my path, searching for a way toward the mountain’s peak.
Alpha
❤5
عاشقان را شُد مُدرّس حُسنِ دوست
دَفتَرو گُفتو سَبَقشان روی اوست
خامُشَندو نَعرهٔ تِکرارِشان
میرِسَد تا پیشِ تختِ یارشان
درسشان آشوبو چَرخو وِلوِله
نی زیادات اَستو بابِ سِلسِله
سلسلهٔ این قوم° جُعدِ مُشکبار
مسأله دُور است اما دور یار
#حضرت_مولانا
دَفتَرو گُفتو سَبَقشان روی اوست
خامُشَندو نَعرهٔ تِکرارِشان
میرِسَد تا پیشِ تختِ یارشان
درسشان آشوبو چَرخو وِلوِله
نی زیادات اَستو بابِ سِلسِله
سلسلهٔ این قوم° جُعدِ مُشکبار
مسأله دُور است اما دور یار
#حضرت_مولانا
❤6
در این چرخ ، ما زنده ایم و آکنده از درد
در این فلک ، ما مرده ایم و عاری از رنج
@FROMALPHA
In this wheel, we live in pain, so full, so deep,
In this dome, we die in peace, with none to weep.
در این فلک ، ما مرده ایم و عاری از رنج
آلفا
@FROMALPHA
In this wheel, we live in pain, so full, so deep,
In this dome, we die in peace, with none to weep.
Alpha
❤3🔥2
+مواظب باش ایست بازرسی دستگیرت نکنه!
++ چرا؟
+خیلی شبیه جاسوسای موسادی!
++ وا رو چه حساب؟!
+ آخه خیلی خوشگلی :)😍😅
@FROMALPHA
++ چرا؟
+خیلی شبیه جاسوسای موسادی!
++ وا رو چه حساب؟!
+ آخه خیلی خوشگلی :)😍😅
آلفا
@FROMALPHA
🥰7
فُزون اَست تیرِگی و سیاهی دِلَم
چه حاجت مشکی بپوشم بر گِلَم؟
My heart is drowned in shadows, dark and deep—
What need to clothe this clay in mourning’s keep?
@FROMALPHA
چه حاجت مشکی بپوشم بر گِلَم؟
آلفا
My heart is drowned in shadows, dark and deep—
What need to clothe this clay in mourning’s keep?
ALPHA
@FROMALPHA
💔4❤1
اهل دلان، نان می دهندت؛ مردمان بی عمل، نیش زبان...!(تو کدومی؟)🤔
People of heart offer you bread; people without action offer you sharp words...! (Which one are you?) 🤔
@FROMALPHA
آلفا
People of heart offer you bread; people without action offer you sharp words...! (Which one are you?) 🤔
ALPHA
@FROMALPHA
🔥3❤2
🍂
برگی دیگر از درخت زندگانی ام در این دنیا کم شد و برای یک قدم دیگر نزدیک شدن به معبود، باید این روز را جشن گرفت!
❤️
آلفا✍️
۰۵/۰۵/۰۵
#تولد
@FROMALPHA
برگی دیگر از درخت زندگانی ام در این دنیا کم شد و برای یک قدم دیگر نزدیک شدن به معبود، باید این روز را جشن گرفت!
❤️
آلفا✍️
۰۵/۰۵/۰۵
#تولد
شرمنده داستان رازکوهستان نصفه نیمه مونده ، اگه خدا بخواد ادامه اش میدم ❤️🌷
@FROMALPHA
❤🔥4